Tabula Rasa

George Carlin

2011-10-09T23:24:00.001-07:00

Hayyamdan Hayat Dersleri

2011-09-21T01:49:00.001-07:00

Orcide kimse açıkta kalmaz. Orci sosyal adalettir!

Muhafazakarım Ezelden

2011-09-21T01:40:00.000-07:00

İsa'nın annesi Meryem Yusuf'la evli ama İsa Allah'ın oğlu. Dine bak yalan rüzgarı gibi...

Farkındalık

2011-09-21T01:37:00.001-07:00

Çocukken o kadar çok azar işitirdim ki halının desenlerini ezberlemiştim. Farkettim ki halının desenleri artık zihnimde eskisi gibi canlı değil. Yaşlanıyoruz lan bildiğin...

İnovatif Fikirler

2011-09-21T01:36:00.001-07:00

Uyanmak için saat değil de turşu kursak misal? Dünya daha yaşanılası bir yer olmaz mıydı azizim?

Hayyamdan Hayat Dersleri

2011-09-21T01:35:00.001-07:00

Bir seferde 10 yıl geri götüren büyük darbeler yerine 2 sene 3 sene egeri götüren küçük darbeleri kısa aralıklarla yapmak toplum sağlığı için çok daha faydalı. Sağlıklı zayıflamak için kısa aralarla küçük küçük darbeler...

Hayyamdan Hayat Dersleri

2011-09-21T01:32:00.001-07:00

Lidyalılar birayı paradan önce icat ettiler. Adamlar parayı bulmadan önce kafayı bulmuşlardı....

Hayat Balının Irmağına Irak Olmak 1

2011-09-21T01:27:00.001-07:00

Ben seni politize edeyim. Sen beni illegalize et. Sonra ikimiz de birbirimizi terörize edelim. Ta ki ilişkimiz idealize olmaktan çok çok uzaklaşana kadar. Evet bebek böyle olmalıdır ikimiz için de en doğrusu bu.

Luuzing May Relicın

2011-09-14T01:01:00.001-07:00

oh life is bigger/ off hayat zor
it's bigger than you/ adamı bitirir
and you are not me/ ve sen beni anlayamazsın
the lengths that i will go to/ ne yollar teptiğimi nerden bilecen
the distance in your eyes/ gözlerin çok uzak, bakışların pek ablak
oh no i've said too much/ of yine çok konuştum
i set it up/ ve götümden uydurdum
that's me in the corner/ bak ben kuytu köşelere de düştüm
that's me in the spot-light/ tüm dikkatleri üzerime de çektim
losing my religion/ imanım gevredi
trying to keep up with you/ sana yaranacam diye
and i don't know if i can do it/ artık ne bok yiyeceğimi de bilmiyorum
oh no i've said too much/ of yine çok konuştum
i haven't said enough/ ama dur daha bitmedi
i thought that i heard you laughing/ şimdi sen gülüyosundur
i thought that i heard you sing/ şarkı da söylüyorsundur
i think i thought i saw you try/ ki bence bok gibi söylüyorsun
every whisper of/ fısıldadım
every waking moment i'm/ bağırdım
choosing my confessions/ herşeyimi sana itiraf ettim
trying to keep an eye on you/ çünkü sana göz koydum
like a hurt lost and blinded fool/ allahı şaşmış bir kör, bir aptal gibi
oh no i've said too much/ lan yine çenem düştü
i set it up/ neyse toparlıyorum
consider this/ bak düşün bu dediklerimi
consider this/ mutlaka düşün
the hint of the century/ yoksa asrın hatasını yaparsın
consider this/ düşün tamam mı?
the slip/ sanki yanlıştayım
that brought me to my knees failed/ fazla diz çöktüm sana
what if all these fantasies/ hayallere daldım işte salak kafam
come flailing around/ bir topuz yemeli ki aklım başıma gelsin
oh no i've said too much/ amma konuştum ha!
i thought that i heard you laughing/ gülüyorsundur sen şimdi
i thought that i heard you sing/ şarkılar söylüyorsundur umarsızca
i think i thought i saw you try/ ama bence kasma söyleyemiyorsun işte
but that was just a dream/ neyse hepsi bir rüyaymış
that was just a dream/ sadece bir rüya
that's me in the corner/ kuytu köşelere de düştüm
that's me in the spot-light/ ilgi odağı da oldum
losing my religion/ lakin aşk imanım gevretti
trying to keep up with you/ seninle olacam diye
and i don't know if i can do it/ ne yapacağını bilmez halde
oh no i've said too much/ konuşup duruyorum işte
i haven't said enough/ ama daha diyeceklerim var
i thought that i heard you laughing/ sen daha gül gül
i thought that i heard you sing/ şarkı söyle
i think i thought i saw you try/ onu bile beceremiyorsun ya
but that was just a dream/ anladım herşey yalanmış
try try try try/ düşün düşün boktur işin
that was just a dream/ hayalmiş işte
just a dream/ yalanmış
just a dream/ rüyaymış
dream/ rüya...

Hayyamdan Hukuk Dersleri

2011-06-20T12:41:00.000-07:00

15.09.2004 itibariyle yürürlüğe girmiş yasa ile ülkemizde 18 yaş altı cinsel ilişki artık suçtur. Şimdi bir vaka çalışması yapalım.

Ahmet 30 yaşında bir adamdır. 20.04.2011 tarihinde pipisi hasta olduğu için kuku ve pipi hastalıkları (bevliye üroloji de denir) uzmanına gider. Pipici doktor Ahmet'in pipisine baktıktan sonra ona gider yapar. Bu giderin nedeni ise ahmet'in 18 yaşından önce cinsel ilişkiye girdiğini farketmesidir. Ahmet bunu pek iplemez hatta o da doktora gider yapar. Ahmet'in bu atara atar gidere gider tavrı aşağıdakilerden hangisiyle açıklanabilir?

a) kanunun lafzıyla ve ruhiyle temas ettiği bütün meselelerde mer'i olması

b) kanunun bebe ruhiyle temas ettiği bütün meselelerde şer'i olması

c)kanunun makabline şamil olması

d)kanunun maklube yiyen kamil olması

e) hiçbiri

doğru cevap c şıkkıdır. kanunun makabline şamil olması. yani kanunun geri yürümemesidir. ne dedik ahmet 30 yaşındadır. 18'inden önce şaaptığına göre ahmet en geç 1998 senesinde şaapmıştır ki ahmet'in o yaşta şaapması o sene suç teşkil etmemektedir. kanun 2004 yılında yürürlüğe girdiğine göre ahmet'in 98 senesinde 18'ine girene kadar şaaptığı hatunların tasası devleti germez

not: iş bu yazıdaki tüm olaylar kişiler ve durumlar hayal ürünü olup gerçek kişi kurum ve kuruluşlarla hiçbir şekilde ilişkileri yoktur.

Sorun Söyleyelim

2011-06-19T07:30:00.001-07:00

Benim en büyük sorunum, her zaman haklı olduğumu düşünmem.

İnsanların benimle ilgili tek sorunu, genellikle haklı çıkmam.

Rubai

2011-05-06T12:50:00.000-07:00

İşten artar şaraptan artmaz
Bilmez misin düşenin dostu olmaz
Lafa gelince her boku bilirsin...
Bilmezsin aşk kapıyı iki kere çalmaz.

Hayyam'dan Hayat Dersleri

2011-04-30T14:08:00.000-07:00

Denizaşırı bir ülkede günlüğü 50 sente çalıştırılan çocuk işçiye 10 dolar maliyetle çanta yaptırıp, 1 milyon dolarlık reklamla bunun tanesini 4000 dolara satmak. Bunun adına ekonomi derler.

Rubai

2011-04-19T11:23:00.000-07:00

Fesatla ihaleden para kaldır
Boynun eğri deyince sağa sola saldır
KPSS YGS şifre hile,
Her işte bir hıyar vardır.

İncildeki İnce Hesap

2011-02-21T06:17:00.000-08:00

kitab-ı mukaddes'te işaya kitabı 30. bab 26. ayette şöyle yazılıdır:
ve rab kendi kavminin kırığını sardığı, ve vuruşunun yarasını iyi ettiği gün, ay ışığı güneş ışığı gibi, ve güneş ışığı 7 kat, 7 gün ışığı gibi olacak." ...
(tcennet/tdunya)uzeri4=50 (boltzman yasasi uyarinca)burdan cennet sicakligi 554 santigrat derece çıkıyor...
ahd-i cedid'teki aziz yuhanna'nın vahiy kitabı 21. bab 8. ayeti cehennem hakkında şu bilgiyi veriyor:
"fakat korkaklara ve iman etmeyenlere ve mekruhlara ve katillere ve zanilere ve büyücülere ve putperestlere ve bütün yalancılara gelince, onların hissesi ateş ve kükürtle yanan göldedir, ikinci ölüm budur."
bu ayete gore de cehennem en fazla 445 derece olabilir. çünkü kükürt bu derecede buharlaşır.yani göl oluşamaz bu sıcaklığın üstünde.

bu durumda cennet cehennemden çok daha sıcak bir yer demek hiç de yanlış olmaz.

Rubai

2011-02-08T00:38:00.000-08:00

Dünya bu çaldığı düdük, dediği dedik.
Hacı o son kadehi içmeyecektik.
Son kadehten bir şey olmaz hafız,
O ilk elmayı yemeyecektik.

Alıntı

2011-02-08T00:37:00.000-08:00

Popüler kültürü eleştirirken,
gayriihtiyari popüler olan..

Ne acı bir trend sevicisidir o.

Hayyam'dan Hayat Dersleri

2011-02-05T10:39:00.000-08:00

Kadıköy iskele meydanında ne kadar uzun beklerseniz ayakkabı boyatma riskiniz o kadar yüksek olur.

Hayyam'dan Hayat Dersleri

2011-02-05T10:38:00.000-08:00

Her tespihte 33 " tane" vardır. Ne bir eksik ne bir fazla. Hiçbir tespihte 32 veya 34tane bulamazsınız. TESPİHTE HATA OLMAZ!

Anlayış

2011-02-02T01:15:00.000-08:00

Anlatmayı seven bir insan olarak anlatamamakla geçiyor ömrüm. Anlatabildim mi?

Boş Beleş Aforizma

2011-01-19T11:07:00.000-08:00

Issız adam, öznesi adam nesnesi ada olan kıytırık bir filmdir.

Alp Er Tunga Sagusu

2011-01-19T10:47:00.000-08:00

- Alp Er Tunga öldü mü?
- Issız ajun kaldı mı?
- Lan öldü mü ölmedi mi?
- Öldü öldü.
- Ha öyle söyle ne edebiyat parçalıyon?

Uh!

2011-01-19T10:27:00.000-08:00

"... kurtuluş solda kalp bile solda atıyor." dedim. "Ama cüzdan hep sağda taşınıyor" dedi.

Hayyam der ki;

2011-01-15T10:44:00.000-08:00

...dünyanın bu hali zenginlerin zalimliği yüzünden değil fakirlerin aptallığındandır. Ölsün fakirler!

Rubai

2011-01-06T12:29:00.000-08:00

Aziz dostum aristokrat şair Yin'in sosyal hayattan bir süre elini eteğini çekmesi hem şehir entelijansiyasında hem de bendenizde büyük bir boşluk yarattı. Yin'in kısa zamanda çekildiği inzivadan dönmesini diler bu rubaileri kendisine ithaf ederim.

Aziz dostum bir kadah daha koy.
Orcilerde en güzel hatunları sen soy.
Aman beni kınama laflar hazırlama.
Bilmez misin o laflar boy boy.

Seni bu ortamlarda delirttiler.
Ne desen beğenmediler.
Şimdi alayına giderin var,
Adam haklı beyler!

Kıymetini bilmeyenler cahilse
Senin ne suçun var bu işte
Alem buysa kıral sensin
Feriştahısın tabiri caizse

Bir desti şarap bir saki bir de yar
Kalenderiz biz istediğimiz bu kadar
Hayyam'da yeni fikirler var,
Dinle beni üstad bu işte güzel para var.

Çıldırma Noktası

2010-12-27T06:21:00.000-08:00

Tanıyanlar bilir ben çok su içerim. Çok derken litre litre sudan bahsediyorum benim için bardak kavramı yoktur ben suyu yarım litrelik porsiyonlar halinde tüketirim. Bir defada en az yarım litre. Dün gece geç saatte evime döndüm. Yanımda daha doğrusu kanımda kim bilir kaç promil alkol getirdim. Ertesi günün iş günü olmasından mütevellit hızlı bir duş ve akabinde yatağa seri bir yatay geçiş. Muhtemelen ışığı kapattıktan sonra yatağa uyuyarak gittim.
İçenler bilir yüksek alkol tüketimi vücuda ciddi miktarlarda su kaybettirir. Metabolizmaya giren alkolün yakılarak hücre içinde sindirilmesi ve artıkların metabolizmadan atılması için çok miktarda su gereklidir. İçki susuzluğu fenadır kısacası. Hele benim için çok daha fenadır. Dün gece de yine öyle çok fena bir susuzlukla uyandım. Ağzımı şapırdataraktan mutfağa gittim ve elim daha doğrusu ağzım daha da doğrusu midem bomboş döndüm. Zira evde içecek yudum su yoktu. Kalmamış bitmiş almamışım. Yuh bana çüş bana. Sonra bir bilim adamı olarak evdeki tek su kaynağının mutfaktaki damacana olmadığını fark ettim ve koşar adım banyoya yöneldim. Sağlıksız da olsa çeşme suyu içebilirdim pek tabi. Musluğu açtım tsssss!!! Bu mümkün değil. 2010 Avrupa kültür başkenti İstanbul’da sular kesik. Şahsınızı ayakta alkışlıyorum muhterem İSKİ. Ama pes etmeye niyetim yoktu. Başka alternatifler daha dolaylı da olsa başka su kaynakları aramaya başladım. Yeterli gelmeyecek dahi olsa su elbette bir meyveden ya da bir yaş sebzeden de alınabilirdi. Adı üstüde yaş sebze. Bir ümitle dolaba koştum açtım ve okumadan da anlayacağınız gibi bu kaynak da elimde patladı. Okumadan da anlayabilirsiniz bakın yazı hala devam ediyor. Oradan bir şey çıkmış olsaydı meyve yiyip susuzluğumu bastırdım yazar bitirirdim. Aslında o kadarcık şey için bu kadar yazıyı da yazmazdım. Demek ki neymiş maceramız devam ediyormuş. Bekarlığın veya evde kadınsız yaşamanın gözü kör olsun. Dolapta derdime derman olacak bir nebatat mevcut değildi. Başka alternatifler düşünmeliydim. Susuzluk gitgide beni esir almaya başlamıştı. Adeta ruhum bedenimden çekiliyor ve sanki bütün varlığımı kuru ağzıma dolduruyordu. Saat sabah 04:30 bu saatte su almak için açık bir dükkan da bulmama imkan yoktu. Ağzımın kuruluğu beni çılgına çevirmişti sağlıklı düşünemiyordum bir şeyler yapmalıydım. Dağdayken şişmemek için su içmez susuzluğumuzu da hissetmek için ağzımıza düğme gibi minik bir şey koyardık. Böylece ağızda tükürük salgılanır ve ağız kuruluğunun verdiği o iğrenç duygu bir nebze de olsa hafifletilirdi. Hayır lan saçmalama şehrin göbeğinde susuz mu kalacaksın? Düşün düşün. Sağlıklı düşünemiyordum iyice sıcak basmıştı dışarıda inadına şakır şakır yağmur vardı. Bir kabı camın önüne koyup içine yağmur suyu mu doldursam. Off iyice sapıtmıştım sakin olup sağlıklı düşünmeliydim. Su alacağım açık bir yer bulmaya çalıştım ama sabahın o saatinde bizim orada açık dükkan bulmam mümkün değildi. Acaba komşuya mı gitsem ondan mı istesem? “Oha” derler adama “nasıl bir adamsın sen gecenin bu vaktinde beni böyle bir şey için mi uyandırıyorsun sapık mısın arkadaşım” derler. Yo yo saçmalama sakin ol başka bir yol bulabilirsin. Zaman geçmek bilmiyordu dakikalar saat gibi olmuştu. Ağzımın içi kuruluktan katılaşmıştı resmen. Gözümün önünde post-apokaliptik dönem filmlerine benzer görüntüler gelmeye başlamıştı. Susuzluğumu bana hatırlatacak flaş görüntüler. Sakin ol! Panik yapma! Derin nefes al! Bir çözüm bulabilirsin! Yeşil bir şeyler düşün şelale, göl, meyveler… gözümün önünden çöl imajları geçiyor bir bardak su için insanların birbirlerini öldürdükleri filmler geliyor aklıma. Çöl, deve, kervan aaaahhhh!!!! Başka bir şey düşün deve, çöl, vaha… buldum! Tosun paşa yeşil vadi evet Şaban Lütfü hamam. İşe yaramıyor. Düşün düşün düşün düşün… aman Allahım! Acaba? Olabilir mi? Denemekten zarar gelmez. Hemen mutfağa koştum buzluğu açtım evet buz! Ahahahaha! Elveda susuzluk nanik sana naniiiik! Blüblüblüblbülüb! (dil çıkarma efekti )Buzlukta ne kadar buz varsa yarım litrelik bir bardağın içine doldurdum. Bardak ağzına kadar dolu. Ama buzlar küp şeklinde olduğu için eldeki hacmin yarısına yakını havaydı. Bardağı aldım ve ellerimin bacaklarımın arasında ısıtarak, erime sürecini hızlandırmaya çalıştım. Evet sistem termal dengeye ulaşabilmek için, elimden ısı alacak ve bardağa iletecek. Isı enerjisini alan buz sıvılaşacak ben de arzuladığım suyu içebileceğim. Bir süre sonra beni amacıma götüren eylemde ilk zafer emareleri görülmeye başlandı. Buzlar eridikçe birbirlerine yaklaşıp tek bir kütle gibi sıkıştılar elimde aşağı yukarı 300 ml hacminde bir buz kütlesi vardı. Buzun eridiğinde hacminin azaldığını da hesaba katarsak elimde yine de aşağı yukarı 250 ml hacimde bir su olacaktı. Bunun bana yetmesi elbette düşünülemez ama hiç yoktan bir nebze de olsa derdime derman olabilirdi. Buz erimeye devam ediyordu artık bardağın dibinde bir miktar su vardı. Bir yudum alsam mı? Yo elimdeki miktar zaten az o yüzden sabredip, bunu en iyi şekilde değerlendirmeliyim. Bir sabır sınavından geçiyordum bir çeşit ninjitsu eğitimi. Sabırla beklemeye devam ettim bekledim ve bekledim. Sonunda camlardan içeri sızan çok zayıf ışık huzmesinde buzun çoğunun belki de hepsinin eridiğini fark ettim. Elimdeki suyun miktarını net olarak görüp onu en iyi şekilde değerlendirmeme yarayacak bir içme stratejisi belirlemek için bardağı yatağımın yanına koyup ışığı açmak üzere kalktım az sonra bu dünyadaki en tatmin olmuş insan ben olacaktım kalktım, ışığı açtım, yatağa doğru yürümeye başladım, ışıktan gözlerim kamaştı, ayağımı bardağa çarptım onu devirdim ve içindeki bütün suyu yere döktüm. Daha da bir şey yazmıyorum!

361 Aralık 2010
Saat: 00:979

Rubai

2010-12-14T23:33:00.000-08:00

Şarapla keyif göklerde
Yar ile içilince hepten şahane
İçince gaza gelirsin amma...
Alırım diye övünme yetmişbeş saniye bekle

Seçki

2010-12-06T05:35:00.000-08:00

Kadim dostum aristokrat şair Yin'in yeni kitabı "Hayat Lichtenstein'da Güzeldir"den sizin için seçtiğim bir şiir...

Bazen jipimle trafikteyken otobüsteki insanları görüyorum sıkış tıkış üst üste...
o sıcakta, oruçlar bir de halk gibi kokuyor hepsi o küçücük yerde...
o an gözlerim dolu dolu oluyor oh bebek ağlıyorum içten içe,
sonra hemen geçiyor, gidiyorum Etiler Ulus’daki evime.
Ropdöşambr üzerimde izliyorum şehri… mocha shake’in kekremsi tadı dilimde

Retrospektif Sergi

2010-11-24T03:28:00.000-08:00

Sanatçı burada, yaptığı saçma geyiklerden kendi seçkisiyle bir retrospektif sergi oluşturmuş.

Allah'la kul arasına biri girerse kul tutlması mı olur Allah tutlması mı?

Schrödinger'in pisisi Pavlov'un kuçusu ne lan bu? Hayvanat bahçesine çevirdiniz lan bilim dünyasını.

Blair kadısı

Blair which Project?

Amatör fotoğrafçılar için yaşlı amca, sümüklü çocuk ve güvercin temin eldir.

Beyanatta RTE alteşiği.

Nihat Doğan sakal gibidir kestikçe daha kıl çıkar.

On bira yın sultanı.

I will survive şarkısının ana fikri şu dur; acımadıkiii, acımadıkiiiii…

Bu gün kendimi kendime “kıral otoklav dinime imanıma” derken yakaladım.

Farmvilde tavuk yemliyorsun müdürüm diye geziyorsun...

Sahibinden satılık ikinci el Hadron. Çarpışmamış vuruksuz çiziksiz.

Kaç güveysinden hallice?

İtirafım var asabiyim ben.

Sağım solum belli olmaz önüm arkam sobe.

Don’t fury be happy.

İf I were a which man.

Her şey üç elementle başladı rakı, şarap, bira.

Şehirlere bombalar yağardı biz seninle gülüşürdük sonra o mahmur beste çalar Müjgan’la fenalaşırdık evet böyle saçma sapan şeyler yapardık...

Zorba güzellik olmaz.

Kıça şaplak sahalarımızda görülmeye başladı beri Türk voleybolu çok yol kat etti.

Biraz deniz biraz uydu bütün isteğim buydu.

Gaşların arasına bon bon kurşunu değmiş…

Referandumdan benim adım çıksaydı egom ne biçim tavan yapardı.

Haberlerde paso polisten nefes kesen operasyon diyorlar ama kimin nefesi kesiliyor onu hiç söylemiyorlar...

Ne kaldı geriye? Ramak.

Gel de travma!

Ferhat Göçer ve Ferhat figan çığırmalar.

Kendi içen ağlamaz.

Kakaoğlu ve çikolatAli.

Farth away from here.

Cuma namazında aşırı sıklaştırılan saf patladı 1 ölü 3 yaralı.

...pnömatik silindir, analitik kimya, politik taşlama, dramatik çatı, statik elektrik ve saz arkadaşları...

Jesus shaves...

Cinnet anaların ayakları altındadır!

İşteyim sondayım depresyondayım.

Lambaya tüh de.

Lambiye püf de. Oooohhh!!!

Şikayetim Maradona.

Tabu kurum ve kuruluşlarında türban.

Kulsuz hata olmaz.

Nanik depresif

Epik depresif

Lirik depresif

Didaktik depresif

Satirik depresif

Retorik depresif

Cin tonik depresif

Torik depresif

Panik depresif

Kalk pazarı

Az yenmiş pul: Hakkı

Matrix 4: Elhamdülillah

Beni buralarda Dalai Lama anne.

Bu kurbanda ne keseyim diye düşündüm… selamı sabahı kesmeye karar verdim.

Müsait bir yerde dinecek var.

Plasebo tepkisi.

Tepedeki çimenlikte yalıyarak dolaşarak.

Ya çocuklarda stand by modu olsun ya da herkes 18 yaşından büyük doğsun

Bu gün hayatımın en şok edici gerçeğini öğrendim ben doğmamışım beni Makine Kimya Endüstrisinde yapmışlar.

Okulların zilleri artık çalmasın. Okullar titreşime alınsın.

Okumaya niyeti olmayan gençlere sesleniyorum okumayacaksanız okula gitmeyin boşa trafik yaratmayın. Bizim trafiğimiz bize yeter.

Benimle Oynar mısın?

2010-09-21T12:29:00.001-07:00

su olsam ateş olsam
göklerdeki güneş olsam
hiç durmadan tıraş olsam
yine de oynar mısın benimle?

sayılmasam kaç olsam
topraktaki güç olsam
geylerdeki kıç olsam
yine de oynar mısın benimle

sus olsam kusur olsam
ağızdaki küfür olsam
doğuştan dübür olsam
yine de oynar mısın benimle?

İki Bahar Arasında Tutulmuş Bir Dilektir Yaz

2010-09-20T03:24:00.000-07:00

…iki bahar arasında tutulmuş bir dilektir yaz... okul tatilinin minik yüreklerde yarattığı coşkuyla sokaklar cıvıl cıvıl çocuk sesi... günler aydınlık insanlar neşeli... balkonlardaki akşam sefalarının arasından karşıdan karşıya dost sohbetleri... balkonda kavunla rakısını yudumlayan emekli öğretmen hayati bey... hamide hanımların kapısının önünde toplanmış bu akşam mahallenin gençleri... hüsniye teyze balkondaki sedirde çekirdek çitleryip çay içerken siyatiklerinden şikayet ediyor gelinine yine... fesleğen kokusu... kuş cıvıltısı... hafta sonu gidilen kilyos piknikleri… bacakları kuma gömülen babaanneler, karga tulumba denize atılan enişteler, ağaçlara kurulan salıncaklar… iki bahar arsında tutulmuş bir dilektir yaz… şaka lan şaka… sokuyum yaza ne dileği yok dilek milek ter kokusudur leş kokusudur yaz… yıkanmayı bilmeyen insanların leş gibi ter kokusudur… yandım ulan yandım… canıma yetti… hamdım, piştim, yandım… soğusun artık havalar… kış gelsin kış…

kilyos sahili de berbat bir yerdir ayrıca… amele pazarı bildiğin… ipini koparan gider oraya… kumda kolbastı oynayanı var… çüş…

Söylemeyi Sevdiğim Kelimeler

2010-09-17T12:21:00.000-07:00

...hipotenüs, debriyaj, kardanadam, dalyarak (çok yalın), terbiyesiz (çok vurgulu), jülide (çok karizmatik), resul, sinoatrial, adrenolökodistrifikasyon (tekerleme gibi), melike (şiir gibi), hayır, radyal, kartezyen, elektrik (süreksiz sert sessiz), babafingo, marzuka, balata, fagot (eğlenceli), helikopter, zorba, hayyam (çok megaloman), melike (şiir gibi değil şiir bildiğin)...

Hayyam der ki;

2010-08-22T10:38:00.000-07:00

... ateistleri inanlardan daha samimi buluyorum. Onlar en azından "ya yoksa" diyor. Ötekiler ya varsa korkusundan yapmadığını bırakmıyor.

Cenk Erdem Kafası

2010-08-18T15:42:00.000-07:00

Bu gün İstiklal Caddesinin ortasında biri birine, yere diz çöküp evlenme teklif etti. Bana göre çok bayağı klişe ve geyikti. Ama gördüğüm, en mutlu insan yüzlerindendi.

Hayat ne garip, vapurlar falan?

temizim

2010-08-18T07:14:00.000-07:00

sigarayı, büyük harfi, ki yi ve de yi ayrı yazmayı bıraktım...

Rûbai

2010-08-17T11:35:00.000-07:00

İç koçum üzümün kanı demişti dayım
Şarap içtim mi alemin kralıyım
Hayatım Scorsese filmi gibi
Ama ne Boston'da yaşıyorum ne de İrlandalıyım

Kişiselim Gelişiyorum Çalışkanım

2010-08-17T07:13:00.001-07:00

Son zamanlarda gazetelerde dergilerde ve özellikle internette bir takım hanımlar türedi. Patlayan sosyal medya ile bu teyzelere de gün doğdu. Bir hanım ablamız şöyle buyuruyor….

“ Gittiğim etkinlikte,katılımcılardan birinin defterine renkli notlar aldığını, notların üstüne postit yapıştırdığını; tekrar farklı bir kalemle yuvarlaklar çizdiğini gözlemledim. Tüm dikkatiyle notlar tutan bu kişinin yakasındaki kartta… “

Yazı böyle başlıyor ve devamında hanım efendi not alan amcayla sohbet ediyor ama ne sohbet röportaj mübarek. Ve karşılıklı kişisel gelişim kafası yaşıyorlar. Şimdi bu teyzeler gencim aktifim dinamiğim havalarında o etkinlik senin bu seminer benim gezip gezip sonra biz zavallı avam kamarasına faydalı olacak şeyler anlatıyorlar. Biz de anlıyoruz ki toplantılara renkli kalem ve post it le gitmemiz gerekiyormuş. Gibi gibi…

Mesleğim gereği ben ta üniversiteden beri eğitimdir, seminerdir, kongredir, sempozyumdur bam güm katılan daha doğrusu katılmak zorunda kalan bir adamım. Evdeki sertifikaları katılımcı belgelerini yaksam kışı geçiririm. Şimdi size biraz bu etkinliklerden bahsetmeme izin verin. Bu gibi etkinlikler genelde sabah 08:30 - 09:00 gibi başlar. Başlamadan önce fuayede kahvaltı mahiyetinde bir kuru pasta, kek, börek, çay kahve seramonisi yapılır. Genelde de hafta sonu yapıldıkları için insanlar mutlak suretle uykusuz ve yorgun gelirler. Çay ritüelinde konuşmalar da bu eksendedir. Sonra etkinlik başlar 10:45 civarında bir çay molası verilir. 12:30 gibi mama yenir, 14:30 bilemedin 15:00 bir çay daha sonra 17:00 de insanlar arkasına bakmadan kaçar. Bu gibi bir sürü etkinlikte bulundum ve pek çoğunda oldukça üst düzey yöneticilerle beraberdim hatta bir iki tanesinde çalıştığım sektörün ağa babaları oradaydı. Bu teyzelerin bahsettiği mevzular etkinliğin gündemini oluşturamaz orada konuşulamaz. Aralarda yemeklerde ancak bu tarz şeylere vakit ayrılabilir. Şimdi ben katıldıklarıma bakıyorum da, biz aralarda hep maç muhabbeti, geyik, kakara kukara yapmışız. Bu tarz toplantılar o kadar yorucu ve yoğun oluyor ki genel müdür de olsan, mesul müdür de olsan kendini dışarı attığında kafayı dağıtmak için başka şeylerden bahsediyorsun. Kadınlar desen yurdum kadını max fucktor, lankom falan. Gerçi yurdum kadınının fucka mucka ayıracak parası yok. O kitle öyle onu demek istedim. Şimdi kendini benim yerime koy, zaten seminerde toplantıda daralmışsın burana kadar gelmiş sigara krizin tutmuş. Oturduğun yerde kurtlanmaya çeyrek hatta beş kala kısacık bir ara verilmiş ve o arada sidiklinin biri yanına gelmiş “efendim renkli kalem kullanıyorsunuz hayatınızı organize bıt bıt verimlilik cart curt” dır dır ediyor. Valla ağzının ortasına bir koyarlar adamın görürsün markörü filigranı. Zilliye bak verimlilikmiş… la get zaten millet hafta sonu sabahın köründe kalkmış gelmiş gün boyu kafa patlatıyor yarın yine iş, trafik desen cabası kimi ay sonu derdinde kontes kalkmış renkli kalemlerle cicili bicili notlardan bahsediyor. Not sayfasının orasına burasına çiçek kelebek de çizelimde şirkette gey olduğumuz söylentisi yayılsın oldu olacak. Salak sevgi kelebeği seni...

İşte böyle arkadaşlar sözün kısası yalan dolan bu yazılanlar. O toplantılarda eğitimlerde böyle şeyler konuşulmaz konuşmaya kalkarsan da dayağı yersin ondan da yazacak bir şey çıkmaz. Arkandan taşla kovalarlar vallaha nasıl kaçacağını bilemezsin. Neyse bitiriyorum içim daraldı siz de okuyup paylaşıp prim vermeyin şu zillilere, şımartmayın. Kendinizi adam gibi şeylerle oyalayın.

Pişmanım

2010-08-16T03:33:00.000-07:00

Sevgili Allah’ım küçükken mahalledeki sümüklü Fırat’ın bileklerini kırdığım için özür dilerim. Osman’la da ospirik Osman osuruma düşman diye dalga geçtiğim için özür dilerim. Kamptaki kızları pikuuu diye ses çıkartıp korkuttuğum için de özür dilerim. İlkokulda Gülçin’in saçını çektiğim, Selin ve Tuna’nın lastik oyunlarını bozduğum için, Sinan’a kafa göz daldığım, Kadri’nin kafasına her ders silgi attığım için de özür dilerim. Ortaokulda Fulya’nın eteğini kaldırdığım için, Burcu’yu sıkıştırıp sıkıştırıp öptüğüm için Merve’ye servisin arka koltuğunda yaptıklarım için de özür dilerim. Ayrıca yine ortaokulda Merve’ye nöbetçiyken, boş derste kızlar tuvaletinde ve arka bahçede yaptıklarım için de özür dilerim. Lisede Serhat’ı dövdüğüm, Merve’ye (aynı Merve) tiyatro salonunun kulisinde, spor salonunun soyunma odasında, merdiven altında, kantinin arkasında, boş sınıfta ve yine servisin arka koltuğunda (evet yine aynı servisteydik) yaptıklarım için de çok özür dilerim. Üniversitede, arkadaşlara …ooolum Merve diye bi kız vardı… diye anlattığım, içip içip Merve’nin aklını çelecek kafasını karıştıracak mesajlar attığım, daha olmadı aradığım için ve diğerleri için (şimdi onları buradan anlatamıyorum tabi… gerçi asıl büyük kalemi onlar teşkil ediyor ama anlamışsındır sen ) çok çok çok özür dilerim. Askerden dönünce ilk iş İlker’i arayıp aga nerelerdesin özledim ayağına rakıya oturtup Merve’nin cep telefonunu öğrendiğim sonra da hiç bir şey olmamış gibi Merve n’aber diye aradığım için de çok özür dilerim. Şimdi buradan anlatamıyorum tabi mayıs ayındaki mevzu için temmuz başındaki hadise için bir de geçen Cuma gecesi yaptıklarım için çok özür dilerim. Ne olur beni affet bunların hepsi için çok pişmanım lütfen beni affet ve havaları soğut artık. Yandım Allah’ım yandım piştim. Söz uslu duracağım bundan sonra sen yeter ki havaları soğut. Zaten Merve de telefonunu değiştirmiş. Beni feysbuktan da silmiş…

KÜFÜR ÜZERİNE TEZLER 2

2010-08-06T06:40:00.000-07:00

Daha önce bahsetmiştim. Küfür, sövgü olduğu gibi sevginin de bir işareti olabilir pek tabii. Misal çok komik bir adamı izleyen bir seyirci beğenisini komedyenin annesinin mesleğine dair yorumlar yaparak da belli edebilir. Küfürle insanlar güldürülebilir falan ve benzeri… -küfür acziyetin bir işaretidir. Demişti bilge bir adam. “Adam haklı beyler.” Gerçekten de insan aciz kaldığı durumlarda sıkça müracaat eder küfür müessesesine. Tribündeki taraftar, inip kendi çalamaz verilmeyen penaltının düdüğünü yada televizyon başında, açıklanan yeni vergi yasasını izleyen küçük esnafın gücü yetmez durumu değiştirmeye. Elden bir şeyin gelmediği durumlarda sayar dökeriz bol bol.

İnci sözlüğü bilmeyeniniz yoktur ama ben yinede biraz anlatayım. Ekşi sözlükle başlayan e-sözlük furyasının bu günlerde kendinden en çok söz ettiren ismi. İnci sözlük aslında tam bir e-sözlük bile değil. İçinde insanların türlü vesilelerle birbirine bam güm küfür ettiği bir sanal platform. Ama incilerin faaliyetleri sözlük sınırını çok aştı. Bu kitle farazi alemde düzenlenen anketlere topluca saldırarak sonuçları manüple ediyor, sosyal ağlarda topluca yorum terörü estiriyorlar, hatta internet sitelerindeki butonların ismini değiştiriyorlar hatta ve hatta canlı yayınlara telefonla bağlanıp küfrü basıp kapatıyorlar. Eylemlerinin temel malzemesi küfür. İnci sözlük için bir grup kendini bilmez ergen diyenlerin sayısı hiç de az değil. Hiç de öyle olmadığı gün gibi aşikar aslında. Yani din propagandası yapan bir mizah dergisinin sanal platformdaki grubunda yayınladığı bir karikatürün altına titreyerek boşaldım diye yorum yazmak, hiç de öyle kendini bilmez bir ergen davranışı değil. İnci planlı mı? Hayır tam tersi rastgele. Kolektif mi? Duruma göre. Aralarındaki bayanların sayısı da oldukça fazla. Bir bayan arkadaşım orada yazar olduğunu söylediğinde kendimi şöyle şeyler söylerken yakaladım; ooohhh açılsın Padora’nın kutusu, doya doya basabilirsin küfürü artık, bu ülkede erkek olmanın lüksünü sanal da olsa tat sen de! Çünkü o artık bir incici ve kimse orada onu yargılamaz kınamaz ayıplamaz. Ha babam küfür yer o ayrı. Ama o da cayır cayır saydıracak zaten. İnci sözlükteki rumuzunun arkasındayken yaptıkları için de kimse onu kınayamaz zira o bir incici onun için söylenecek söz yok yozlaşmanın en uç noktasında zaten. Öyle mi? Hiç de değil aslında. Kendisi son derece nitelikli, iyi eğitim almış, saygın bir mesleği olan, kültürel birikimi yüksek ve sosyal ilişkileri kuvvetli biri. Peki bu cici kızın orada ne işi var. Çünkü bu cici kıza ne yapması gerektiği küçüklükten itibaren dayatılmış. Çünkü bu cici kıza nasıl oturup kalkması nasıl konuşması gerektiği dikte ettirilmiş. Namus tabularıyla baskı altına alınmış. Onca birikimi ve niteliğine rağmen üç kuruşa çalıştırılıp tüketimi özendirecek her türlü bombardımana maruz bırakılmış. İnci sözlük yozlaşmış bir oluşum değil, yozlaşma karşıtı bir oluşumdur. Planlı, misyonu ve felsefesi olan bir isyan hareketi olduğunu söylemiyorum. Sistemli ekonomik kültürel ve toplumsal erozyonun kaçınılmaz sonucudur inci. Bu tepkinin altında yatan çok basit bir mantık var. Kutsal saydığınız ya da şu veya bu şekilde önemli addettiğiniz tüm değerler adına bizleri yozlaştırdınız. Şimdi biz de öyle bir noktaya geldik ki artık iyi veya kötü, güzel veya çirkin her şeye karşıyız. Allah’tan kitaba, dinden imana, milliyetten vatana, namustan topluma her şeye sövüyoruz.

…yalnızlığım benim sidikli kontesim
ne kadar rezil olursak o kadar iyi…

Her şeye sövüyoruz. Çünkü elimizden başka bir şey gelmiyor. Aciziz ve yalnızca küfür edebiliyoruz. Ve bizi kınamanın rencide etmenin bir yolu da yok. Ar damarımız çatlaktan çok öte bir kudretle çağlıyor. Siz bizi sansürledikçe biz daha beter zıvanadan çıkıyoruz. Aciziz ve çaresizlikten kıvranıyoruz. Kıvrandıkça daha çok küfrediyoruz. Üşüyoruz reyiz…
Adam haklı beyler!!!

…kör karanlıkta açardık paslı gözlerimizi
dilimizde akşamdan kalma bir küfür…

…yalnızlığım benim süpürge saçlım
ne kadar kötü kokarsak o kadar iyi…

inci sözlük hakkında ciddi ciddi bir tek küfür
bile içermeyen bir yazı yazdım ya, Allah da benim belamı versin!!!

Olmadık Şeyler Düşünürken Buluyorum Bazı Bazı Kendimi/4

2010-08-04T07:54:00.000-07:00

Hoş ve zarif bir bayanla sahil yürüyüşü… karşıdan gelen üçüncü şahıs ve köpeği. Hzb (Hoş ve zarif bayan) köpeğe yaklaştı ve sevmeye başladı. Bir yandan köpeğin başını boynunu okşayıp çenesinin altını kaşırken bir yandan da köpekle ne tatlı şeysin monologu yaşanmakta. Köpek halinden şikayetçi değil kuyruk sallama eylemiyle de memnuniyetini belli etmekte. Hzb’nin köpeğe olan ilgisi dağılıp sahibesiyle sohbete başlayınca hayvan biraz beni koklayıp ağlamaklı ve yalaka gözlerle (gözlere gel) aynı muameleyi benden talep etmeye başladı. Kırmadım hayvanı o gözleri nasıl kırabilirsin ki zaten -ağlamaklı ve yalaka- ben de kendi meşrebimce sevmeye başladım. Mamafih benim sevme biçimim Hzb’den biraz daha farklıydı. Daha hırpani ve sert seviyordum hayvanı ama bu onun daha çok hoşuna gitti. Oyunbaz oyunbaz hırlayıp ellerimi ısırmaya bacaklarıma dolanmaya başladı. Hzb ve sahibe hanımlar da bizi izliyorlar bu esnada. Biz köpekle samimiyeti ilerletince ben inisiyatif kullanmaya karar verdim ve sahibe hanımdan izin almadan köpeğin tasmasını çözdüm. Biz köpek beyle kah koştuk kah boğuştuk kah hırlaştık akabinde de hanımların yanına döndük. Efendim karşılıklı iyi niyetler sunulup sahibe hanım köpek beyle yoluna Hzb hanımla da ben yolumuza devam ettik. Şimdi efenim köpek gördüğüm zaman severim falan ama köpeklere deli olduğum da söylenemez. Çıldırmıyorum yani bir köpek gördüğümde ve ay ne şeker şeysin sen diye ortalığı da ateşe vermiyorum. Lakin biz köpek beyle daha bir anlaştık daha bir oynadık. O zaman düşündüm dedim ki… içimden diyorum tabi bunları. Dedim ki lan Hayyam aslında lan Hayyam da demedim onu şimdi kendi içimde kendimle bir diyaloga girmişim havası vermek için yazdım. Yoksa insan kendinle lan kendim diye başlayan bir diyaloga girer mi? Velhasılıkelam düşündüm. Kadınlar bize hayvan diyerek ya da çeşitli hayvan isimleriyle bize dair memnuniyetsizliklerini dile getiriyorlar. Şimdi biz zaten hayvansal özellikleri ön planda canlılarız cins olaraktan. Kaba kuvvet, rekabetçi yapı, koruma içgüdüsü falan falan. Hatt-ı zatında da sizin gözünüzde öyle olanımız makbul böyle kaslı maslı tipler rağbette. E şimdi sayın Hzb hanım -bak hanım diyorum- sorarım sana bir hayvan sever olarak zaten hayvansı özelliklerine tav olduğun hayvanları hayvanlıkla itham etmek perhiz ve lahana turşusu diyalektiğine uygun mudur? Bana bir hayvan sever olarak hayvan sevdiğin için sen gelmedin mi şimdi doğam yüzünden beni yargılamak niye? Misal ben insan sever bir canlıyım o yüzden de kaba saba özellikler yerine estetik olarak zarafet içeren özellikteki canlıları tercih ediyorum. Ben hayvanım sen insansın… bir hayvan olan benden hiç gel lan Hzb senlen ortak bi altılı kuponu yapalım talebi aldın mı? Ya da sana mençıstır maçı nolur diye sordum mu? Alnına şaklatıp, parmaklarıma üfletip sonra da ooooh dedim mi? Seninle hiç güreş tuttuk mu cicim? Bak cicim diyorum. Gördüğün üzere senin gibi zarif ve alımlı bir insandan bizim seviyemize inmesini beklemedim ve buna dair talepte bulunmadım. Karşılanmayan bu talepler yüzünden sana tavır almadım seni yargılamadım. Aaa!!! Bak! Dur şimdi dinle ama bir dinle! Ya bi Dakka ya! Hıyarlık müessesesi farklı. Bir bayanı gerçekten geçerli bir mazeretin olmadan yarım saat bekletmek hıyarlığın daniskasıdır. O ayrı. Hıyar bir bitkidir ben bitki miyim? Yok cicim –bak cicim diyorum- yok… yok canım –bak canım diyorum- yok…

KÜFÜR ÜZERİNE TEZLER 1

2010-08-02T05:51:00.000-07:00

Küfür Arapça kufr kelimesinden dilimize iltica etmiş bir kelimedir. Aslen Arap’tır ama Arabistan’dan gelip Yozgat’a yerleştiği için Yozgatlı sanılır. Ama değil aslen Arap. Türk dilinin yetkili kurumu “Sövmek için söylenen söz sövgü” olarak belirtmiş bu kelimenin anlamını. Ama pek bir eksik olmuş bu tanım. Sövgü olduğu gibi sevgi de belirtir küfür pek tabii. Özellikle çok yakın arkadaşlar birbirlerine sevgilerini küfrederek anlatabilirler. Bunu yapanların sayısı hiç de az değil. Küfür aynı zamanda bir mizah öğesi ya da şaka malzemesi de olabilir pek tabii. Pek çok farklı mecradan hayatımıza giren bu hazreti küfür aynı zamanda bir ölçektir.

- Neyin ölçeği?
- Skimin ölçeği!

Küfürle ilgili yazınca terazinin topuzu biraz kayıyor pek tabii. Evet küfür bir ölçektir. Arkadaşlık ölçeği. Küfür arkadaşlığı ölçer demiyorum, arkadaşlıkta samimiyetin bir ölçütüdür. Nasıl olduğunu anlamak için önce arkadaşlık kurumunun iç dinamiklerine göz atmak lazım. Farklı sosyal statülerden, farklı meslek ve meslek gruplarından, farklı siyasi görüşlerden, milletlerden, farklı zevklere sahip insanlar arkadaş oluyorlar pek tabii. Demek ki yukarıda saydıklarımdan hiçbiri arkadaşlık konusunda belirleyici unsur değil. Etkendir mutlaka ve ilişkilerde belli oranlarda söz sahibidir ama arkadaşlıktaki samimiyeti belirleyen şey bunlardan hiçbiri değildir. Arkadaşlıkta samimiyeti belirleyen şey küfürdür. Şimdi bazılarınızın aklından şuna benzer şeyler geçiyor mutlaka.

Ne alakası var insanlarla samimi olmak için küfürleşmek mi lazım?

Ne alakası var lan küfretmeden arkadaş olunmuyor mu?

Lan ne alakası var amk samimi olmak için illa ana bacı düz mü gitmek lazım?

Böyle düşünenler yanlış düşünüyor çünkü küfür arkadaşlıkta samimiyetin bir ölçütüdür derken söylemek istediğim şey samimi insanların birbirine küfür ettikleri değil, benzer ve birbirine yakın miktarda küfür ettikleri. “Ne alakası var” düşüncesini ben yukarıda üç ana seviyede belirttim. Bu çok daha detaylandırılabilir, araya farklı küfür seviyeleri eklenebilir pek tabii. Ama genel olarak siz bu üçlü içinde neredeyseniz yani hangi seviyedeyseniz yakın arkadaşlarınız da aynı seviyededir. Günlük konuşmalarda sarf ettiğiniz küfür miktarı, sizin küfür seviyenizdir ve genellikle insanlar birbirlerinle aynı ya da yakın küfür seviyesindeki insanlarla daha iyi anlaşırlar pek tabii. Misal 3küfür/100kelime seviyesindeki bir adamla, 85küfür/100kelime seviyesindeki bir adamın arkadaşlıklarının belirli bir noktadan ileri gitmesi zordur. Bu şu demek; ancak tuttuğu takım yenilirken bariz şekilde taraf tutan bir hakemin cinsel tercihi üzerine spekülasyon yapabilecek kadar küfür eden bir adamla, hemen her cümlesinin sonunda bir şeylere koyan bir adam, aynı takımı da tutsa, aynı partiye de oy verse, aynı tür müziği de sevse de, eşit miktarda para da kazansa, hemşeri de olsa iyi arkadaş olamaz. Ama kadın erkek ilişkilerinde durum biraz daha farklı küfür seviyesi biraz daha gizli özne tadında yaşandığı gibi katsayılar da biraz değişiyor ve farklı cinste insanlar hangi küfür seviyesinde olursa olsun birlerinin yanında daha az küfürlü konuşmaya özen gösteriyorlar. Farklı cinsten insanlarda küfür seviyesi katsayılarla ölçülür. …pek tabii. Örneğin; 35küfür/100kelime küfür seviyesindeki bir erkekle 12,6küfür/100kelime küfür seviyesindeki bir kadın, cinsler arası indekste aynı seviyeye denk gelmektedir. Neticede kadın da olsa erkek de olsa sosyal ilişkilerde yakınlığın bir ölçütüdür küfür. Pek tabii…

Travma Teyzeleri

2010-07-27T07:30:00.000-07:00

Açık Öğretim yazımda bahsettiğim travma amcalarının bir de dişi versiyonları mevcut. Bu konuyu da Bedeviciğim irdelemiş bakın neler demiş.

http://bedeviningunlugu.blogspot.com/2010/07/peki-ya-kzlar.html

Açık Öğretim

2010-07-26T06:34:00.000-07:00

Bu günkü dersimizde sizlerle travma amcası ve travma amcası Türkçesini işleyeceğiz. Bu dersimizde hem travma amcasını tanıyacak hem de travma amcası Türkçesi ve bu dilin inceliklerini öğreneceğiz.
Pek çok yurdum gencinin özellikle de içinde bulunduğumuz yıllarda 20-30 yaş aralığında olan ve zamanında orta direk tabir edilen sosyal katmanda yaşamış büyümüş gençlerin hayatlarında birer travmatik amca figürü bulunmaktadır. Amca deyince öz amca gelmesin aklınıza. Amca diye hitap edilen herhangi bir yudum insanı. Mesela; ergenlik yılları arifesindesiniz. Ergene çeyrek, bilemedin beş var. Ve bu amcayla karşılaştınız. Şimdi aşağıdaki diyaloğa bir göz atalım.

- Meraba Kemal amca
- Vuay Kamuran koçum! Nabinyin la keranacı?
- İyidir Kemal siz nassınız?
- İyi valla koçum! Şşş bak hele kuş ötüyo mu lan?
- ???
- Kamışa diyom su yürüdü mü?
- Eööhmmm*?&%+
- Keranacı seniii çok tokatlama lan çavuşu boyun kısa kalır sonra…

Yukarıdaki örnekte görülen bu amcaların karakteristik özellikleri vardır. Örneğin pek çoğu zaten gür sesli olmalarının yanında bir de bağıra bağıra konuşup anıra anıra gülerler. Yol yordam usül erkan bilmezler dan dun girerler. Abartılı el şakaları yaparlar. Mesela yukarıdaki örnekte mevzu bahis amcamız “kamışa diyom su yürüdü mü?” cümlesini sarf ederken, eliyle de genç ergen adayımızın apış arasına sert bir hamlede bulunmaktadır. Tıp dünyasındaki son görüş bu hareketlerin bünyedeki “den” ve “patavat” yoksunluğunun yan etkileri olduğu yönünde. Yer bezlerinden bu iki hormonun salınımının yapılamaması yüzünden “münasebet” emilimi inhibe olmaktadır.

Konumuza dönecek olursak. Diyelim ki EGS’yi (Ergenliğe Giriş Sınavı) yeni kazanmış çiçeği burnunda bir ergensiniz. Ve arkadaşlarınızla mahallede takılırken travma amcanıza rastladınız. Doğal olarak geçmiş deneyimleriniz size kaçmanızı öğütleyecektir. Siz de görmezden gelip pısaraktan arkadaşları da acele ettirerekten olay mahallini terk etme çabasındayken kaçınılmaz vakayı şerriye vuku bulur. Diyalogumuz şu şekilde gelişir;

- Kamuran!!! Kamuran!!!
- …
- Lan!!! Kamuş!!!
- Gel la gel keranacı!
- Nassınız Kemal amca?
- Eyvallah koçum! Siz de hoş geldiniz çocuklar!
- Hayta baban nabıyo lan teres?
- İyi valla bildiğiniz gibi…
- Bunun babası var ya tam serseriydi küçükkene! Rahmetli anası sopayı beline beline çalardı da uslanmazdı.

Den ve patavat yoksunluğunun bünyede nasıl bir münasebetsizliğe yol açtığının vahim örneği. Şayet yanınızda kız arkadaşlar varsa durum daha da trajikleşir.

- Babası serseriydi ama bu hiç babasına çekmemiş. Tam bi sümüklüydü bu. Ota boka ağlarıdı.
- Ehehe abartmayın Kemal amca+%&/
- Yok yook! Paso dayak yeridi bu. Maçlarda da hep kaleye geçirirlerdi bunu.
- Ben hep sol açık oynadım Kemal amca
- Kızlar bu var ya 9 yaşına kadar altına işedi. Kazık kadar adamıdı anası bez bağlardı buna…

Görüldüğü gibi işin içine kızlar da girerse travma amcanız işi kişisel şova dönüştürmektedir.

Mala Vuruyon mu: söz konusu yaşlarda amcaya yalnızken yakalanılırsa olaylar bambaşka bir yönde seyreder. Bunu özel bir başlık altında incelemeyi uygun bulduk “ Mala Vuruyon mu?” Şimdi örnek diyalogumuza bakalım:

- Kamuran!!! Kamuran!!!
- …
- Lan!!! Kamuş!!!
- Gel la gel keranacı!
- Nassınız Kemal amca?
- Eyvallah koçum!
- Şşş!!! Mala vuruyon mu la?
- Ya Kemal amca
- Şşş söyle la götveren!
- Ehhömm ee şimdi Kemal amca
- Oha tık yok mu la yoksa?
- Ya Kemal amca ayıp oluy…
- Hayta babana söyle de seni mektebe götürsün la tospaa…

Travma amcalarının bir diğer önemli özelliği de ısrarcılıklarıdır. Yine bir örnekle inceleyelim;

- Vay Kamuran nassın la Allahsız tospaa?
- Saolun Kemal amca siz nassınız?
- Eyvallah koçum!!! Çay iç bişey iç…
- Yok Kemal amca benim ufak bi…
- İç iç çay söylim bişi söylim. Kamiiil!!! Koçum bize iki çay biri üç şekerli!!! Bakma la sığı sığır fırla!!!

Görüldüğü gibi ısrarcılıklarının yanı sıra kararları da sizin adınıza almaları sık rastlanan bir durumdur. Bkz: biri üç şekerli. Özellikle bu iki kavram travma amcaları için yeni bir konseptin gelişmesine önayak olmuştur.

Genç adamsın: travma amcaları bu ısrarcılıklarına ve başkaları adına karar verme huylarına çok iyi kılıflar bulurlar bunlardan en önemlisi “genç adamsın”.

- Abi ben tek şekerli içicem
- At lan aat genç adamsın

- Abi saol tokum
- Ye olm ye genç adamsın

- Ne lan iki gıram şeyi kaldıramadın asıl asıl genç adamsın

- Abi halı sahadan geldik yorgunum valla
- Fırla lan genç adamsın

Örnekler daha da çoğaltılabilir. Sonuç olarak. Travma amcaları “göster amcalara pipini” ile başlayan çocukluk ve gençlik travmalarının en acımasız ve en gaddar figürlerindendir.

Dilim Güzel Dilim

2010-07-22T05:10:00.000-07:00

Bu gün size güzide dilimizdeki bazı güzide kelimelerin kökenlerinden bahsetmek istiyorum.

Homurdanmak: Büyük Selçuklular döneminde ortaya çıkmış bir kelimedir. Büyük Selçuklu sultanı Yoğrul bey zamanında yaşayan Homur baba diye de anılan Homur El-Tebrizî isimli bir fıkıh aliminin adından türemiştir.

Masa: tam kökeni bilinmemekle beraber Hun’ca ya kadar dayandığı düşünülmektedir. Orhun kitabelerinde bu kelimeye sık sık rastlanılmaktadır.

tosık dübür tolunmasa
ezik büzük yolunmasa
toruk begler korunmasa
kuresel ısınma mu

Silikon: farsça “Sâyılîk” kelimesinden türemiştir. Bu kelime Farsçada, ayakkabı anlamına gelmektedir. Dönemin İran’ında ayak fetişizmi çok yaygındı ve kadınlar erkeklerin ilgisini çekmek için ayakkabısız gezerdi. Böyle gezen kadınlara o dönem “Nâ-sâyılîk” veya “Sâyılîkûn” denirdi. Güzel ayaklı anlamına gelen bu kelime Anadolu’ya geldiğinde anlam kaymasına uğrayarak güzel göğüslü kadın anlamında kullanılmıştır.

Ataçoğlan der ki;

Telli turnam çişin gelir
Silikon dilber sökün gelir
Zülüfleri yolun gelir
Yar osurmuş yele karşı.

Okey: dilimize elden gelmiştir.

Çift okey: dilimize yerden gelmiştir.

Dürrük: dilimize Allah bilir nereden gelmiştir. Belki de böyle bir kelime yoktur hiç olmamıştır ben atmışımdır.

Gıdı: bu da yine kökleri orta Asya’ya kadar dayanan bir kelime. Manası yutkunmak olan bu kelime de yine zamanla anlam kaymasına uğramıştır. Ve günümüzde bebek kakası anlamında kullanılmaktadır. Alper Yonga sagusunda bu kelimeye rastlanır.

Izgık gıbış kıptırır
Gakguk guzuş mordurur
Ezdirir sarkıtır
Dil gıdıya degende.

Deyyus: ünlü divan şairi Dübürzade Hamdi tarafından götünden atmak suretiyle uydurulmuş bir kelimedir. Dübürün bu kelimeyi ne anlamda kullandığını da kimse çözememiştir. Ne anlama dahi geldiği bilinmeyen bu kelime günümüzde anlam bir şeylemesine uğrayarak bugün kim bilir ne için hangi anlamda kullanılmaktadır. Dübürzade’nin ünlü eseri "Taaşşuk-u Yavuşak" mesnevisinde bu kelimeye yer yer rastlanmaktadır. *

… evvel reha ile dûyunun hikmet-i sehâ gerekti
Kalb ile sükûn eden devrin nesr-i başşak geçekti
Umman-ı aşk ile tüyûn idüp haddin bilmez isen,
Kılma derman kîm helakim sana tarrak gerekti.

Tarumar: aslen Kolonca olan bu kelime de dilimize Koloncadan geçmiştir. Selçuksuz ve Osmansız dönemi Anadolu’sunda birileri Kolonya’yı işgal edince halklarla beraber diller de kaynaşmış, kelime de bu dönemde dilimize girmiştir. “ hikmet-i ihsan ile mâbada sirayet edenin, cevr-i zümresi kek olurmuş” sözü bunun üzerine söylenmiştir.

Kelek: kelimenin aslı Fransızcadır. –Celeque- ve dişi yabanterliği dili anlamına gelmektedir. Ama bizim dilimize Fransızcadan değil 12’nci y.y. da Sanskritçeden girmiştir. O yüzden de darbeli matkap anlamına gelmektedir.

Kaynak: Murat Çardakçı

* Mesenevi çok uzun olduğu için tamamını okuyamadık o yüzden "deyyus" kelimesinin mesnevinin neresinde geçtiğini bilmiyoruz.

Dikkat!

2010-07-21T01:11:00.000-07:00

Algınızın ayarlarıyla oynamayın. Gördükleriniz gerçekten saçma şeyler.

Rûbai

2010-07-21T01:06:00.000-07:00

Ey saki bir kadeh daha koy!
Yanına bir de elma soy
Sosyal ağlardan hayatın sırrını verenler
O laflar boy boy

Anne İkame Teorisi

2010-07-20T05:58:00.000-07:00

Meşhur bir teori vardır "Anne İkame Teorisi" bu teori şunu öngörür. Çocukların ihtiyaç dahilinde olmayan istekleri karşılanmamalı ikame edilmelidir. Nasıl mı? Misal yemek yiyeceksiniz ve yanına kola iyi gider diye düşündünüz.

- Annee! bi kola alalım mı?
- Karpuz ye aynı şey

Canınız köfte mi çekti?

- Anne akşama köfte yapsana.
- Kurufasülye var evladım o da etli.

Diyelim abur daha olmadı cubur çekti canınız. Hayatta cuburdayamazsınız.

- Anne ya çukutala alıyım mı?
- Git bak dolapta elma var.

İşte bu psikozu ruhunun tüm derinliklerinde doyasıya ve çılgınca yaşayan başbakan bu gün asrın beyanatını verdi; Alkol içmeyin üzüm yiyin.

Demecin tamamı için tıklayınız

Korsan Tü dür, Kaka dır

2010-07-19T07:22:00.000-07:00

Geçtiğimiz günlerde televizyonda bir programa denk geldim. Denk geldim diyorum çünkü televizyon izleyen bir insan değilim hatta televizyonum yok. Ciddi söylüyorum, televizyon almaya lüzum görmedim. Denk geldiğim programda süslüsünden bir şarkıcı hanım kızımız, -kendi tabirleriyle popçu- süslüsünden bir popçu hanım ablamız, -eskilerinden yani kendi tabirleriyle sanatçı- yakışıklı olduğunu zannedeninden bir popçu abimiz –hem eskilerinden hem de yapımcı ya da müzik şirketi sahibi ya da her ikisi de kendi tabirleriyle; ohoooo!!!!-. Tartışılan mevzu telif hakları yasası. Körler, sağırlar birbirini ağırlar misali herkesin ortak söylemi şu; korsan kullanmak hırsızlıktır. Çok da hırslılar hırsız derken. Kolay mı? Sırf bu korsan müzik mevzusu yüzünden bir çoğunun özel jeti yok. Boğazda villada oturamayan var. Çok daha sefil halde olanlar var mesela spor otomobili olup, arazi aracı olmayan. Arazi aracı olup spor arabası olmayan var. Zavallı sefil, fakir, ezik şarkıcılar. Hep bu korsancılar yüzünden. Korsan albüm almayın internetten müzik indirmeyin. Korsan hırsızlıktır Allah baba günah yazar.
Ama ben yine de düşünmeden edemedim hırsızlık nedir? Türk dilimizin yetkili kurumuna sordum aga bu nedir? Dedi ki; çalma arakçılık. Bir şeyi sahibinin izni olmadan alma, sahip olma, el koyma. Hırsızlık teknik olarak aslında birinin sahip olduğu bir şeyi ondan almaya dayanıyor. Yani birinin bir şeyini çalarsanız o şeye gerçek sahibi artık sahip olmaz. Ya da diğer açıdan bir şeyi çalınan bir kişinin varlığından bir şey eksilir. Korsancılıkla hırsızlığın farkı işte burada ortaya çıkıyor. Hırsızlıkta kayıp söz konusu korsanda ise gelecek olan potansiyel kazançtan mahrum olma. Aslında ikisi teknik olarak farklı şeyler. Bunu neden belirttim çünkü popçu abla, popçu abiyle kendisinin aydın olduğunu iddia edip, sözü “biz ne dersek o dur” a getirdi. Aydınlar! Aydınlığa gel ışığa gel! Ya da önce sesime gel sonra nereye gidersen git! Tabi aydınlar böyle şahadete gelince sunucu nasıl yaltaklanacağını bilemedi. Yaltak sunucuyu geçelim mevzumuza dönelim. Ha şimdi korsanın tam olarak hırsızlık olmaması onu yasal veya meşru bir şey yapmaz. Gayet tabi emeğin bedelini ödemeden haksız kullanımı söz konusudur. Şimdi ben bu beyaz balina aydınların Türkiyede yoksulluk ve açlık sınırının ne olduğunu, kaç kişinin bu sınırların altında yaşadığını bilip bilmediklerini merak ediyorum. Asgari ücret ne kadar? Kendi albümlerinin satış fiyatı ne? Bir ekmek kaç para? Bu albümler için ödenmesi gereken paraya hangi temel ihtiyaç maddesinden ne kadar alınabiliyor? Mum ışığım kendi erirken etrafa ışık saçanım aydınlat beni ki pervanen olayım. Müzik sizin neyinize lan pis fakirler! Ayağına giyecek donun yok müzik diyosun bilmem be diyosun ezik!!! Bu mudur? Evet aydın feryadı işte bu! Bir popçu ağlıyor gözleri yaşlı!!! Sonra popçu hanım kızımız dahiyane fikrini sunma tevazusunu bahşediyor biz zavallılara. Denetim sıklaştırılmalı cezalar ağırlaştırılmalı. Veeeeeee!!! Aydının düşman işgalinden kurtuluşu! Temsili milis kuvvetleri beyaz balinaları zalim korsanların elinden kurtarıyor. Popçu kızın zekası akvaryum balığıyla su kaplumbağası arasında bir yerde ama memelere laf yok silikonlar tam ayarında olmuş. Lepistes devam etti. Emek sömürüsü dedi hak dedi adalet dedi böyle kominis kominis konuştu. O böyle konuşunca benim aklıma hayatları boyunca emek sömürüsü nedir görmemiş pis burjuva tekel işçileri geldi. Ota boka arıza çıkaran şımarık görgüsüz herifler. Durduk yere saçma sapan sebeplerden ha babam ölen tersane işçilerini de düşündüm. Bir defa daha tiksindim onlardan. Ya madencilere ne demeli? Midemi bulandırıyorlar. Grizudan ölmeyi biliyorsun ama üç kuruş paraya kıyıp da bir albüm almayı bilmiyorsun. Elime bir tüfek alıp havyarın kilosu kaça bilmeyen bütün sendikasız, toplu sözleşmesiz, sigortasız çalışan aristokratları vurmak istiyorum. Bu ülke sizin gibiler yünüden böyle. Ey aydınların ne koşullarda yaşadığını bilmeyen aymaz yurdum halkı!!! Çek elini aydınımın cebinden…

Rûbai

2010-07-17T07:03:00.000-07:00

Bir desti şarap içtim sızdım

Benzinim bitti yolda kaldım

Hikmetinden sual olunmaz bilirim de

Sen bizim kaderimizi Dostoyevski'ye mi yazdırdın?

de Ayrı

2010-07-13T04:05:00.000-07:00

- Sende mi Brütüs?
- Ne?
- Bıçağım diyorum sende mi?
- He bende... allll sanaaaa!!!!
- Inngghh!!! sen de mi Brütüs?
- He ben de...

di'li Şimdiki Zaman

2010-07-13T01:48:00.000-07:00

Senelerdir söylediğim bir laf vardır. Derim ki; su her zaman 100 santigrat derecede kaynamaz. Gerçekten de öyle. Su sadece safken 1 atm basınç altında 100 santigrat derecede kaynar. Yani suyun içinde çözünmüş mineraller tuzlar ya da her ne ise hatta havadan gelen CO2 ve O2 gibi gazlar bile suyun kaynama sıcaklığını değiştirir. Açık hava basıncının da deniz seviyesinda + 4 oC de 1 atm olduğunu da hesaba katarsak. Su arada sırada 100 oC de kaynar demek hiç de yanlış olmaz. Oysa bizim bildiğimiz bu değildi değil mi? Su 100 oC de kaynar. Peki ben bunu neden söylerim? Şimdi efendim insanlar arasındaki yaygın düşünce kendi hayatını kendinin yönettiği ve kendi aldığı kararlarla istediği yöne gittiğidir. Ama tıpkı suyun kaynamasında olduğu gibi insan hayatına etki eden sayısız parametre vardır. Yani insan aslında sadece koşullarının el verdiği ölçüde seçim yapabilir. Yani aslında hepimiz rüzgarda savrulan yapraklar gibiyiz.

- Rüzgarda savrulan yapraklar gibiyiz. Edebi bir dramatizasyon oldu mu?
- Olmadı.
- Klişe oldu dimi?
- Evet!
- Bence de evet!

Peki ne var bunda biz bunu zaten biliyorduk dediğinizi duyar gibi oluyorum. Ama duymuyorum. Sanırım siz de demiyorsunuz der gibi yapıyorsunuz. Lafa gelince biliyorsunuz! Bilmediğiniz başka bir şey var ama. En azından bir çoğunuzun bilmediğini tahmin ettiğim bir şey. Nöropsikiyatri dalında bol çalışma yapmış çok ödül almış bir zat var ki Benjamin Libet olarak tanınır. Adının bu olmasıyla alakalı olabilir. Şimdi bu Ben Libet – biz samimi olduğumuz için ben kendisine Ben diyorum. Ben kendime de ben diyorum bu gün iyi saçmalıyorum- bir çalışma yapmış bir tez ortaya atmış. Bunun için de bir deney yapmış. Efendim deneyde, Ben bakın b’yi büyük yazıyorum benle karıştırmayın zira az sonra anlatacağım caniliği yapan ben değilim Ben. Deneyde, hastaların kafatasları açık ve beyinleri kabak gibi ortadayken beyinlerinin belli bölgelerine küçük elektrik şokları vermiş. Üstelik bu esnada hastaların bilinçleri açık. Zira bütün bedeni hisseden beyin hissiz bir organdır. Beyin hissetmez. Belki de bu yüzden kendimizi kötü hissettiğimizde beynim kırıldı demiyoruz. Hastaların beyinlerinin belli bölgelerine şok vermesinin nedeni sanki bir yerlerine dokunuluyormuş gibi hissetmelerini sağlamak. Beyninizin uygun bölgesi uyarıldığında elinize ya da kolunuza dokunuluyormuş gibi hissedersiniz. Bu yapay hissi yaratırken de hastanın bilinç düzeyinde farkındalığının da süresini ölçmüş. Yani aslında hastanın kendine dokunulduğunun ne zaman farkına varacağını bilmek istemiş. Ve bu süreyi 500 milisaniye olarak tespit etmiş. Yani insanlar ancak yarım saniye sonra kendilerine dokunulduğunun farkına “bilinç düzeyinde” varabiliyorlar. Biz bir yerimize değdiğimizde bunu anında hissediyormuşuz gibi geliyor ama öyle değil. Ve bu sadece dokunma için de geçerli değil. Tüm uyaranlar için bu böyle. Yani bizim şimdi “şu an” dediğimiz her şey aslında yarım saniye öncesi. Aslında zamanı tam yarım saniye geriden takip ediyoruz ki bu beyin için çok uzun bir süre. Örneğin bir videoda görüntüyle ses arasındaki yarım saniyelik kayma bilinç düzeyinde bile fark edilemeyecek şey değil. Bir de beynin çalışma hızını düşünün gerçekten uzun bir süre bu 500 milisaniye. Ama her nasılsa şimdide yaşıyoruz. Daha da ilgincine gelecek olursak, Ben bununla da yetinmemiş. B’ye dikkat! Ve bu defa olayı tersten kurgulamış. Bu defa hastalara parmaklarını istedikleri zaman kıpırdatmalarını söylemiş ve bu esnada hastaların parmak kıpırdatmak için gereken sinirsel aktiviteyi göstermeleriyle bunun “bilinç düzeyinde” farkına varmaları arasındaki zaman farkını ölçmüş. Sonuç daha da ilginç. Hastanın parmaklarını kıpırdatma aktivitesi, bilincinin bunun farkına varmasından yine 500 milisaniye önce gerçekleşiyor. Karar verme dediğimiz şey ise bilinç düzeyinde bilinçle yapılan bir aktivite. Ama önce hareket geliyor, karar ise sonra gerçekleşiyor. Başka bir değişle biz karar verdiğimizde çoktan eyleme geçmiş oluyoruz. Ama yine bunu sanki önce karar vermiş sonra harekete geçmiş gibi yaşıyoruz. Peki hareket karardan önce geliyorsa kararı kim veriyor ya da bizi kim ya da ne harekete geçiriyor? Bir başkasının bizim adımıza karar vermesi tabi ki söz konusu değil. Ama açık olan şey de bunun bilinç seviyesinde olmadığı. Buyurun cenaze namazına. Ben bir şey yapmak istediğimde bunun kararını ben vermiyorsam kim veriyor Ben mi? Bir de tabi özgür irade sorunsalı var. O konulara hiç girmeyeyim. Giren zaten girmiş ve işin içinden de henüz çıkamamış. Gerçekten ciddi bir açmaz. Ben’in deneyleri için eleştiriler de olmamış değil ama henüz bu açmazdan kurtulmak için alternatif bir teori ortaya atılmış da değil.

Aslında buraya linkini koyacaktım vazgeçtim. Gogıldan arayın lan o kadar ilgiliyseniz bana ne. Armut piş ağzıma düş oh. Hem yazalım hem linkini verelim. İyi be! Bundan sonra da kimse bana lö lö yapmasın. Bunları bana kim yaptırıyorsa gidin bulun derdinizi ona anlatın.

Sesimizi Duydular

2010-07-12T06:33:00.000-07:00

Ocak 2010'da yayımladığımız "Uzun Donlu Kişot" başlıklı yazımız büyük yankı yarattı ve sonunda terete yetkilileri konuyla ilgili olarak çalışma başlattılar ve "İş Makinesi TV" yi kuracaklarını açıkladılar. Farazi alemin favori haber sitelerinden zaytung nokta kom da yer alan haberlere göre;

Son birkaç aydır yeni kanal açamayan ve kurum içinde bunun sıkıntısını yaşayan TRT, yeni kanalları İş Makinesi TV'yi dün akşam düzenlenen bir kokteyl ile basına tanıttı. Hedef kitle olarak kendisine inşaat ve yol çalışmalarını büyük bir ilgiyle takip eden orta yaş üstü işsiz güçsüz tayfasını ve emeklileri seçen İş Makinesi Tv, vinç, grayder, buldozer, kepçe gibi araçlar ve daha bir çok sürpriz iş makinesinden oluşan Makine Parkı ile yeni yayın döneminde oldukça iddialı.

Haberin detayları için tıklayınız.

http://zaytung.com/haberdetay.asp?newsid=19131

Bu Gün Neler Öğrendik?

2010-07-07T06:23:00.000-07:00

Allahla kul arasına biri girerse Allah tutulması oluyormuş.

Hayyamdan Pratik Bilgiler

2010-07-07T06:02:00.000-07:00

Banyo aynalarınızın buğulanmasını istemiyorsanız traş köpüğü ile silin

Patatesin çıtır çıtır olmasını istiyorsanız sirke katmayın, yağ patlar. Sirkeli suda bir sure bekletin, kurulayın ve öyle kızartın

Gözlüğünüzün vidası çok çabuk çıkıyorsa vidayı takmadan önce, vidanın gireceği deliğe renksiz oje damlatın vidayı öyle takın

Yeni ayakkabılarınız ayağınızı sıkıyorsa onları bir kaç dakika buhara tutun.

Makasınızı bilemek istiyorsanız, zımpara kâğıdı kesin.

Mobilyaların yerlerini değiştirdiğinizde halıların üzerinde iz bırakır. Bu izleri yok etmek için izlerin üzerine bir parça buz koyun ve erimesini bekleyin. Daha sonra üzerinde elektrik süpürgesini gezdirin. İzden eser kalmadığını göreceksiniz.

Üst üste koyduğunuz bardaklar yapışıp çıkmıyorsa bir leğenin içerisine koyun üstteki bardağın içerisine buz koyup leğenin içerisine yavaş yavaş sıcak su koyun. bardaklarin kolayca çiktigini göreceksiniz

Satın aldığınız plastik ve cam esyalarin üzerine yapıştırılan etiketlerden kurtulmak için etiketin üzerine yemeklik margarin sürün ve 15 dakika bekletin. Bir bez ile ovalayip yıkayın üzerinde hiç bir leke ve çizilme olusmayacaktir

Pamuklu giysilerinizin çekmemesi için ilk yıkamada bir gece soguk suyun içerisinde bekletin, sonra yıkayın, çekmeyeceklerdir

Duvarınıza çivi çakacağınız zaman işaretlediğiniz yerin üzerine çapraz bant yapıştırın. çiviyi öyle çakın. böylece duvarın alçısını çatlatmamış olacaksınız.

Fırında patates yapmadan önce, 10-15 dakika haşlayın ve çatal ile delin. Daha kolay pişecektir.

Büyük miktarda patatesiniz var ise torbanın içerisine bir adet elma koyun. 8 hafta boyunca filizlenmesini ve büzüşmesini önler.

Sıcak havalarda ki hava zaten genellikle sıcak bir şeydir, fısfıslı bir cam sil şişesine soğuk su doldurup, karşısına geçtiğiniz vantilatöre sıkın.

Daha sıcak havalarda ki… tişörtünüzü o fısfısla sıklam olmayacak şekilde ıslatın.
Sonra 5 dakika kadar buzlukta bekletin katılaşmadan alın giyin. Oh mis!

Diyelim ki sevgilinizin çıplak bedenine mum damlatmak istediniz. Ama mumu halıya damlattınız. Sonra çıkarın fanteziyi yarım bırakmayın.

Mumu çıkarmak için üstüne bir parça kağıt yerleştirin ve üstünde sıcak ütüyü gezdirin. Dikkat edin halıyı yakmayın.

Soğan doğrarken gözleriniz yansın istemiyorsanız, soğanı başkasına doğratın.

Soğan doğrarken elleriniz koksun istemiyorsanız yine soğanı başkasına doğratın.

Siz en iyisi soğan doğamayın.

Yeni aldığınız beyaz tişörtünüz vişne suyu lekesi olsun istemiyorsanız, vişne suyu içerken başka tişört giyin. Ya da üstünüze dökmeyin.

Baş ağrınız bir türlü geçmiyorsa irice bir turfanda hıyarı kıçınıza sokun baş ağrınızı unutacaksınız.

Acı hatıralarınız fazla yer kaplıyorsa rar’la sıkıştırabilirsiniz. Formatı destekliyor.

Gözyaşının lekesi kalmaz ağlamaktan korkmayın.

Güvendiğiniz dağlara yağan karı eritmek için tuz basın.

Kırılan kalbinizi derince bir leğenin içinde suya batırın. Suya bolca hayal ve umut katın yeni gibi olacaktır.

188 ocak 2010

OLMADIK ŞEYLER DÜŞÜNÜRKEN BULUYORUM BAZI BAZI KENDİMİ/3

2010-07-07T02:51:00.000-07:00

Misal bugün kendimi bazı bazı ne gibi hissediyorum ya da hissetmiştim üzerine düşündüm. Ciddi ciddi yaptım bunu.

Bazen kendimi bomba gibi hissediyorum.

Zımba gibi hissettiğim de sıklıkla görülür.

Bazen kendimi merdiven gibi hissediyorum.

Bazen de tır kamyonu. Alabildiğine dolu.

Bazen kendimi çıkmaz sokak gibi hissediyorum. Sadece kadınların girip çıktığı.

Bir defasında kendimi cacık gibi hissetmiştim. Hıyar değil ama cacık. Karışmasın.

Bazen kendimi ansiklopedi gibi hissediyorum. Bir sürü gereksiz bilgiyle dolu.

Bir defasında kendimi telefon gibi hissetmiştim. Şimdi neden o zaman öyle hissettim hatırlamıyorum.

Seyrek olmakla birlikte kendimi tam bir dal yaprak gibi hissettiğim de olmuyor değil.

Dönemsel olarak değişen sıklıklarda kendimi yangın hortumu gibi hissetmiyor muyum? İşte ona bayılıyorum.

Bir ara kendimi duvara asılı elek gibi hissetmiştim. Hatta bununla ilgili bir şey de yazmıştım hafızam beni yanıltmıyorsa.

Bazı alkol sabahları kendimi enkaz gibi hissediyorum. O sabahlar işe gitmekten nefret ediyorum. Bence alkol sabahları resmi tatil olmalı.

Bazen de kendimi italik font gibi hissediyorum. Belki duruşuma bile yansıyordur.

Periyodik olarak çimen gibi hissederim kendimi ve fillerden nefret ederim o vakitlerde.

Kendimi soba gibi hissettiğim çok oldu ama hiç klima gibi hissetmedim.

Kendimi tabela gibi de hissettiğim anlar yok değil. Ama ekseriyetle işaret ettiğim yöne sapılmaz. Geri dönüldüğünde de ben artık tabela gibi hissediyor olmam.

Ama kendimi bijon anahtarı gibi hissetmekten nefret ediyorum. Bijon anahtarları sadece ihtiyaç olduğu zaman hatırlanır.

Mesela pasta üstündeki mum gibi hissetmeyi de sevmem. Bir süreliğine pastadan bile önemli. İşin bitince eyvallah baba.

Kalem gibi de hissediyorum. Dikte ettiriliyorum.

Şimdi kendimi rüzgar çanı gibi hissediyorum. Olmasam da olur. Olmazsa olmaz olsaydım daha iyiydi ya… neyse…

Köprü ve Viyadükler Önce Donar

2010-07-05T07:25:00.000-07:00

……….uykusuz bir gecenin öğleden sonrasında…
- Tünaydın gertrude hanım 155’i arar mısınız?
- Tabi bağlıyorum hayyam bey.
- Alo ben horatio buyurun?
- (horatio mu? İlginç) merhabalar horatio bey küçük bir trafik kazası oldu da…
- Geçmiş olsun var mı ciddi bir şey?
- Yok yok önemli bir şey yok.
- Aman aman dikkat etmek lazım.
- Evet.
- Nasıl oldu?
- Ya işte filanca yerden falancasına dönerken biraz hızlı girmişim açıktan alınca bilmem neye hafifçe bir dokundum.
- Hmmm! Geçmiş olsun siz iyisiniz?
- İyiyim iyiyim.
- Peki benden ne istiyorsunuz?
- Ne mi? Ya bir ekip gönderseniz mesela? Zabıt falan tutsalar?
- Valla siz aslında polisi arasanız daha iyi olmaz mı?
- ???
- Ben bilgi işlem horatio.
- Alo ben horatio diye açınca bir gariplik sezmiştim zaten.
- Evet olur öyle. Dahiliden 155 aranınca bize düşüyor teknik destekçilerin bir cilvesi işte.
- Değil mi değil mi?
- Tabi tabi…

… Uykusuz ve çok çalışılmış bir gecenin sabahında şirket yöneticilerinden birine yazılmış bir mailde…

Falan oldu filan oldu bilmem neler pörtledi zırtlar bırtladı. Bilgilerinize sunar, “iyi günler iyi çalışmalar dilerim” yerine “iyi geceler iyi uykular dilerim.”

Yalnış Bildiğim Kelimeler

2010-07-01T07:34:00.000-07:00

Yalnış, yanlız, şarz, deşarz, şemşiye, kirbit, tiskinme, dokan, bineanaleyh yok binealaleyh değil bienalalyeh işte o Demirel'in dediğinden...

Konsept bağlamda yokluğu ciddi sorun yaratan şeyler

2010-05-20T04:17:00.000-07:00

Fütur, Perva, Den, Patavat...

Bir de münasebet var tabi...

Bu Gün Neler Öğrendik?

2010-05-18T02:37:00.001-07:00

... günah da cennetten çıkmadır!

RUBAİ

2010-05-09T13:48:00.000-07:00

Yar pamuk elinle bir kadeh daha doldur

Tarihin en boktan icadı cep telefonudur

İyi şeyler de zararlıdır bilmez misin

Her şey zehirdir mühim olan doz dur

De Get!!!

2010-05-02T08:42:00.000-07:00

Çekilmez olur erkeklerin depresif halleri. O yüzden şimdi git! Zaten gitmekten bahsediyordun.
“sana gitme demeyeceğim”
döner misin bilmiyorum? Bu ve tıpkı çekim soruları sonraya bırakıyorum.
Çekilmez olur erkeklerin depresif halleri. O yüzden şimdi git.
Pasaklının ötesinde bir pislikle yaşarlar böyle günlerde. En gerekli, en elzem eşyaları kaldırırlar göz önünden. Misal barometreyi buzluğa koydum. Gözüm görmesin! Oysa kim bilir dışarıda hava basıncı kaç bar? Tribüşonu özellikle saklıyorum. Tam efkara gark olup içmeye niyetlendiğimde bulamayayım. Talihsizliğime ve şanssızlığıma bir kez daha doya doya yanayım. Başka türlü etki etmez bünyeme o acılı aşk şarkıları alt yapıyı iyi kurmam lazım.
Çekilmez olur erkeklerin depresif halleri. O yüzden şimdi git!
Yeri gelmişken söyleyeyim, çok içer depresif adamlar. Ve kimse sarhoş bir adamdan daha manasız sorular biriktiremez. Ve kimse incir çekirdeğini doldurmayacak sorulara sarhoş bir adam kadar ehemmiyet vermez.
Çekilmez olur erkeklerin depresif halleri. O yüzden şimdi git!
Boş yere tiksinme benden. Giderken bulaşıkları da yıkarsan, itiraz etmem. Görüyorsun ya önem listemde neler daha üst sırada bu ara.
Çekilmez olur erkeklerin depresif halleri. O yüzden şimdi git!
Ben de çıkıyorum zaten. Yağmur yağacak. Çıkıp yakalanmam gereken bir sağanak var. Sonra taşa takılıp sendeleyeceğim. Ana avrat sövmem gerekli bu durumda. Bir de bir araba üstüme su sıçratırsa daha ne isteyeyim.
Çekilmez olur erkeklerin depresif halleri. O yüzden şimdi git!
Birazdan buzluğu açacağım orada barometreyle karşılaşacağım. Sinirim zıplayacak kabalaşacağım. Uyarmadı deme.
Çekilmez olur erkeklerin depresif halleri. O yüzden şimdi git!
Yarım bırakırlar böyle zamanlarda. Üç film koydum sıraya yarım bırakmalık. İlki eski yaraları depreştirecek, ortasında bırakıp çok fena vurdulu kırdılı bir şeye geçeceğim. Onunda göbeğine yakın bir yerinde kesip tosun paşayı izleyeceğim. Yarım bırakırız böyle zamanlarda yarım kalma.
Çekilmez olur erkeklerin depresif halleri. O yüzden şimdi git!
Manasız şeyler yaparlar böyle zamanlarda. Misal önümüzdeki yirmi dört saat çekeceğim bütün acıları çok iyi ve sistemli bir şekilde planladım. Buna yokluğun da dahil.

122 ocak 2010

01:1119

OLMADIK ŞEYLER DÜŞÜNÜRKEN BULUYORUM BAZI BAZI KENDİMİ 2

2010-05-02T06:52:00.000-07:00

*İmansız gerçekten de dinsizin hakkından gelebilir mi?

*Dinsizin hakkından imansız gelirse imansızın hakkından kim gelir?

*Dinsizle imansızı birbirine düşürmek emperyalistler arasındaki çelişkiden faydalanmaya eşdeğer bir olgu mudur?

*Yoksa dinsizin hakkından imansızı getirmek pis işlerini maşalara yaptırmak gibi mafyavari ve ahlak dışı bir davranış mıdır?

*Dinsizle imansızın mücadelesinden fayda sağlamak etik açıdan ne derece doğru bir davranış biçimidir?

*Dinsizle imansızın ateizm ortak paydasında birleşip bu işten fayda uman kişiye musallat olmaları olasımıdır?

*Böyle bir durumda ikisinin hakkından da satanist mi gelir?

*Dinsizle imansız ittifakı toplumdaki hatların keskinleşmesine ve de cepheleşmeye mi dâlâlettir?

*Böyle bir mücadele, toplumun diğer kesimlerine nasıl yansır?

*İttifaklar toplumdaki eğilimli kesimlerden yandaşlar ve mücadeleye hazır fedailer bulabilirler mi?

*Böyle bir durumda toplum bir iç hesaplaşmaya sahne olur mu?

*Bu süreç tahlil edildiği takdirde bu mücadelenin devrimle sonuçlanabileceği çıkarımını yapmak başarılı bir tahlil olur mu?

*Yoksa imansızın hakkından geleceğini anlayan dinsiz bu durumdaki zararını minimize etmek için mücadeleyi kaypak bir zemine mi taşır?

*Böylesi sinik ve kaypak bir tavır dinsizin karakteriyle bağdaşır mı?

*Hakkından gelmesi için imansızlardan bile medet uman dinci softaların aksine dinsiz durumunu kabullenip imansızla yüzleşmek gibi delikanlılığa yaraşır bir davranış biçimine girebilir mi?

*Bu durumda öz güveni pekişen dinsizin, imansızın hakkından gelmesi mümkün müdür?

*İmansızın hakkından geldiği takdirde dinsiz, nifakçı ve hizipçi, muhafazakar ve kökten dinci kesime yönelip “elim değmişken şunların hakkından da geleyim” gibilerinden idealist bir davranış biçimi benimseyebilir mi?

*Bu lafın ortaya çıkmasına sebep olan iman sahibi kişilerin davranış biçimi savundukları görüşlerle çelişmez mi?

*Ayıp, yazık ve dahî günah değil midir?

*”Dinsizin hakkından imansız gelir” sözündeki “dinsiz” ve “imansız” arasındaki ilişki “Deli kendinden deliyi görünce sopasını saklarmış” sözündeki “deli” ve “kendinden deli” arasındaki ilişkiye benzer midir?

*Atalarımız neden kendi işlerini kendileri görmek yerine “imansız” ve “kendinden deli” gibi karakterlerden medet umarlar?

*Atalarımızın bu davranış biçimi sahip olduğumuz toplumsal miras açısından düşmanımın düşmanı dostumdur görüşünü meşru bir zemine oturtur mu?

*Yoksa “imansız” ve “kendinden deli” toplumun harcanabilir yada feda edilebilir kesimleri midir?

*”İmansız” ve “kendinden deli” toplumumuzda insani açıdan daha mı değersizdir?

*Eğer öyleyse bu medeni bir topluma yakışır mı?

*Yoksa bizim toplumumuzda medeniyetin M’si bile yok mu?

*Toplumun çoğunluğunu oluşturan ve insani değerlere daha fazla sahip çıkması gereken yoksul kesim M bakımından bile fukara mıdır?

*Yoksa bu onun burjuva özentisi karakterinin ve bireysel kurtuluşu arayan köşe dönmeci zihniyetinin bir ürünü müdür?

*Bunun bir sonu var mıdır?

*Varsa nerededir?

SAHİBİNDEN SATILIK İKİNCİ EL AFORİZMA

2010-05-01T10:22:00.000-07:00

Yardan serden geçip tanjant gibi sonsuza ıraksayabilmeli yeri geldiğinde.

Ve tanrı kadını yarattı… ve ardından repleri görelim dedi…

Herkesin bir godot’su vardır, bir de yel değirmeni.

Kasmayalım da esneyelim mi?

Her yasağı delecek uygun bir DNS vardır.

Hayata dair boyundan büyük ahkam keseceğine git ekmek kes.

Hayyam n’oluyo götün başın onuyo.

Yeter lan vurmayın adam öldü.

Aforizma ne lan?

Fayda var arada boşa almakta.

Fayda var arada başa almakta.

Yeteri kadar hızlı dönerse kıçını bile avuçlayabilir insan.

Gogıl örtten bakınca bizim ev de denize sıfır.

Denizi görmesini bilirsen bütün evler denize sıfır. En fazla bir.

Öküz altında buzağıyı en iyi kalbi kırık erkekler arar.

Edip Cansever'i, ara ara okumakta sonsuz fayda var.

Aforizma sıçıyormuşum gibi geliyor ama sıçtıklarımı aforizma sanıyorum.

RTE bile siyasi ahlaktan bahsediyor. Ben neyden bahsetsem mübah artık.

De’yi ayrı yaz sen ne olur ne olmaz.

Şaka lan bunların hepsi.

Yaş ilerledikçe sevişmedeki amatör ruhu yitirmek tüm insanlığın ortak sorunu.

Bütün sular sonunda denize kavuşur.

Bitmez sanırsın ama biter.

Bir kii üç tıp!

DENEME 1, 2, 3

2010-04-26T09:05:00.000-07:00

Deneme bir kiii üç…. se a ssssesss ssess kontrol ssse a e ko eeee ko!!!!! Sayın yolcularımız hoş geldiniz. Yer: Zeytinburnu İstanbul. İstikamet: Davutpaşa. Tarih: Bilmem kaç haziran ikibin sekiz. Saat: Sabahın körü. Öncelikle şunu belirtmeliyiz ki biz de sizin gibi hatta dünyada yaşayan 7-50 yaş arası sağlıklı, hatta sağlıksız, şu veya bu şekilde normal, hatta anormal bir hayat süren insanların %70’i gibi pazartesilerden nefret ediyor hatta sabahlarından tiksiniyoruz. Kalan %30’un %60’i emekli, %12’si okul çağına gelmemiş çocuklar, %9’u derin komada yatan hastalar %8’i üniversiteyi benim okumuş olduğum gibi okumakta olan öğrenciler, %1’i de sizin ve bizim gibi sabahın köründe kalkıp hafta boyu ve hafta sonunun bir kısmını köpek gibi çalışarak geçiren insanların emeklerini sömüren siki taşağına denk götüyle trampet çalan insanlar ve geriye % kaç kalıyorsa o kadarı da Afrika kuzey güney Amerika orta Asya ve Avusturalyada yaşayan yerli kabileler. Bu yüzdeler tahmini hatta götümüzden atıyoruz bile diyebiliriz. Fakat siz yine de siz olup bu değerlere itiraz etmeyin sabah, sabah asabımızı zıplatmayın ağzınızın ortasına çarparız demedi de demeyin. Pazar akşamımız pek çoğunuz gibi bu sabahın gelmesinin kaçınılmaz olması ve yalnızlık, kaybetmişlik duygusu, parasızlık, pulsuzluk, çulsuzluk evde izlenecek iyi bir film kalmamış olması gibi sebeplerden ötürü pek de keyifli geçmedi. Bu günün haftanın ilk iş günü olması sebebiyle dün akşam erken yatmaya niyetlendik pek çoğunuz gibi uyuyamadık. Nedeni ise yine pek çoğunuz gibi Pazar günü öğlene kadar sığır gibi uyumuş olmamız. Bazılarınız gibi dün akşam internette biraz takılıp can sıkıntımızı gidermeye çalıştık. Hatta “hottest girls you can ever imagine” tadında reklam bannerlarına bile tıklamadık desek yalan olmaz. Sonra bazılarınızdan biraz daha azının yaptığı gibi kendimizi kandırdık ve iki bira atarsak uykumuz gelir dedik ve öküz gibi altı bira içtik. Yoksa yedi miydi? Neyse… karga bokunu yemeden saatimiz çaldı ve beş dakika daha diye erteleye erteleye zaman limitini sonu kadar kullanıp, yataktan fırladık yüzümüzü doğrarcasına kese biçe tıraş olup yalap şap kahvaltıyla bu noktaya kadar geldik. Uykusuzluğun ve akşamdan kalmalığın kaçınılmaz sonucu olarak görünüşte fiilen uyanık, mecazen uyanıklığın yanından bile geçmeyen andaval bir postürdeyiz. Ve hepiniz gibi biz de son derece asabiyiz. Zihinsel durumumuz ise çok daha çetrefilli. Uyanık bir insanın sahip olduğu zihinsel dinamizmle birlikte, afyonun patlamamış olmasından mütevellit uyuşukluğun yarattığı zihinsel kontrol mekanizmalarının denetiminden yoksunuz. Bize kalsa koşaraktan yatağa döneriz. Zira bu ruh haliyle dehşet bir cinayete tanık olsak şahitliğimizi bile kabul etmeyiz. Ama bize kalmıyor. Yolculuğunuzun keyifli geçeceği yönünde bir taahütümüz yok hatta varış noktanıza sağ salim varacağınızı bile garantilemiyoruz. Yolculuğumuz az önce belirttiğimiz nedenlerden dolayı yarı kontrollü rüya görme tadında yokuş aşağı boş viteste bilişsel bir akış olarak geçecektir. İlk uyaranımızla akışımız başlayacak öğlen yemeğinden sonraki rehavet geçip akşam üstü ayılıncaya kadar şuursuzca sürecektir. İlk uyaranımız geldi bile. Karşıdan gelen kumaş pantolon altına geçirdiği parmak arası terlikleriyle moda dünyasında çığır açmayı amaçlayan bu arkadaşın eşcinsel olma ihtimali üzerine tartışma yapabiliriz. Ama ful aksesuar keko görünümlü bu arkadaşın çizdiği profil yapay da olsa bile bir homonun inceliğinden oldukça uzak. Olsa olsa homofobiktir. Ve muhtemelen bütün gün her gördüğü kadının kıçına bakarak iç çamaşırı izi arayarak tanga giyip giymediği üzerine derin bir zihinsel performansla isabetli tahminler yürütmeye çalışmakta, sık, sık tüm mal varlığının yaklaşık %60’ına tekabül eden cep telefonundaki kısa porno görüntülere bakarak 31’e malzeme çıkarmaktadır. “bir homonun yapay inceliği” ibaresini de biraz açmakta yarar görüyorum. Tüm tasarımcılar gibi tanrı da insan denen yaratığı tasarlarken bir kaba taslak yapmıştır. Buna halk arasında genel olarak erkek denir. Ama öküz sığır ayı gibi adlandırmalar da sıklıkla yapılmaktadır. Kadınların bir kısmı içgüdüsel nedenlerle kaçınılmaz bir diyalektik hata yapar. Bu kadınlar erkeklere aşkım sevgilim canım cicim bir tanem gibi isimler takarlar. Fakat öyle ya da böyle acı gerçeğin farkına varan bu kadınlar, bu taslak insana diğerlerinden daha acımasız isimler yakıştırırlar. Eşşoğlueşşek, hayvanoğlu hayvan bunlar arasında en yaygın olanlarıdır. Bu arada üst geçit merdivenlerinin başında ortasında ve üstünde ve üst geçitte kendilerince insanların vicdanlarını harekete geçirecek türlü argümanlarla sadaka koparmaya çalışan dilenciler dikkatimizden kaçmıyor. Bir insan dilenciye niye para verir ki? Bu konudaki en yaygın açıklayıcı düşünce, yardıma muhtaç insanlara karşı toplumsal sorumluluğunu yerine getirerek vicdani rahatlama sağlamaya çalışma ve bu rüşvetle sevap kazanarak öbür dünyada cennetten bir parsel koparma çabasıdır. Ama biz biliriz ki dilenciler yardıma muhtaç insanlar değildir. Hatta kendine para veren insanların pek çoğundan daha iyi bir ekonomiye sahip olduklarını söylemek yanlış olmaz, olsa da umurumuzda olmaz çünkü pazartesi sabahındayız işe gidiyoruz ve dünya yansa da tatil olsa diye umuyoruz. İnsanların dilencilere para vermelerinin nedeni, ne sevap kazanma, ne toplumsal görev, ne acıma, ne de merhamettir. Neden çok daha basit bir duygudan kaynaklanır. Bu duyguya biz umut diyoruz. Bazıları bu ismi çocuklarına takıyor ama biz duyguya takmayı tercih ediyoruz. Bu arada duygu bir kız değil takmaktan kastımız da o anladığınız şey değil. Hissiyat güzel kardeşim zıplama ordan öööle!... geç geç kapıya yanaş bu durakta inicez. Ne diyorduk? Ha umut. Evet umut. Umut genellikle iyi yada güzel bir şeye kavuşma yada onu elde etmeye yönelik bir inancı tanımlamakta kullanılan bir sözcük fakat biz burada onu, bir düşkünle karşılaşan bir insanın verdiği tepkiyle bağdaştırdık. Bu size garip gelebilir gelmiyorsa son kısmı bir daha okuyun, hala gelmiyorsa devamını okumayın ne demek istediğimizi zaten biliyorsunuz demektir. Günaydın Yalçın abi… insanlar dilencilere para verirler çünkü bir gün kendileri de yardıma muhtaç bir duruma düşerlerse, kendilerine yardım eli uzatacak birilerinin çıkacağını umarlar ve buna inanmak isterler. Ama babayı alırlar zira düşene bir tekme de ben vurayım diyen yine aynı insan… günaydın Mehmet bey neyse biz işe başlayalım siz de kendinize oyalanacak bir şeyler bulun ilk fırsatta tekrar döneceğiz bu konuya eğilmeyeceğiz daldan dala atlamayı sürdüreceğiz. Dalın lan! Sabah sabah!!!

HEMŞERİM MEMLEKET NİRE?

2010-04-26T08:50:00.000-07:00

-Nerelisin?
-Ankara
-Neresinden?
-Mamah!
-Nerelisin?
-Adanalıyıh!
-Nerelisin?
-yerliyim
-Nerelisin?
-terliyim
-Nerelisin?
-yolluyum
-Nerelisin?
-şanlıyım
-Nerelisin?
-delikanlıyım
-Nerelisin?
-ballıyım
-Nerelisin?
-kıllıyım
-Nerelisin?
-saklıyım
-Nerelisin?
-gizliyim
-Nerelisin?
-aşılıyım
-Nerelisin?
-ilgiliyim
-Nerelisin?
-bilgiliyim
-Nerelisin?
-şanslıyım
-Nerelisin?
-allıyım
-Nerelisin?
-sarılıyım
-Nerelisin?
-yaralıyım
-Nerelisin?
-taralıyım
-Nerelisin?
-çilliyim
-Nerelisin?
-karlıyım
-Nerelisin?
-kârlıyım
-Nerelisin?
-50’yim
-Nerelisin?
-50’si de belliyim
-Nerelisin?
-kelliyim
-Nerelisin?
-felliyim
-Nerelisin?
-dilliyim
-Nerelisin?
-kurtluyum
-Nerelisin?
-alımlıyım
-Nerelisin?
-çalımlıyım
-Nerelisin?
-yalıyım
-Nerelisin?
-çalıyım
-Nerelisin?
-kutluyum
-Nerelisin?

-dertliyim

-Nerelisin?
-ağlamaklıyım
-Nerelisin?
-deliyim
-neresinden?
-içinden…

Kuantum Mekaniksel Aşklar ya da Zor İş Ben Olmak Vesselam

2010-04-23T08:28:00.000-07:00

Her ay düzenli aldığım dergilerin bir çoğunda bu ay CERN’de yapılan ATLAS deneyine geniş yer verilmiş. Hatta Bilim ve Teknik bu sayısını buna ayırmış diyebiliriz. Bir tek Le-Manyak’ta konuyla alakalı bir şey göremedim. Neden acaba? Bu ve benzeri deneyler aslında yıllardır yapılıyor. Hem de sadece CERN’de de değil. Dünyada bu konuda çalışan 10 civarı enstitü ya da merkez var. Hatta aralarında ciddi rekabet var bile denebilir. Bu son deneyi bu kadar meşhur yapan iki şey var biri maliyeti diğeri ise konuyla ilgili bilgisi olmayan birkaç medya dangalağının, bilim adamlarının deneyle ilgili yaptıkları açıklamalardan cımbızla çektikleri bir kelimeyle insanları paniğe sevk ederek bundan prim yapmaya çalışması. Karadelik!!! Aman allahım!!!

Ben size bu gün bu deneyden bahsetmeyeceğim ama bu deneyin vesilesiyle başka bir şey anlatmak istiyorum. CERN’de özetle atomaltı parçacıklar inceleniyor diyebiliriz. Bu parçacıkların ilginçlikleri saymakla bitmez. Her birinin ayrı bir yapısı ve karakteri var. Tıpkı bizler gibi. Evet bizler gibi karakterleri var ve fiziksel varlıklarının yanında karakterleriyle de evreni etkiliyorlar. Fazla terminolojik detaylara girmeden birine şöyle bakalım. Parçacıkların en meşhuru elektrondur. Elektron çok çok çok çok küçük bir parçacıktır. Hatta parçacıklar dünyası için bile oldukça küçüktür. Kütlesi protonun kütlesinin iki binde biri civarında minicik mini minnacık parçacık içi dolu turşucuk. Bu kadar küçük olmasına karşın yıldırımlardan, radyo dalgalarına, televizyonun renkli göstermesinden, yayınlanmasına, uydu haberleşmesinden, ısınma enerji vs tüm elektrik olaylarından tek başına sorumludur. Sikim kadar boyu var türlü, türlü huyu var sözü sanki elektron için söylenmiş. Dedik ya parçacıkların da bizim gibi karakterleri var. Elektronun da bir karakteri var ve bu sayede evrene kütlesinden ve hızından ayrı olarak bir etki yapıyor. Elektronun etrafında bir elektrik alan vardır. Bu elektrik alan işte onun karakterinin çevresine etkisidir.
Bir elektron bir başkasıyla karşılaştığında hızlarına ve enerjilerine bağlı olarak birbirlerine ancak belirli bir mesafeye kadar yaklaşabilirler. Ama etraflarındaki elektrik alandan kaynaklanan itme kuvveti eninde sonunda baskın gelir ve bu iki elektroncuk birbirlerine dokunamadan tekrar uzaklaşırlar.

Ben bu davranışı oldum olası çok insancıl bulmuşumdur. İnsanlar da tıpkı parçacıklar gibiler. Karakterimizle birbirimize fiziksel varlığımızın ötesinde etki yapıyoruz. Kendimize bir etki alanı belirliyoruz o alanı hakimiyet alanı olarak addedip içine kimsenin girmesine izin vermiyoruz. Bu yüzden kişisel eşyalarımızın başkaları tarafından kullanılması bizi gıcık ediyor. Bu yüzden ofiste masamıza paldır küldür oturup kafasına göre bir şeyler yapan tiplere uyuz oluyoruz. Bunun en bariz örneğini asansörlerde görebiliriz. Asansörler yabancıların birbirleriyle mecburen çok yakın mesafede yalnız kaldıkları ortamlardır. Bu durumda insanlar kendilerinin etki alanlarına izinsiz girilmiş hakimiyet alanları işgal edilmiş hisseder. Aynı zamanda bir başkasının etki alanı içinde kendi rızası dışında bulunduklarını hisseder. Bu yüzden asansörler gerilimli ortamlardır. İnsanlar fazla konuşmaz, göz teması kurmamaya özen gösterirler. Kişiliğimiz geliştikçe daha doğrusu şekillendikçe etrafımızda oluşturduğumuz etki alanı da güçleniyor. Karakterimizi şekillendiren en önemli etmenin ise, yaşadığımız acılar ve onları tekrar yaşamamak için geliştirdiğimiz psikolojik savunma mekanizmaları olduğunu göz önüne aldığımızda, aslında etrafımıza nasıl bir bariyer oluşturduğumuz ve kendimizi nasıl da yalnızlaştırdığımız gerçeği ile yüz yüze geliyoruz. Elektronlar da yalnız parçacıklardır.

Burada sosyal olmaktan bahsetmiyorum. Geniş ve aktif bir sosyal hayata sahip olmakla yalnız olmamak çok farklı şeyler.
Bu durum trajik yüzünü en acımasız şekliyle aşklarımızda gösteriyor bence. Bir tasavvuf kıssası vardır. Kahramanını hatırlamıyorum ama özetle şöyle;

Tak tak!!!
- kim o?
- ben!!!
- sen isen git!!!

Seneler geçer…

Tak tak!
- kim o?
- sen gönüllerin sultanı…
- ben isem gel!!!

Zaman geçtikçe git gide daha fazla ben oluyoruz. Ve git gide daha güçlü bir alanla örüyoruz etrafımızı. Ve bu yüzden en mutlu aşklarımız geçmişte kalanlar oluyor ve aynı tadı bir daha yakalayamıyoruz. Ben daha bu kadar ben olmamışken. Ve o henüz bu kadar o değilken biz olmak çok daha kolay oluyor. Beraber olmanın ya da “seni seviyorum”la yalınlaştırdığımız durumun ötesinde bir derinlik biz olmak. Tek beden gibi davranıp tek zihin gibi düşünmek. Konuşmadan iletişebilmek, söylemeden anlatmak, anlatmadan bilmek. Daha fazla ben oldukça bir başkasının benlik alanından içeri girmek zorlaşıyor. Daha fazla ben oldukça bir başkasını o benlik alanından içeri almak da aynı derece zor oluyor.
İşte bu yüzden bazı ayrılıklar çok travmatik oluyor ve pişmanlığı bir ömür boyu sürüyor. İşte bu yüzden en güzel aşklar çocukken yaşananlar oluyor ve aynısını aramakla bir ömür geçiyor.

113 ocak 2010

01:1443

Bu Gün Neler Öğrendik?

2010-04-17T07:01:00.001-07:00

200'le giderken kaskın içine hapşuracaksan, ya çok soğuk kanlı olacaksın ya çok şanslı...

Basit İşlevsel ve Edepsiz

2010-04-17T03:13:00.000-07:00

Tam her türlü donanıma sahip çizgi film karakterleri hakkında kayda değmeyecek en iyi ihtimalle teğet geçecek bir yazı yazmak üzereydim ki aklıma başka bir şey geldi. Değse kaydı da ziyan edecek bu konuda yazmak için kendime kahve bile yapmıştım oysa ki. Ama bir anda aklıma bambaşka bir şey geldi ve onu yazmak üzere sancak yönüne dümen kırdım.

Önce size biraz mesleğimden bahsedeyim. Efendim bendeniz, nükleer radyokimya uzmanıyım. Mesleğimiz gereği, ileri teknoloji sınıfına dahil edilebilecek cihazlar kullanıyoruz. Örneğin 25 megaelektronvolt enerjisinde bir parçacık hızlandırıcısında protonları ışık hızına yakın hızlara ulaştırıp, oksijenin ağır bir izotopundan sentezlenmiş suyu ışınlıyor, ve daha sonra oluşan bu ara ürünle radyokimyasal sentez yapıyoruz. Tüm bu süreçler, zırhlı hücreler içinde tamamen bilgisayar kontrollü sentez reaktörlerinde gerçekleştiriliyor. Gördüğünüz gibi oldukça bilim kurgu bir hede, hödö. Bu mevzuyu herkesin anlayabileceği şekilde basitleştirerek de anlatabilirdim ama sizi konuya biraz da yabancı tutup hadisenin gözünüzde bilim kurgu bir yerde olmasını istediğim için terminolojik bir dille anlattım. Çünkü az sonra anlatacağım şey için bence böylesi daha iyi…

Siklotronlar, sentez reaktörleri, sensörler, radyoaktivite v.s. peki başımız sıkışınca, örneğin bir arıza olduğunda başvurduğumuz alet ne oluyor? Tornavida! Evet arızaları godanilyum impulsatör prosesörleriyle tamir edemiyoruz. Zaten öyle bir alet de yok. Bir anda o ileri teknoloji uçup gidiyor ve bayağı bildiğin marangoz gibi, kaportacı gibi tornavidayı, penseyi, İngiliz anahtarını alıyoruz başlıyoruz söküp takmaya.

Tüm o cihazlar üstün bir zekanın ürünü gibi görünse de aslında deha çok daha yakında gözümüzün önünde. Vida! Tornavida! Ne kadar basit ama ne kadar işlevsel? Nedir temel işlev? İki parçayı gerektiğinde sökülebilecek şekilde bir arada tutmak. Başka alternatifler yok mu? Var tabi ama bu kadar basit, ucuz ve pratik değil. Tarihi de çok eskiye dayanan bir icat vida. Teknolojinin henüz başında icat edilmiş ama, masalardan musluklara, bilgisayarlardan cep telefonlarına, hatta siklotronlara kadar her yerde hala kullanılıyor. Teknoloji neleri devirdi ama vida ve tornavida hala tahtında oturmakta. Uzaya mekik de göndersen bunu kullanacaksın kardeşim.

Uzay mekiği demişken, bu devasa ve yine ileri teknolojinin ürünü olan alete de bir bakalım. Modern çağın Athena’sı Hazreti gogıla sordum, nedir aga bu uzay mekiğinin olayı? Peheyyy!!! Bir sürü bilgi saydı bana. Örneğin, bu devasa araç ademoğlunu fezaya taşımak için 12,5 milyon Newtonluk bir kuvvetle itiyormuş kendini göğe. 2,5 milyondan fazla parçadan oluşuyormuş, saatte 27870 km hızla gidiyormuş. Bilmem kaç bitlik veri hızında uydularla iletişim kurup gökyüzündeki konumunu yüzde bilmem kaç hassasiyetle saniyenin bilmem kaçta birinde hesaplıyormuş falan filan. Aslında fazla söze gerek yok şoförünün şöyle bir yerde oturduğu bir araçtan söz ediyoruz.

Ama bu olağanüstü teknoloji ürünü alet arştan arza döndükten sonra toprağa yüz sürebilmek için yine çok basit ve icadı bin yıllar öncesine dayanan hatta belki de yapılmış ilk icada muhtaç. Tekerlek!

Basitliğin ve işlevselliğin dehası yine karşımızda. Son derece basit bir tasarım. Şekli de oldukça temel. Belki de ilk tekerleği yontan atalarımız güneşten, aydan feyiz almışlardır. Ama torunlarının oralara gittikten sonra yeryüzüne konmak için yine onların bu icadını kullanacaklarını düşünmüşler midir acaba? Tekerlek geometrisi itibariyle basitliği olduğu kadar mükemmelliği de barındırır. Çember, geometrik şekillerin en mükemmelidir. Öklidden Pisagor’a, Ömer Hayamdan Harizmi’ye matematiğin ve geometrinin kurucuları ve yaşamış en büyük dehaları, hayatları boyunca uğraşmışlardır çemberle. Çemberin çevresinin çapına oranını veren pi sayısının sırrı halen daha bir muammadır.

İnsanın yaptığı en karmaşık yapılar, aletler, araçlar ya da cihazlar her zaman en basitlerinin üstünde durmaktadırlar. Bunun nedeni ise doğanın işleyişinin böyle olması. İnsanın doğasına aykırı davranması tabi ki de beklenemez. Nasıl ki teknolojiyi ileri sıçratan icatlar son derece basit ve temel iseler, doğa da canlı yapıları evrim basamaklarında sıçratırken basit ve temel araçlar kullanmıştır. Canlılığın bu kadar çeşitli olmasının nedeni eşeyli üremedir. Yani türün bireylerinin birbirinin genetik kopyası olan yeni yavrular meydana getirmek yerine bireyler arasında gen değiş tokuşu yaparak ilkinden farklı özelliklere sahip yeni bireyler meydana getirmesine dayanan üreme biçimi. Eşeyli üreme yüksek yapılı canlılarda görülen bir üreme biçimidir. Ama tüm eşeyli üreyen canlılar doğada aynı derecede etkin değildir. Örneğin bitkiler; çiçekler tozlaşacak, bu tohumları nektar toplamaya gelecek böcekler alıp başka yerlere taşıyacak o başka yerlerde tohumlar yaşamaya uygun şartlar bulacak büyüyecek ölme eşeğim ölme. Hiç de basit ve işlevsel değil. Üreme sistemleri bu kadar karmaşık ve çetrefilli olduğu için sınırlı hareket kabiliyetleriyle ve değişikliklere dirençsizlikleriyle, edilgenlikleriyle canlılığın efendileri bitkiler değildirler. Besin piramidinin en alt basamağında bulunan bitkiler canlılığın hiyerarşisinde de en alttadırlar. Canlı organizma hiyerarşisinde üst basamaklarda olan canlılar bu konumlarını neye borçludurlar peki? Dedik ya kompleks yapılar basit ve temel araçlar üzerinde yükselir. Peki hayvanların eşeyli üremek için kullandıkları bu basit araç ne? Çük! Evet çük! Penis, pipi, kamış vs, vs bir sürü farklı isimle de anılır. Biz burada çük ismini kullanacağız. Çük tıpkı tornavida gibi son derece basit ve etkili bir tasarımdır. Şekli itibariyle bir çubuktur. İşlevi itibariyle bir boru gibidir. İçindeki kanaldan tohumları bahçeye şırınga ederek en etkin üreme biçimini gerçekleştiren basit bir araçtır. Örneğin balıklarda veya böceklerde durum böyle değildir. Dişi yumurtalarını dışarı bırakır erkek gelir onu dışarıda döller. Yumurtaların az bir kısmı döllenebilme şansı bulur. Döllenen yumurtaların bir kısmını başka canlılar yer. Bu yüzden milyonlarca yumurtadan ancak çok az bir kısmı gelişerek yaşama fırsatı elde eder. Bu yüzden de gelişme adaptasyon ve çeşitlilik yetenekleri zayıftır. Ama çükün varsa durum farklı olasılık çok daha yüksek. Hayvanlar arasında egemenlik çükün etkin kullanımına bağlıdır. İnsana bakalım. İnsan doğada çiftleşme harici cinsel ilişkiye giren tek canlı. Çükün etkin kullanımı işte bu. Dolayısıyla bu davranış ona yılın her mevsimi üreyebilme olanağı sunuyor. Her zaman çiftleşebilir ve yeni yavrular meydana getirebilir. Peki bunu tek başına mı yapıyor? Hayır gayet tabi. Üremek için erkeğin bir dişiye ihtiyacı var. Yani her çük bir kukuya muhtaç. Ama kukunun durumu bu kadar basit değil. Labiası, klitorisi, dölyolu, yumurtalığı, menstürasyonu, siklusu çok karmaşık ve teferruatlı bir hadise kuku. Çok çetrefilli ve bakımı da oldukça zor. Eminim bir kuku sahibi olmak çük sahibi olmaktan çok daha zor ve zahmetlidir. Çük ise basit ve işlevsel. İşte bu yüzden canlılık hiyerarşisinde egemenlik insanda iken insanlar arasında da erkektedir. Basit bir aracı kullandığı için. Pek tabi ulaştığımız bu medeniyet seviyesinde kadın ve erkek eşit olmalı. Hatta sadece kadın ve erkek değil tüm canlılar yaşama ve özgürlük hakları bakımından eşit olmalı ama pratikte durum bu değil. Çükü olan canlılar egemen, onu en etkin kullanan canlılar en egemen. Kabul edelim; nasıl ki en karmaşık araçlar ve yapılar en basit, temel ve etkin araçlar olan vida, tornavida veya tekerlek gibi aletler üzerinde yükseliyorsa, canlılığın egemenliği ve hükmü de çükün taşakları üzerinde yükselmektedir.

107 ocak 2010

01:761

cap ou pas cap?

2010-03-27T09:03:00.003-07:00

...

...

Haydi

2010-03-21T09:33:00.000-07:00

Size haydi dünyadaki bütün insanları mutlu edecek bir şey yapalım deseydim ne derdiniz? 6 yaşındaki kuzenime dedim ki; hadi dünyadaki bütün insanları mutlu edecek bir şeyler yapalım. Dedi ki; hadi. 22 yaşındaki kardeşime sordum, nasıl? Dedi. 43 yaşındaki anneme sordum ah keşke yapabilsek dedi. 56 yaşındaki amcama sordum, lan oğlum bunun için mi aradın beni dedi? En iyi anlaştığım arkadaşlarım, dostlarım ise genelde de hep haydi veya benzeri eylemsellik içeren cevaplar verdiler. Çaresizlik sonradan öğrenilen dayatılarak kabul ettirilen bir şeydir. Çaresizlik bir boyun eğiştir. Haydi dünyadaki bütün insanları mutlu edecek bir şey yapalım. Bu gün kendinizi mutlu edecek bir şey yapın yarın ve öbür günlerde de sevdiklerinizi. Haydi!!!

Duvar Yazıları

2010-03-21T09:01:00.000-07:00

Her zaman fark edilmeyen bazı birtakım detayları görmek gibi bir huyum var. Bir de bazı ile birtakımı arka arkaya gereksiz kullanmak gibi bir huyum. Detaylara dönersek… bunları görmek faydalı ya da değil bunun üzerine yorum yapamayacağım ama, hayatı keyifli yaşamak ya da keyifli yaşamak için fırsatlar ve bahaneler yaratması açısından oldukça yararlı. Duvar yazılarına bakarım ve okumayı da severim toplumun nabzı biraz da duvarlarda atar bence. Yaşadığım şehirde yeniyim. Ama gelir gelmez kısa süre içinde çok fazla yerini gezdim ve keşfettim. Bu sırada çok fazla duvar yazısı da okudum.

“çare sarıgül” “ads” “demirspor” “ortiler” “sebebimsin” “sevebilseydin” “nazlı ile yiğit” “madem Türksün göster ürksün” “ya Allah bismillah” “TKP/ML” “direne direne kazanacağız” “bull shit” “ağır geliyor” “biji serok apo” “newroz piroz be” “bir hilal uğruna ya rab ne güneşler batıyor” “AKP’yi istemiyoruz” “çarşı tayyibe karşı” “kahrolsun amerikan emperyalizmi” “bel fıtığı 05…….” “garaj önüdür park etme” “akıllı ol” “bu sevda bitmez” “wildest dream” “allahu ekber” “TKP” “MHP” “ne mutlu türküm diyene” “allahına gurban” “dabuldot verilir”…

bunlardan bazıları.

Yaşadığı yeri şekillendirir insan. Oraya kendinden bir şeyler katar. Evini dekore etmek gibi kentine de imza atar. Duvar yazıları işte bu imzalardan biridir bence. Bu ülkenin her bir şehrinde, en az birer duvarda yazması gereken iki yazı var. Bu bizim geleneğimiz. Bunlardan biri; “BURAYA ÇÖP DÖKEN EŞŞEKTİR!!!!” diğeri de; “TEK YOL DEVRİM!!!” bu şehirde ikisini de göremedim. “buraya çöp dökenin anasını avradını” ya da “çöp dökmeyin onun bunun çocukları” gibi benzerleri vardı ama eşektir yoktu. Aynı şekilde sol cenahın farklı fraksiyonlarına ait yazılar da vardı ama “TEK YOL DEVRİM” i bulamadım. Ve bu geleneği yaşatmak adına harekete geçmeye karar verdim. Dün gecenin köründe eve dönerken zaten bu amaçla alıp arabaya attığım kırmızı boyayı bagajdan alıp şehrin bir eksiğini tamamladım.

Pişman Olmuş Makarna Ya da Bir Ayrılık Hikayesi

2010-03-18T11:48:00.000-07:00

Zor günleri yalnız geçirmenin manevi olduğu kadar maddi sıkıntıları da var. Mesela böyle günlerde zaten hiç de keyifli olmayan çamaşır, bulaşık, ütü gibi işler, daha da sıkıcı ve yapması zûl işler oluyor. Misal, bir gün bilgisayarımı açtığımda bir e posta dikkatimi çekti. Makarna seni feysbukta arkadaş olarak ekledi. Onaylıyorsan falan falan… tam ben bu ne lan? Derken arka odadan biri bağırdı;

-abi benim ben!

N’oluyo lan? Evde biri mi var? Falan demeye kalmadan koridora çıktı. Baktım harbiden benim makarna. Ben onu pişireli epey bir olduydu. Sonra durduğu yerde, yeşillendi allandı bu. Büyümeye başladı. Sonra başka bulaşıklar ve yeni yemek artıkları gelince üstüne, bunlarla beslenmeye başlamış büyümüş serpilmiş kocaman adam olmuş benim makarna. N’aber lan marki? İyi be abi işte n’olsun yaşayıp gidiyoruz. Vay be benim makarnaya bak dedim kendi kendime. Epey iyi vakit geçirdik sonra markiyle. Çok şey öğrendi geliştirdi kendini. İçkiye bile başladı kerata. Çektim kulağını baştan, sonra armut dibine düşer diye düşünüp affettim. Kimin makarnası? Ama Allah’ı var markimin hiç öyle sarhoş olup dağıtmaz, adabıyla içer. Kimin markisi? Günlerden bir gün, makarna geldi dedi ki; abi ben ayrı eve çıkmak istiyorum. Niye lan marki? Dedim, kalbini mi kırdım? Bak arada sert davranmış olabilirim ama senin iyiliğin için be koçum. Yok abi dedi estağfurullah, bana karşı her zaman çok iyiydin ama artık benim yuvadan uçma vaktim geldi. Bak koçum dedim dışarıda çok acımasız bir dünya var, kurtlar sofrası bilmezsin sen. Kal, mal… yok marki gitmek istiyor. Bilen bilir, gidene kal derim ama ısrar etmem. Kalmanı tabi ki isterim ama gideceğim diyorsan da yolun açık olsun. Yoksa makarnamın kendi ayakları üzerinde durduğunu görmek beni de gururlandırır. Yolcu ettim makarnamı bir süre idare edecek kadar para da koydum cebine. Uğurlar ola marki! Arada ara sor habersiz bırakma. Merak etme abi hayatımı bi kurayım elini öpmeye gelicem. Bir şeye ihtiyacın olursa hiç çekinme ara. Bak burası her zaman senin evin. Eyvallah abi… iyi niyetlerle güzel dileklerle uğurladım makarnamı. Biraz da hüzünlendim açıkçası. Bir şey geldi oturdu boğazıma yutkunamadım. Beraber yaptıklarımız geldi aklıma efkarlandım. Akşamına bir şişe şarap açtım yalnız içtim. Gamlandım az biraz. Sonra geçti ayrılığın hüznü. Talimliyim yalnızlığa. Geçenlerde haberi geldi. Kayalara gelmiş makarnam. Hemen bir soruşturma, düştüm peşine ama çok geç kalmışım. Yemişler makarnamı. Bulaşığına bile yetişemedim. Meğer çok zor günler geçirmiş markim. Çok fena dara düşmüş borçlanmış, kesmişler yolunu tenhada tırnaklamışlar garibanı. Gurur da yapmış dönememiş. Abi dardayım bir el at da diyememiş. Oysa haberim olsa koyar mıyım makarnamı darda? Velhasıl kelam zalim adamlar yemişler makarnamı sonunda. Üzüldüm tabi pek çok. Kendimi de suçlamıyor değilim aslında. Acaba daha mı ısrarcı olsaydım? Diretirse dövse miydim gitme diye? Kalsa daha mı mutlu olurdu bilmem ama yaşardı makarnam. Kendisi için neyin iyi olduğuna kendisi karar vermeli diye düşündüm. Yenmeden önce bunları o da düşündü mü acaba? Bu benim seçimim kendi yolum yürüdüm buraya kadarmış mı dedi? Yoksa? Bunlar asla cevabını öğrenemeyeceğim sorular. Hayat işte insana neler getireceği hiç belli olmuyor. Siz siz olun bulaşığınızı yıkayın kendinizi böyle İtalyan dertlere gark etmeyin…

77 ocak 2010
saat 01: 1245

Bu Gün Neler Öğrendik

2010-03-14T12:55:00.000-07:00

... herkesin bir Godot'su vardır. Bir de yel değirmeni...

Edi Ve Büdü Üzerine Tezler

2010-03-10T14:31:00.000-08:00

Senelerdir konuşulur üstüne geyikler çevrilir şakalar yapılır. Edi ile Büdü gey mi?
Ediyle Büdünün gey olduğunu iddia edenlerin elindeki tek argüman “bir evde yalnız yaşayan iki erkek” olmalarıdır. Oysa maceralarına bakıldığında, hal ve hareketleri incelendiğinde, ikisinin gey olduklarına dair bir ipucu bulmak olanaksızdır. Ne yani iki erkek bir evde yaşayınca gey mi oluyor? Biz öğrenciyken beş erkek bir evde kaldığımız oldu… üstelik kimimizin saçı uzun kimimiz küpeli… kimsenin kimseye atlamışlığı da yoktur. Ben Ediyle Büdü’nün gey olmadığını düşünenlerdenim. Hatta bu iddiayı son derece saçma buluyorum. Ama şüphelendiğim başka bir şey var… bence bu ikisi uyuşturucu kullanıyor ola bilir. Hatta çatır çatır içiyorlar bence. Efendim şimdi… bu ikisinin maceralarından bir, ikisini biraz analiz edelim ve olaya bir de bu açıdan bakmayı deneyelim. Bir maceralarında gök gürültülü bir gecede ikisi de yataklarındadırlar. (dikkat buyurursanız ayrı yataklarda yatıyorlar ki gey tezine bence ters) Büdü, pirelere planör eğitimi vermekteyken, Yusuf Ediye mütecaviz bir durum söz konusu. Paşa üç buçuk atmakta… şimdi sen anandan, babandan ayrı, kankanla beraber yalnız yaşayan yağız amarigan genci Edi. Zenci çetelerin sokaklarda adam kestiği, seri katillerin etrafta kol gezdiği, teröristlerin gökdelenleri bombaladığı bir ülkede korka korka şimşekten mi korkuyorsun? Bu şekilde bekar hayatı yaşayan bir adamın yada bir gencin, kendi ihtiyaçlarını deruhte edebilmesi ve şimşek gibi sıradan bir doğa olayından da korkmaması beklenir. Hadi diyelim korkuyor… - ki bence paranoya tribinde- ve Büdüyü bu yüzden uyandırdı. Aralarında kısa bir konuşma geçtikten sonra şöyle dahiyane bir fikir buluyor bu sivri. Çakan her şimşek, Susam Sokağında çekilen bir fotoğrafta patlayan bir flaş. Aman Allahım bu ne dahiyane bir fikir değil mi? Ve birden bire az önce ölümüne korktuğu şimşek korkunç olmaktan çıktı bundan da öte tam manasıyla bir eğlence unsuru oluverdi. Güüüüm!!! Oleeey Hakan abi Zeynep ablanın fotoğrafını çekti hahahahhahahaaaa!!! Şimdi bu eğlence size sağlıklı bir zihnin eğlencesi gibi mi geliyor? Kaldı ki insanlar fotoğraf çekilmeden önce güler. Kimse patlayan flaşa havai fişek muamelesi yapmaz. Iıııırrrrjjjj!!! Hehehe!!! Tahsin usta kırpığın fotoğrafını çekti. Hahahhahahha!!! Aman ne eğlenceli şimdi kendimi keseceğim. Kesinlikle patolojik bir zihin durumu. Üstelik gök gürültüsü dindikten sonra bir de bu duruma üzülüyor paşa. Eğlencesi gitti tabi. Eğer ikna olmadıysanız aşağıdaki videoya bir bakıp biraz daha kurcalayalım bu hadiseyi….

…evet yukarıdaki videoda önce tek başına bir koltukta oturmuş, derinlere dalmış bir Büdü. Birden Edi geliyor ve o meşhur soru. Ne yapıyorsun Büdü? Cevap; en sevdiğim sayıyı düşünüyorum. Kaçınız bu güne kadar bir koltukta oturup, öyle manyak gibi en sevdiği sayıyı düşündü? Üstelik sayı da 6. Yani düşüne düşüne bunu mu düşünüyor? Üzerine düşünülecek çok daha sıra dışı sayılar mevcut. Örneğin pi. Evet pi sayısı gerçekten çok gizemli sıra dışı ve üzerine düşünülmeyi hak eden bir sayı. Üstelik öyle koltukta mal gibi düşünmekten de söz etmiyorum. Bu sayının tümüne gidebilirsin. Gittin baktın bir şey yok. Tümüne varmayı deneyebilirsin. O da olmadı olmayanına ergiyebilirsin. Pi ile ilgili çok şey yapabilirsin. 6 ne lan? Edi bir an duruma yabancılaşıp patlatıyor “bu çok sıkıcı bir iş” ama yok. Büdü uçmuş bir anda şarkı yazmaya başlıyor. Vay babam vay… ne çektin kuzum sen? Sözlere gel… “ altı tuğla düşünürüm” “bazen de altı çubuk” of of of… adam altıya ciddi takılmış. Edi ne yapsa ne söylese bu takıntıdan alamıyor Büdüyü. Bir süre sonra Edi de vazgeçiyor çünkü yolu yok adam başka alemde. Altıya takmış ve yazdığı o saçma sapan şarkıyı söylerken kendinden geçiyor. Üstelik Büdü, konseptin aklı başında karakteri. İkililer böyledir, şişman-zayıf, akıllı-aptal… şimdi bu ikilideki akıllı adamın bu yaptığı aklı başında bir hareket mi? Hayır efendim bunlar kesinlikle sağlıklı zihinlerin yapacağı aktiviteler değil. Bu adamlar her ne kullanıyorlarsa maymun olmuşlar. Tamamen hayattan kopuk bir hayal dünyasında yaşıyorlar. Allah ıslah etsin ne diyelim. Öte yandan bir kuşak bunlarla büyüdü. Kuşağa gel… ipimde kuşağım gezmekte…

71 ocak 2010
01:6625

Kupadan Haber Var

2010-03-07T10:18:00.000-08:00

Böyle başlık atınca sanki dünya kupası ya da bir spor müsabakası kupası gibi bir algılama oluşabilir ilk bakışta. Ama olmasın çünkü kupa dediğim çay veya kahve içilen saplı cam bir bardaktan başka bir şey değil. Yapısı ve işleviyle herhangi bir sıra dışılık arz etmeyen bu bardak, ona yüklenen anlam açısından ise artık önem arz ediyor. Şöyle ki; şimdi efendim bu kupa biz öğrenciyken ev arkadaşımın kupasıydı. Bilirsiniz üniversite öğrencileri mezun olurken, yaşadıkları evdeki bütün eşyalarını alıp götürmezler. En azından bizde öyleydi. Eşyalar sonraki kuşakların da kullanması için ev ahalisine bağışlanırdı. Mevzu bahis kupa arkadaşıma mezun olan birinden kalmış. O da kupayı çok sevmişti. Sağlam çay tiryakisi olan bu zat her zaman o kupadan çay içer hatta çantasında okula çıkarır kantinde de çayını o kupaya alırdı. Mezun olurken de bıraktı kupayı. Ben devraldım kupayı ve onunla çay kahve içmeye başladım bir süre kullandıktan sonra da mezun olurken ben de kupayı bıraktım ama bu defa kupayı benden sonra ilk mezun olacak arkadaşa teslim edip; bak moruk bu kupanın olayı budur. Bana eski mezunlardan kaldı sen de mezun olurken bu kupayı senden sonra mezun olacaklara bırak. Bu bundan sonra mezuniyet kupası olsun diye de şakayla karışık tembih ettim. Ben arkadaşımın bu olayı ciddiye alacağını hiç tahmin etmemiştim. Hadi o bunu ciddiye aldı, ondan sonrakilerin bunu devam ettirmesi o bana olanaksız görünmüştü. Bir geyik olarak kalmıştı benim nazarımda bu olay. Lakin öyle olmamış. İnsanlar bunu bir gelenek haline getirmiş ve kupa beş yıldır nesilden nesile geçmiş ve fakültede efsane olmuş. Hatta kupanın kimde olduğuna dair spekülasyonlardan tutunda kimdekinin gerçek kupa olduğuna dair söylentilere varıncaya kadar dallanıp budaklanmış olay. Sahteleri türemiş. Başka insanlar da böyle gelenekler başlatmaya başlamışlar. Bu muhabbetler bizim dönemimiz de beraber öğrenci olduğumuz şimdiki araştırma görevlilerinin kulağına kadar gitmiş. Bana da onlardan biri söyledi durumu. Onlar tabi biliyorlar bu olayın çıkış noktasının ben olduğumu ve benden sonra ilk kime kaldığını… hatta ondan da muhtemelen kime kalmış olabileceğini falan düşünüp gerçek mezuniyet kupasının hangisi olabileceğine dair aydınlatmışlar kamuoyunu. Ben biraz tuhaf karşıladım bu durumu. Yani ben anılarına sıkı sıkıya bağlı ve eşyalarına da anlam yükleyen kişileştiren bir insanım ama herkesten böyle davranması beklenmez. Kimisi için bardak bardaktır. Ve bu bardak seni tanımayan birinin eline geçtiğinde senden gelen maneviyat anlamsızlaşır. Neden insanlar buna bu kadar değer verdiler? Yani ben bile bırakırken bu kadar ciddiye almamıştım. Sonradan biraz kafa yorunca idrak ettim mevzuyu. Hatta açtım sordum teyit ettirdim. Ben bu kupayı bırakırken şaka olsun diye bu kupa uğurlu bunu alan mezun oluyor diye bir kelam etmiştim. Ama bunu çok laf arasında ve gayet de ciddiye almayarak ve alınmasını beklemeyerek söylemiştim. Düşüncem elden ele bir eşya, bir nesilden diğerine geçse bu bir gelenek olsa ve benim gibi başkalarının da öğrenciliği de böyle renkli olsa gibilerinden bir şeydi. Ama kendim bile inanmamıştım. Öte yandan benim arada dalga geçmek niyetiyle ettiğim en az ciddiye aldığım kelam en fazla itibar gören olmuş. Uğur!!! Ciddi şekilde bardağın uğruna inanan tipler varmış. İnsanların batıl inançları benim bardağı meşhur etmiş. Benim istemediğim bir mecradan aksa da olay, amacıma ulaşmış görünüyorum. Biraz megalomanca olacak ama; geçtiğim yerlerde ve hayatlarda iz bırakıyorum. Evet bitti!!!
(biraz değil bayağı bildiğin megalomanlık lan bu)

66 Ocak 2010
saat 01:1215

Kapattık Kardeşim!!!!

2010-02-20T01:25:00.000-08:00

Giriş gelişme sonuç gibi adetlerim yoktur pek. Zart diye dalarım mevzuya göbeğinden, şimdi de öyle yapacağım. Öğrenciykene, arkadaşlarla eve çıkmıştık. Haliyle yeni eve eşya meşya lazım geldiydi. Okuldan sonra toplaştık gittik lokal bir spotçu dükkanına. Akşam üstü hava kararmaya başlamış hatta kararma safhasını bitirmek üzere yani neredeyse karanlık. Neyse… girdik dükkandan içeri biz eeöömm şey bakıy… derkene çötönk diye kapatıverdi spotçu amcam spotu… biz daha n’oluyo lan fazındayken, spotaleyhesselam olayın sonuna noktayı koymak adına, kapattık kardeşim monoloğuyla süpürür gibi aldı bizi dükkandan dışarı. Biz de “ ya biz bir iki şey hocam” gevelemelerimizi çiğnerken, hiç bizimle muhattab olmaya tenezzül etmedi kapattı gitti. Bu adam benim hayatımda gördüğüm en ekabir en suratsız esnaftı.

Küçükken çok acayip bir bebeydim ben. Düğmelere dair bir takıntım vardı. Düğme dediysem buton yani. Elbise pantolon düğmesi değil. Nerede bir düğme görsem basmak isterdim. Yabancı bir yerde fonksiyonu meçhul bir düğmeyse bazen sorar izin alırdım bazen kendi vizemi kendim verir zart basardım düğmeye. Nerede bir düğmeye basılarak bir cihaz açılacak orada ben… ben açmalıyım yoksa kıyamet kopar. Ha n’olur? Kıyametten sonra o alet kapanır. Onun düğmesine ben basarak açarım süreç böyle sonlanır. Düğme aslında bir semboldü küçükken benim için. Bir bilim- teknoloji ya da ona dair bir simgeydi. Yani düğmeye basarak yapılan işlerde teknolojik bilim kurgu bir yan vardı. Zira bütün bilim kurgu filmlerinde her şey düğmelerle switchlerle hallediliyor. Aklı fikri uzay, lazer, ışın kılıcı olan benim için bir düğme, hemen hayali bir senaryo kurgulanıp, bir fonksiyon yüklenip, basılması gereken çok önemli bir metafordu. Düğmeler gerçekten de önemli ama artık hayatımızda. Işıklarımızı açıp kapatıyor cihazlarımızı çalıştırıyoruz. Onlarla yemek yapıp, bulaşıklarımızı hatta çamaşırlarımızı onlarla temizliyoruz. Hemen her şeyimizi artık bir cihazla yapan biz, her bir cihazı da düğmelerle kontrol ediyoruz. Şimdi efendim bu düğmeler özünde, basıldığı takdirde elektrik akımının anlık ya da sürekli olarak geçmesine izin veren birer devre elemanı birer anahtardır. Çok çeşitli şekillerde ebatlarda ve renklerde olsalar da işlevleri çok temel ve neredeyse birbirinin aynı. O yüzden düğmelerle basit açma kapama işlemleri yapılır genelde. Ama artık gelişen teknoloji sayesinde açma kapamadan çok daha meşakatli, çetrefilli ve karmaşık işleri halleden singıl düğmeler mevcut. Misal artık bir cihaz üzerinde bir düğmeyle fatura ödeyebilir, para çekebilir, borç ödeyebilir ve hatta kontör falan yükleyebilirsiniz. Madem artık çok daha karmaşık çetrefilli hadiseler böyle yekten bir düğmeyle hallediliyor, o zaman ben de o ATM’lerin menülerindeki gibi bir düğme olsun istiyorum hayatımda. “Kapattık Kardeşim” düğmesi.

Hayyam bey, zörtlek tıp eğitim ve araştırma 3 doz ek sipariş verd… “Kapattık Kardeşim”. Hayyam bey, validasyon protokolle… “Kapattık Kardeşim”. Kredi kartı borcunuz “Kapattık Kardeşim”, ev kiranıza yüzde yirm.. “Kapattık Kardeşim”, telefon faturası “Kapattık Kardeşim”, yakıt, elektrik su, doğalgaz “Kapattık Kardeşim” internet “Kapattık Kardeşim”, toplantı, seminer “Kapattık Kardeşim”, arıza, bakım, tamir “Kapattık Kardeşim” ilişkimizde yolunda gitmeyen bir şeyler var “Kapattık Kardeşim”… evet böyle bir düğmem olsun istiyorum ve gerektiğinde basabileyim.

GODOT’YU BEŞ GEÇE

2010-02-13T07:05:00.000-08:00

Mankimin isteği üzerine, mankim için, mankisinden, mankisine naif buseler eşliğinde….

Hiçinci perde

- Hanımefendiler, beyefendiler hoş…
- …geldiniz!
- Geçin geçin daha başlamadı
- Birazdan başlayacak
- Yerleşin rahat edin
- Yalnız başladıktan sonra yiyecek şapırdatmayın içecek höpürdetmeyin
- Efendim bir oyunumuz var birazdan başlayacak
- Buyursunlar buyursunlar. Evet herkes geldi mi? Pek ala pek ALA!
- Hanımefendiler, beyefendiler hoş…
- Geldiniz
- Efendim az evvel de ifade buyurduğum üzre bir oyunumuz var adı Godot’yu beş geçe
- Oyuna başlamadan önce oyunla ilgili ön bilgi vermek istiyorum
- Ön bilgi deyince pek tabi…
- Bu ön neyin önü?
- Oyunun önü mü?
- Değil gayet tabi
- Oyun, zira… önü ve arkası olan bir şey değildir doğası itibariyle.
- Oyunun…
- Önü ve arkası olmaz!
- Oyunun başı ve sonu olur
- Yani!
- Sahnenin önü ve arkası olur ama benim bahsettiğim ön sahnenin önü…
- De değil.
- Pek tabi.
- Efendim ön bilgi deyince kastettiğim önden biraz bilgi vermek.
- Neyin önünden?
- Sahnenin önünden.
- Pek tabi!
- Hanımefendiler beyefendiler hoş…
- Geldiniz!
- Neyse lafı dolandırmayayım…
- Ki… laf dolanabilecek bir şey değildir hattı zatında ve doğası itibariyle
- Ya dolanan ne dir?
- Söylenen lafın temas ettiği mevzu dolanır ki..
- Mevzu da aslında dolanabilecek bir şey değildir doğası itibariyle.
- Asıl olay mevzu bahis şey anlatılırken varılmak istenen noktaya sözün arka sokaktan dolanarak gelmesi durumundan başka bir şey değildir.
- Neyse efendim lafı uzatmayayım ki…
- Laf aslında uzamaz. Lafı söyleyen uzun söyleyebilir.
- Sözü uzatabileceği gibi mevzuyu da dolandırabilir.
- Pek tabi
- Neyse efendim…
- Hanımefendiler, beyefendiler…
- Lafı, sözü uzatmadan, mevzuyu dolandırmadan, anlatmak istediğim şey ayağıma dolaşmadan ki…
- Evet!
- Size oyun hakkında kısaca bilgi vermek isteğindeyim.
- Oyun hakkında bilgi kısaca verilmeli zaten.
- Öyle uzun uzadıya bilgi vereceksek oyuna…
- Ne gerek var?
- O zaman hiç oyun oynamayalım oyun hakkında uzun uzun bilgi verelim olsun bitsin
- Burada da toplanmayalım.
- Biz oyun hakkında uzun bilgileri yazalım siz de alın okuyun.
- De hadi siktirin gidin!!!
- Olur mu öyle saçma şey yav?
- Olmaz!
- Pek tabi!
- Bir oyun yazdık onu sahneye koyduk
- Bunun rejisi var, oyuncusu var, dekoru var, kılı var, tüyü var.
- Neyse efendim lafı uzatmadan, dolandırmadan, dallandırıp, budaklandırmadan…
- Hanımefendiler, beyefendiler…
- Öncelikle…
- Hoş…
- Geldiniz!
- Bir oyunumuz var.
- Adı Godot’yu Beş Geçe.
- Hemen size oyun hakkında kısaca bilgi vereyim.
- Efendim oyunumuz şey hakkında.
- Ne hakkında olduğuna geçmeden önce…
- Yani o şeyin…
- Ne!
- Olduğunu anlatmadan…
- Önce!
- Birtakım hususlara temas etmekte sonsuz fayda var.
- Nedir o hususlar?
- İşte orada sıkıntı var.
- Şimdi!
- Oyun hakkında size önden…
- Daha doğrusu baştan biraz kısaca bilgi vermeliyim.
- Lakin.
- Bu bilginin kısalığı ve uzunluğu ve bu bilginin nelere temas etmesi gerektiği gibi noktalar benim için biraz muğlak.
- Neden diyecek olursanız?
- Şöyle ki…
- Ben sizin ne bilip ne bilmediğinizi bilemem ki…
- Yaaa…
- Oyun hakkında size bilgi verirken eğer sizin zaten bildiğiniz bir şeyi söylersem size bilgi vermiş olmam.
- Ve eğer…
- Size bir bilgi vermeyeceksem…
- Ben!...
- Burada ne diye konuşuyorum?
- Hepinizin de aynı derecede bilgi sahibi olmadığını düşünürsek verilecek bilginin dozunu çok iyi ayarlamak lazım geliyor.
- Neyse efendim lafı dolandırmadan, sözü uzatmadan…
- Hanımefendiler, beyefendiler…
- Öncelikle hoş…
- Geldiniz!
- Sonralıkla,
- Bir oyunumuz var adı Godot’yu Beş Geçe.
- Öncelikle ve sonralıkla arasında ortalıkla size oyun hakkında biraz ve kısaca ama herkesi için de faydalı olacak şekilde bilgi vermek niyetindeyim…

Üç nokta

RUBAİ

2010-02-12T00:36:00.000-08:00

Şarap sen benim günüm güneşimsin

Efkarlarımda neşemsin

Çöp için kullanılmasın diye market torbalarını delik yapanlara

Taaa kafam girsin

Deneme(me)ler

2010-02-11T04:39:00.000-08:00

o+ bu çalan ne?
o-> the doors
o+ ıııhh... sevmedim başka bi şey yok mu?
o-> .....
o+ bu ne?
o-> giora friedman
o+ çok sıkıcı değiştir
o-> !!!!!!
o+ ay bu ne ya?!!
o-> led zeppelin
o+ aaa çok gürültülü değiştir değiştir...
o-> %&/!!!£#$
o+ ay bu daha gürültülü değiştir değiştir!!!
o-> sen de bi boku beğenmiyosun...
o+ serdar ortaç yok mu?

BOAT ERROR!!!

o+ ayyy aşkitom uyanmııııış
o-> çüşşş ne aşkitosu be daha 24 saat olmadan. aşkito ne LAN!!!

SYNTAX ERROR!!!

o+ bu kitap ne hakkında?
o-> amarigan rüyasının saçmalıkları falan...
o+ ay yemek kitabı adı gibi ne o öyle şampiyonların kahvaltısı?...
o-> ...
o+ bu neyi anlatıyo?
o-> küçük hikayeler var onda oku istersen seversin...
o+ güzel bir kitapsa filmini çekerler ben de izlerim hihi...
o-> allah allah...
o+ şu maviler ne kadar kalın di mi?
o-> yaaa...
o+ iki cilt di mi o?
o-> hıııı...
o+ o neyi anlatıyo?
o-> valla aklına gelebilecek hatta gelemeyecek hemen hemen her şeyden bahsediyo.
o+ aaa ne kadar ilginç o yüzden bu kadar kalın demek ki. ay onun filmi bile çekilmez çek çek bitmez. çeksen izle izle bitmez.
o-> onun filmi çekilemez öyle bir film çekebilecek bi babayiğit doğmadı doğmayacak.
o+ ay ne ilginçmiş... ay adı ne onun be?
o-> Türkçe Sözlük.

FATAL ERROR!!!

o+ ... ciddi misin? ben de o konserdeydim. şansa bak be.
o-> dream theater dedin mi dur. ilk konserlerine de gitmiştim üniversite birdeydim.
o+ hadi canım harika ya ben kaçırdım daha doğrusu yaşım ufaktı babam göndermedi...

...

o+ tıkanma da gayet iyi bence...
o-> gösteri peygamberini tek geçerim.
o+ ya o çok uçuk. gerçi bütün kitapları uçuk. adamın kendi kırık...
o-> heheeee!!!

...

o+ seninle bi ara kelebekler vadisine gitmeliyiz deli eğleniriz var ya...
o-> aa iyi olur ya ben oraya gitmedim. hem olimposun boku çıkmış artık...
o+ sorma yaaa...

...

o-> ali farka var mı?
o+ hehehe olmaz mı?
o-> harikasın ya açsana

...

o-> ... işte böyleyken böyle...
o+ seni çok iyi anlıyorum...

...

o-> bence artık senin beni terketme vaktin geldi.
o+ nasıl?
o-> vakit tamam akşam diyordun işte oldu akşam.
o+ gitmemi mi istiyorsun?
o-> yooo tam tersi gitmeni hiç istemiyorum.
o+ ya?
o-> senin gitmeyi istemeni istiyorum üstelik ben istemediğim halde.
o+ neden?
o-> kural bu... carl valentin, heisenberg, dirac... hepsi hayatları boyunca defalarca evlendiler ya da bir sürü kadınla beraber oldular. ama tarih bazı detayları sümen altı ediyor...
o+ hepsi de her defasında terk edildiler.
o-> yah... mutluluğu tadında bırakmalı, fazla abartmamalı... boku çıkıyor sonra...
o+ böyle mi düşünüyorsun?
o-> deneyimlerim bana bunu öğretti. bana ve garip huylarıma tahammül edemeyeceğin ya da arızalarımdan sıkılacağın gün geldiğinde bu ikimiz için de çok daha zor olacak.
o+ böyle mi olsun istiyorsun?
o-> hayır...
o+ ama böyle olması gerektiğini düşünüyorsun.
o-> evet.
o+ senin istediğini yapacağım. daha doğrusu istemediğini. gidiyorum ama böyle gitmek de zoruma gidiyor. o yüzden olsa gerek... hoşçakal diyemiyorum... beni son anda kolumdan çek durdur istiyorum yapmazsın onu da biliyorum...
o-> sana gitme demeyeceğim...
o+ ben de hoşçakal demeyeceğim. yine de hoşçakal...

BU İŞLEM GEÇERSİZ YÜRÜTTÜ VE KAPATILACAK!!!

Bu Gün Neler Öğrendik

2010-02-11T04:31:00.001-08:00

.... elimize verenin elimizden tutandan çok olduğu bir dünyada ne gelir elden?

met-üst

Godot'ya Dokunan Yok.

2010-02-09T01:23:00.000-08:00

Çok da uzun olmayan bir süre önce bir arkadaşımla, dışarı çıktık. Bu son derece normal bir olay. Gayet tabi. Akşam üstü geldim, yemek yedik, hazırlandı ve çıktık. Bunların hepsi son derece normal şeyler. Gayet tabi. Hatta gece eve döndük. E bu da normal. Gayet tabi. Lakin döndüğümüzde kilitleyip çıktığımız kapıyı yarı açık bulduk ki bu anormal. Gayet tabi. Kapının vaziyeti coğrafyasından içerde ne olmuş olduğu hatta belki de ne olmakta olduğu son derece açıktı. Gayet tabi. Önce ben girdim içeri, evin boş olduğundan emin olunca da arkadaşım geldi. Kanunu bu durumdan bi haber bırakmak olmaz. Gayet tabi. Polise haber verildi mevzuat neyse yapıldı. Gayet tabi. Evde çalınacak değerli bir eşya yoktu. Bu yüzden bir adet kablosuz modem, bir adet ev telefonu ve muhtemelen altın zannettiği bir iki parça takıyla yetinmek zorunda kalmış bizim talihsiz hırsız. Oysa mutfak masasının üstünde bir kitap vardı. "Godot'yu Beklerken" Kitaba hiç dokunmamış. Hayatlarını ya da o dönemki koşullarını çağrışımsal bulduğum bazı insanları Godot'yla tanıştırmak gibi bir adetim var. Kitabı ben ona hediye etmiştim. Ara ara rast gele bir sayfa açar, onu okur ve oradaki diyaloglardan, hayatımızla ilgili paralellikler kurmaya çalışırdık. Bazen olmaz, bazen çok saçma, bazen komik, bazen de çok manidar sayfalara rast gelirdik. Aç parantez, bir keresinde noktalı virgül

VLADİMİR- Pişman olalım mı, ne dersin ?
ESTRAGON- Neye ?
VLADİMİR – Şey... ( Bulmaya çalışır.) Ayrıntılara girmemiz gerekmez.
ESTRAGON – Doğduğumuza mı ?
( Vladimir kahkaha atarken elini kasığına götürerek kendini tutar. )
VLADİMİR – Artık gülmek için bile yürek gerekli.
ESTRAGON – Bir yoksunluk tabii.
VLADİMİR – Sadece tebessüme imkan var. ( Yüzüne çok geniş, bıçak gibi bir gülümseme yayılır ve donar, uzunca bir süre öyle kalır, sonra birden kaybolur.) Aynı şey değil. Ne yapalım..

kısmına rastladık. Aslında bu kısım çoğu zaman, çoğu kişiye cuk oturuyor. Gayet tabi. parantezi kapat. kapat kapat...

O yüzden kitap mutfak masasındaydı. Evden çıkarken kapıda, çantasından kira, faturalar v.s. için ayırdığı yüklüce sayılabilecek bir miktar parayı çıkardı bana verdi. "oraya masaya bırak" üstünde fazla miktar para taşımak istemedi. Malum İstanbul. Gayet tabi. "buraya kitabın içine koyuyorum" "oldu artık paralarımızı da Godot'ya verelim. Geldiğinde geri alırız". Parayı bıraktık Godot'ya çıktık. Saolsun gözü gibi bakmış saklamış. Kızarız ederiz ama delikanlı adamdır Godot. Hak yemez yedirtmez. Hırsız efendi Godot'ya hiç ilişmemiş. Onu tanımayan bir, tanıyan bin pişman. Godot bu uğraşmak göt ister.

Gayet tabi.

Olmadık Şeyler Düşünürken Buluyorum Bazı Bazı Kendimi

2010-02-06T03:53:00.000-08:00

Bazen en olmadık yerlerde çok gereksiz mevzular hakkında ciddi ciddi düşünürken buluyorum kendimi. Geçenlerde tiyatroya gittik arkadaşlarla, oyundan önce cep telefonlarının kapatılmasını rica eden anons yapıldı. O an fark ettim ki; kim olduklarını hatırlamadığım bir sürü adam ve kadının isimleri ve telefonları kayıtlı rehberimde. Hatırlayacağımı sandığımdan ya da bir daha görüşeceğime dair bir inancımdan olsa gerek “bilmem nerede tanıştığım ebleh adam” ya da “filanca yerde tanıştığım koca memeli kız” gibi asal bilgileri kaydetmemişim telefon rehberime. Zaten bu tarz bilgiler için yeterli alan da mevcut olmaz rehberlerde. Şehre yeni geldiğimde, ev tutana kadar kısa bir süreliğine öğretmen evinde ikamet ettim. Orada akranım sayılacak yaşlarda, şehre benim gibi iş için gelmiş bir adamla tanıştık ve zoraki de olsa biraz vakit geçirdik. Vedalaşırken de adam bana iş için şehre sık sık gelmeye devam edeceğini falan söyledi. Ben de geldiğinde mutlaka aramasını falan söyledim misafirim ol dedim herife nezaketen. Telefonlar alındı, verildi iyi niyetler sunulup ayrılındı. Lakin ben adamın adını hatırlamıyorum. Telefondaki hatırlamadığım bir çok isimden herhangi biri olabilir. Şimdi bu adam beni arasa dese ki; nasılsın bilmem ne görüşelim birader falan… hoppala… bu isim kim bilir kim? Ben mesela, böyle birini arasam adam da beni hatırlamasa, çok bozulurum o hatır, gönül bilmez danaya. Bu şekilde arayan bir kadın olduğunda iş daha kolay. Zira “eeee? Nasılsın görüşmeyeli? Neler yaptın?” gibi bir soru karşısında, daha o gecenin sabahından ya da hikayenin ta en başından anlatmaya başladıkları için, tekstten bir şekilde kim olduğunu çıkarabilirsin bu hatırlanmaya gerek görülmemiş şahsiyetin. Kadınlar konuşurken detay vermeye ve uzun konuşmalarına bayılırlar. Seyrek de olsa işe yarıyor işte.

Yine geçenlerde arabada aklıma geldi. İşe giderken yolda kısa bir tünelden geçiyoruz. Kısa ve içi kafi miktarda aydınlık bir tünel bu. Yine de arkadaş farları yakmam konusunda uyardı beni. Kırmadım onu daha doğrusu, şimdi bu kadar kısa ve gereksiz bir durum için polemiğe girmeye üşendim yaktım farları. Sonra o anda birden aklıma geliverdi. Karanlık diye bir şey yok ki. Karanlık dediğin şey, az ışık ya da hiç ışık. Bir şeyin azlığı için yeni bir kavram üretip, bir de ona zıtmış gibi yeni bir anlam yüklemek niye? Bir şeyin, başka bir şeyin zıttı olabilmesi için “var” olması gerek. Örneğin; acı ve tatlı. Her ikisi de var. Ve bunlar zıt. Oysa karanlık diye bir şey yok. Karanlık dediğimiz bu gereksiz tanım zaten bir olmama durumu. Aynı şey soğuk için de geçerli. Soğuk; görece az ısı enerjisine sahip olma durumunu tanımlar. Eyvallah tanımlasın. Hadi karanlık diye bir şey de olsun. Ama zıtlık niye. Yani bir tabakta 3 leblebi diğerinde bir kilo olunca bu iki tabak zıt mı oluyor. Hayır az ve çok oluyor. Zıtlık çok ciddi bir felsefi sorun aynı zamanda. Yani bu zıtlık ve çelişki durumuna, yin yang dan tutun da diyalektiğe hatta teolojiye pek çok yerde rastlayabiliyoruz. Doğayı ve hayatı zıtlıklar ile algılamaya meyilliyiz familya olaraktan. Bunun nedeni sanırım nefret diye bir duyguya sahip olmamız. Nefret, sevgisizlikten öte bir duygu, bir kavram. Bir şeyi ya da bir kimseyi hiç sevmemekle ondan nefret etmek farklı şeyler. İşte bu temel duygunun güdüsüyle doğayı ve hayatı, iyi-kötü aydınlık-karanlık gibi kesin çizgilerle ayırıp kendimiz için hem basitleştiriyor hem de sorumluluğu üstümüzden atıyoruz. Kuzey buz denizinde soyu tükenmeye yüz tutmuş balinaları avlayanlar gözü dönmüş cani katiller. Ve o balinaların yağlarından yapılan kozmetikleri kullanan bizler ise suçsuz masum ve iyi insanlarız. Biz her zaman iyiyiz hep iyiydik. Kötü olan hep başkaları oldu.

Makas vs Aykü

2010-02-03T02:17:00.000-08:00

Yeni bir şehre taşınıp yeni bir hayata başlamanın, garip bazı handikapları var. Bunlardan biri de berbersizlik. İnsanın kafasında taşıdığı kılların şekli ve uzunlukları maalesef önemli. O kıllar bir nevi ambalajı insanın. Benim için her ne kadar bir anlam ifade etmeseler de çevremdeki insanlar bu mevzuya önem veriyor ve ben de o sosyal çevrenin bir bireyi olduğuma göre mecburen berbere gitmek zorundayım. Sosyal çevreyi de geçtim, sevişecek kadın bulamayız maazallah. Bu bağlamda berber olayı benim için fuzuli bir zorunluluk, yoksa kafamdaki kılların şekli hatta orada kıl varmış yokmuş çok da tın…
Berber önemli çünkü berberler bakkal, market gibi her önüne gelene girdiğinizde, aynı temel hizmeti standart olarak alabileceğiniz müesseseler değil. O yüzden de genelde herkesin bir berberi vardır ve herkes kendi berberinde tıraş olur.

Yalnız berberler son derece absürd mekanlardır uyarmadı demeyin. Örneğin ortamda çok yabancı insanlar yoksa yaşlı, başlı kelli, felli adamların birbirlerine parmak atarken görülebileceği tek mekan berber dükkanıdır. Ayrıca sadece bizim ülkemiz için geçerli olduğunu düşündüğüm bir uygulama var. Bu yazılı bir uygulama olmamakla beraber, geçerli bir kural. Bir çeşit toplumsal uzlaşı. Bizim memlekette berberlik mesleğine intisap edebilmenin bir koşulu var… bu bir çeşit IQ üst sınırı. Belli zeka seviyesinin altında olmayan insanlar Türkiyede berberlik yapamaz. İstisnalar yok mu? Var. Ama çok nadir. Yani berber olmak salak olmayı gerektiriyor. Mesela evin karşısındaki berber Muhittin abi. Dükkanın adı bile faul. Star 1 erkek kuaförü Muhittin. İsme bak hizaya gel. Muhittin abinin büyük oğlu tam bir dangalak. Zamanında benden ona biraz ders vermemi istemişlerdi. Sonuçta esnaf komşumuz. Olur dedim, demez olaydım. Orta ikiye gelmiş daha dört işlem yapmaktan aciz bir oğlan. O yüzden de orta ikideki üçüncü senesiydi. Aynı sınıfa üçüncü kez gidip yine de 9 zayıf getirebilmek de ayrı bir başarı tabi. Buradan böyle anlatınca şaka gibi gelebilir ama değil. Şimdi o oğlan da berberlik yapıyor babasının yanında. Küçük oğlu da tam cingöz. O bebe kesin berber olmaz. Askerde bölüğün berberi de tam bir salaktı. Hem de süzme salak. Zaten bölüğün resmi berberi de değildi. Havan cephanecisiydi. Bildiğin hamal yani. Ama sivilde mesleği berberlik olduğu için ve kışladaki berbere tıraş olmak bir paket malbora rüşvete patladığı için herkes ona tıraş olurdu. Garnizon berberine tıraş olmak bir paket malbora bizim Mustafa bir dal Samsun’a bile tav. Ama gel gelelim çok meşgul bebeydi Mustafa. Ucuz olduğu için başka bölüklerden bile tıraşa gelirlerdi sıraya gir, tam sıra sana gelsin pat içtima, dönüşte uyanık bebelerden biri oturmuş bile Mustafa’nın önüne, tekrar bekle, tam sıra gelecek pat Mustafa nöbete, ölme eşeğim ölme. Orada anladım ki erkek berberliği öyle fazla maharet gerektiren bir iş değil. Biraz ilgi biraz da pratikle pek ala hemen hemen herkesin altından kalkabileceği bir iş.

- laaaan!!! Bahattin Ceylan Karabük!!!
- Ooooop?
- Gel lan Bahattin kap şu makineyi.
- Abi ben anlamam tıraştan
- Kap lan!!!
- Peki abi
- Tak şu ucu gir oğlum olaya
- Ama abi…
- Kes lan
- Kestim abi
- Öyle değil lan saçı kes
- Benden günah gitti abi
- Hadi olum Bahattin bastır.

- Şimdi yanları alırkene şu ince ucu tak bakem. Alttan giricen yukarı doğru çıkarken makineyi hafif kaldırıcan hizayı da ayarla işte akıllı çocuksun sen.

- Aslanlar!

- Hey!

- Kaplanlar!

- Hey!

- Ceylan bunlar!

- Hey! Hey! Hey!

Böyle garip refleksleri de vardı Bahattin Ceylan Karabük’ün. Velhasılı kelam ben maestro, Ceylan onbaşı mazbut enstrümanist, yavruyla katip misali çözdük tıraş krizini bir daha tezkereye kadar kimseye ihtiyacımız olmadı.

Ha bak bayan kuaförlüğü öyle değil, ciddi beceri işi. Saçlar uzun ve çeşitli, model fazla ve o modelleri çıkarmak gerçekten de beceri isteyen bir iş. Yani iyi bir bayan kuaförü geçekten bir zanaatkar hatta yer yer sanatçıdır benim nazarımda. Kaldı ki kadınlar zekalarının mekanik ve uzay yerleşimsel niteliklerini pek kullanmaya gerek görmedikleri için, bir kadının saç modeli tarifini anlayabilmek de ciddi bir zeka meselesi. Bu yüzden de kadınların çoğu gerçekten berbat şofördür. Lisedeki biyolojicimiz Fulya hanım her sabah şavrole bileyzır jipin çıktığı yere o küçücük murat 124’ünü yarım saatte park ederdi. Üstelik öyle kaldırım kenarına yan yan park etmek de değil yani. Bildiğin Park yerine diklemesine girmekten daha doğrusu girememekten söz ediyorum. Bir defasında edebiyatçı cadaloz Dilrubaya “ hocam bırakayım mı?” diye sormak için yanına yanaşırken ezmişti.

Şimdi erkek berberliği bu kadar kıytırık bir meslek olmasına karşın bu kadar önemli. Tevekkeli değil, ta kapalı çarşıya Saffet abiye giderdim tıraş olmaya. Saffet abi berber olmak için fazla zeki bir adam bu yüzden de, sürekli çırak ve kalfa değiştiriyor. Çırak ve kalfaların son kullanma tarihi var Saffet abi için. Miadı doldu mu şut. Makasla harikalar aratan bir adam değildi ama, bildiği tek modeli farklı uzunluklarda icra edebilen dingillerden de değildi. Ama benim Saffet abiyi sevmemin ve onu berber bellememin asıl nedeni başka. Ben Saffet abiye aşıktım. Yok lan şaka, değildim tabi. Yok öyle sapıklıklarım. Saffet abinin özelliği şuydu; sana ne istediğini sorardı ve ne istiyorsan onu yapardı. Öyle tıraştan önce kafa yıkamaya tıraştan sonra masaj yapacağım diye boyun kırmaya teşebbüs etmez bu tarz minör hizmetleri talep üzerine verirdi.

Şimdi buradan kalkıp Saffet abiye tıraş olmaya gitsem, en az 3 saat. O da İstanbul’a uçakla gidersem. Yol masrafını hiç sorma. Dolayısıyla, kendime bu şehirde bir berber bulmak zorunluluğu doğdu. Kalktım tavsiye üzerine bir berbere gittim. Selamın aleyküm, aleyküm selam. Koltuğa oturduk, sorgusuz sualsiz, boynuma geçirdi havluyu aha dedim sakala dalacak. Sadece saç! Sakalı elleme! “eyvallah” dedi boynumu evyeye doğru kaktırmaya başladı.

- haspinallaaaaa! Napıyosun birader?
- Abi kafayı yıkamayalım mı?
- Lan tıraştan önce kafa mı yıkanır? Yıkanmaz diye bir şey yok ama yıkamanın gereği de yok.
- Eyvallah.

Tarif ettim kesmeye başladı, özellikle uyardım “yanlarda iz bırakma” diye. Bir yandan da nerelisin nereden muhabbetleri. Sonra doğma büyüme İstanbullu bana İstanbul dersi vermeye başladı. La havle… hayatımda ilk kez böyle Arapça sabır sebat temennileri diliyorum kendime. Ben ya sabır çekerken zart diye girdi makineyle enselere yanlara. Bir baktım otoban şeridi gibi iz yapmış kafaya. Lan sanki hususi uyarmamışım gibi. Şimdi kalkıp makineyi götüne sokmaya teşebbüs etsem, kalfa, çırak, tanıdık diğer müşteriler ittifak yapar pert ederler beni o dükkanda. Tepkisiz de kalmak olmaz, ya birader bak böyle, böyle demeye kalmadı zart sakala girdi makineyle.

- Hayda kardeşim ben sana sakal yok demedim mi?
- abi biraz kısaltayım dedim.
- ulan onu sen demicen. Bi şey denecekse ben dicem sen onu yapacan
- eyvallah
- evvallah!!!

Kısaltma dediği de komple aldı sakalı, bir tek sinek kaymadı. Darwin sabır versin, selamete çıkarsın. O bizi çıkarmazsa, cinayet çıkacak.
Ben sarışın bir insanım, yani sakallarımın göğüs kıllarımla ya da göz altı torbalarımla komşu olma durumu söz konusu değil. Hatta kulaklarımın içinde ve hatta üstünde hiç kıl yok. Ama adam gözlerine inanamamış olacak ki, yaktı ispirtolu sopanın ucunu başladı tertemiz teni tütsülemeye. E yakacak bir şey de olmayınca tatmin olmadı herhalde, cildi kavurmaya başladı. Cani berber! Ben artık onunla tartışmaktan vazgeçmiş kurbanlık koyun gibi sıradaki işkenceyi bekliyorum. Bu kadarcık kesmek adamı kesmedi bundan sonra kulaklara girmez inşallah diye umuyorum. Sonra kısacık saçlara jöle teklif etti, olmayan saça kendince fön çekti bir sürü bir şey yaptı etti. Sonunda hırsını yendi ve beni bırakmaya karar verdi. Sonunda bir ton paraya eşek tıraşı olup kalktık idam sehpası gibi koltuktan. Ama kararımı verdim gidip bir makine alacağım kendime ve kendi tıraşımı kendim yapacağım o bile bu adamınkinden iyi olur, bir ton işkenceye maruz kalmamak cabası. Param da cebimde kalır. Boyun kırılma riski yok sinir stres yok. Huzurlu bir self eşek tıraşı durumu.

Bu Gün Neler Öğrendik

2010-02-02T23:29:00.000-08:00

... edep kıçın çatalına sıkışmış don gibidir. Herkes ondan kurtulmak ister, ama kimse bunu başkalarının önünde yapmak istemez...

RUBAİ

2010-01-29T04:51:00.000-08:00

Sevgili şarap veren eline kurban olurum

Zorla metro geçiriliyor içinden ruhumun

Bu modern zamanda tramvaysız kaldım

Ben anca şarapla avunurum.

Midu

2010-01-29T03:37:00.000-08:00

müzik - ayşegül aldinç - gözlerin su yeşili {2009} izlesene.com

Annemin Midu’su vardı. Şimdi aklılarda soru işareti belirecek. Beliren bu soru işareti “Midu ne lan” cümlesine müteakip. Doğaldır. Aslında Midu bir “ne” değil. Midu bir “kim”. Kimse Midu. Bir insan. Anneme küçükken adını söylemişler o da yanlış anlamış Midu demiş ve kadının adı Midu kalmış. O günden sonra herkes ona Midu demiş Midu aşağı, Midu yukarı… kalmış kadının adı Midu. Bana da Midu nene diye öğrettilerdi. Şimdi bu Midu nene benim çocukluğumdan kalma kontr çizgileri çok keskin çok sinemaskop bir figür. Kart sesli çirkin köy kocakarısıydı Midu. Kocaman burnunda neden ve ne olduğunu bilmediğim kocaman kara kırmızı iğrenç ve hiç geçmeyen ve hiç geçmemiş bir çeşit yarası vardı. Kart sesiyle çok heyecanlı ve ateşli bir Trakya şivesi konuşurdu. Ama öyle roman dizilerindeki çakma şivelerden değil has göçmen şivesi. Arada kaptırdı mıydı yunanca devam eder ya da değil mi gibisinden onay geri bildirimi isteyen retorik sorularını yunanca sorar cevabını aldı mıydı da “ne ya” diye bitirirdi. Çok da küfürbazdı.

- e kha ağori mu. Pezevengi!!!
- Ne vre griğora putana. Siktir ordan velet…

Gibi gibi… ki bunlar genelde bana…

Çünkü Midu’nun yakaladığı yerde çok hırpani sevme ritüelleri vardı. Yakalanıp şaldır, şuldur öpülmekten zerre haz etmeyen ben bir de bu şekilde öpülürken, o iğrenç burunla mecburi tensel temasta bulunmaktan özellikle nefret ederdim. Kendimi kurtardığım zaman da küfür edip kaçmaya başlardım o da peşimden saydırırdı. Böyle çarpık kırmızı noktalı bir ilişkimiz vardı Midu neneyle. Sonra Midu nene benim aklımı çelmenin bir yolunu buldu. Şimdi hatırlamadığım Rumca adı olan bir çeşit muhallebiyle. Muhallebinin miktarına karşılık, öpücük sayısına dair çetin bir pazarlıktan sonra anlaşınca sevdirirdim kendimi Midu neneye. Önce peşin sever sonra da söz verdiği miktar muhallebiyi yapar getirirdi. Torunlarına üşenir pişirmez bana getirirdi, ben de hiç torunların canı çeker mi diye düşünmez hain, hain yerdim muhallebiyi. Ama muhallebi de muhallebiydi be kardeşim. Öyle böyle değil yani enfes!!! Sonra zaman ve koşullar değişince eskisi gibi gitmez olduk Midu neneyi görmeye. Seneler sonra yolum düştü oralara gitmişken onun da elini öpmek için uğradım. Muhallebi pişireyim dedi ah beni can evimden vurdu. Ama vaktim yoktu. Dedim “sözüm olsun sana sırf muhallebini yemek için geleceğim yanına” gidemedim ya da gitmedim kaldı. Çok değil birkaç sene sonra haberi geldi Midu nene mortingen ştrase. Göçmüş gitmiş. Midu’nun ölümüne gerçekten çok üzüldüm. Ama yalan değil o muhallebiden son bir kez daha yiyemediğime de çok yandım. Öyle eşeklik olarak almayın çocukça bir muhallebi kederi bu. Sonuçta Midu benim için biraz da muhallebi demekti. Öyle bilmiştim ben onu. Ben x Midu = muhallebi Zira Midu severken bariz çarpardı. Bayağı bildiğin kamyon gibi çarpardı adama. Basit bir denklem…

Büyükler yemeklerini tabaklarında bırakan küçüklere genellikle “arkandan ağlar” der. Küçükken çok salakça bulurdum bu deyişi. Biraz da cingöz bir bebe olaraktan “nea yemek bu canı yok ki nassı ağlıycak arkamdan” gibisinden kelamlar ederdim. Hayat çok pis bir öğretmenmiş meğer… yaşıyor insan hem iyi hem de kötü. Ama bazı şeyler yarım kalıyor. Ne hayat boyu sürüyor ne de Midu’nun muhallebisinden son defa yemek gibi muhteşem bir finalle sona eriyor. Midu’nun muhallebisini son defa yiyememek gibi yarım kalıyor. Madem bitecekti en azından şanına yaraşır biteydi.
Bazen yarım bırakırız, döner arkamızı gideriz. Ve arkamızda yaşlı gözler bırakırız.
Ya da yarım bırakırlar bizi ve arkasından yaşlı gözlerle bakarız. Yarım oldu mu zor aga… kalır…
Bu ata denen, çok kelam etmiş adam kimse belli ki çok yaşamış, çok görmüş, çok geçirmiş ve çok geçirmişler ona. Çok çetrefilli bir durumu çok kısa ama özlü ifade etmiş. “yarım bırakma arkandan ağlar”

Yarım bırakma arkandan AĞLAR

üç nokta

RUBAİ

2010-01-24T23:15:00.000-08:00

Şarap gamı tasayı alıyor

Eric Cartman depresyona iyi geliyor

Çok ciddiyetsizim diye kızma caniçim

Sen de geç dalganı ömür geçiyor

Bu Gün Neler Öğrendik

2010-01-24T23:12:00.000-08:00

Mutluluk kapıyı kırarak içeri girmez. Kapının altından sızarak yavaş yavaş dolar içeri.
Yanlış pencereyi açarsan uçar gider.
Ancak o zaman anlarsın ne kadar sıcak ve aydınlık bir evde yaşamış olduğunu.

Başkalarına Garip Gelen Bazı Bir Takım Huylarım Var!!!

2010-01-19T00:53:00.000-08:00

Evet başka insanlara garip gelen bazı huylarım var. Örneğin, mesela; aynı çiftin iki terliğini giymeyi sevmiyorum. İki farklı çift terlikten aynı terliği giymektir tecihim. Her iki ayağıma da sol giyerim bazen.

O gün ters tarafımdan kalmışsan her iki ayağıma da sağ giymek gibi bir huyum var.

Bana kalsa aynı şeyi ayakkabıda da yapacağım gel gelelim insanlar bana deli muamelesi yapıyor böyle giyinince. Yapay simetriye böyle bir gıcığım var. Doğa kendince zaten yeterince simetrik ekstra simetrinin lüzumu yok.

Sanitizasyona da gıcığım mesela… hiç iyi anlaşamayız sanit beyle. Özellikle o yüzey temizleyicilerin o yapay kokuları beni uyuz eder. Alttan buram buram gliserin ve izopropil kim sorarsa çam kokulu. De get…
Bana kalırsa gerçek temizlik kokusu %70’lik alkol çözeltisinden başka bir şey değildir.

Çok su içerim ben. Bir ihtiyacı gidermenin yanında başlı başına bir zevktir benim için su içmek. Kana kana derler ya ben harbiden kana kana içerim suyu. Çok su içtiğim için de çok tuvalete çıkarım. “tuvalete çıkmak” da ne demekse? Çok işerim kısacası. Ama son zamanlarda artık eskisi gibi yatmadan önce bir sürahi su içmiyorum. Onun yerine nefsimi köreltmek için bir bardak içip öyle uyuyorum. Çünkü gece kuru bir ağızla uyanıp kana kana su içmeyi, dolu bir mesaneyle uyanıp şaldır şaldır işemekten daha çok seviyorum.

Eşyalarıma isim veririm ben. Örneğin mesela farzı mahal, buz dolabımın adı Bektaş. Alkolsel bir çağrışım gayet tabi. Çamaşır makinemin adı Ümmügülsüm. Kapağını açınca bir delikten içeri bir sürü bir şey girdiği için bende hep dişil imgelenmiştir çamaşır makineleri. İnsanda dokuz ay on günün çamaşır makinesine tekabül eden zamanında da doğurur gibi çıkarır temizleri… ya da siz sezaryen yöntemiyle de alabilirsiniz.

Gereksiz yan bilgi vermeyi de almayı da severim. Sezaryen kelimesinin Marcus Aurelius Sezar’ın adından geldiğini biliyor muydunuz? Anasının kukusundan değil de karnından doğan kayıtlara geçmiş ilk insan Sezar’dır. O dönemin cerrahları geleceğin imparatorunu bu sayede ölü doğmaktan kurtarmış valide Sezar’ın canı pahasına. Sezar çok koca kafaymış bebeykene o sebep doğru yerden çıkamamış ve annesiz büyüdüğü için hep ezik ve kompleksli biri olmuş. O yüzden dünyayı fethetmek gibi sapıkça hülyaları varmış.

Yeni kelimeler üretmeyi severim. Ama öyle zapatullaç gibi götten atma kelimeler değil. Dilin kendi diyalekti içinde mantıklı kelimeler üretmekten söz ediyorum. “yakışkan” yakışan şey yakışkan olmalı yapışan şeyin yapışkan olması gibi. Donmuş şey donuksa, yanmış olan yanıksa üşümüş kişi de üşüktür benim nazarımda. Maykrosoftun vördüyle hiç anlaşamayız bu konuda her yazdığım şeyde belli kelimelerin altını inatla kırmızı kırmızı çizer çok bilmiş hazreti vörd. Sana ne lan yavşak ben böyle yazıyorum hayret bir olaysın lan maykro…

Öte yandan insanların da bana garip gelen huyları yok değil. Misal yoğurda üflemeleri. Öyle güzel hatalar vardır ki hayatta, her kim ki onları tekrar tekrar yapmaz, hayattan zerre keyif alamaz -üç nokta-

Üşeniyorum Öyleyse Yarın

2010-01-16T09:32:00.000-08:00

Bu gün canım hiç bir şey yapmak istemiyor hatta bu yazıyı yazmak bile...

Tuvalet Kağıdı

2010-01-14T13:17:00.000-08:00

Bu gün yeni evimdeki ilk tuvalet kağıdı rulosunu bitirdim ve yenisiyle değiştirdim. Eeee nedir yani bokunun çetelesini bize mi tutturacaksın? Yok değil. Başka bir şey var anlatmak istediğim biraz beklerseniz… yeni bir hayata başlar insan, bazen yeni bir şehir belki yeni bir ülke belki de aynı şehirde başka bir ev. Ama yeni… bir şeyin devamı değil başka bir şeyin başı. Şimdi bu majör yeniyle beraber bir takım minör yeniler de başlar. Mesela yeni taşındığın eve ilk tuvalet kağıdı rulosunu takmak gibi. Rulo tabi eve değil, evin tuvaletinde olması gerektiği yere takılır. Yani salon kapısının koluna rulo takmanın manası yok. Yeni başlar, rulo takılır. Ve ilk gün biter ikincisi başlar ikinci biter üçüncü. Sonra ilk hafta biter yenisi başlar. Bu sırada rulo da döner. Bokunuz belli bir periyottaysa zamanın geçişini tuvalet kağıdı rulosundan da takip edebilirsiniz. Zaman geçer rulo döner. Hayat bir döngüler silsilesidir. Çok sıra dışı bir bohem yaşam değilse bu hemen hemen herkes için böyledir. Her yeni gün aslında rutin eylemlerin birer tekrarıdır adı her ne kadar yeni de olsa. İşe gitme gelme yemek, duş, uyku, tatil, iş, yemek… her gün aynı şeyler küçük farklarla yapılır. Kuyruğunu kovalayan kedi sorunsalı. Rulo her gün döner. Bir rulonun bitişi bize önce yeninin artık o kadar da yeni olmadığı haberini verir. Yani yepyeni değil. Sonra başka rulolar bize artık yeni olmadığı gerçeğini hatırlatır. Zaman geçer rulo döner. Düzgün periyotlarda sıçıyorsanız zamanın geçişini tuvalet kağıdı rulosundan takip edebilirsiniz. Ve hayatın rutinin cenderesine girdiyseniz düzgün periyotlarda sıçarsınız. Bu cümlede vurguyu “düzgün” kelimesine yaptığınızda başka “sıçarsınız” kelimesine yaptığınızda başka anlamlar elde edersiniz. Hayat sıçmaktır bir bakıma. Bunu ister gerçek anlamıyla al ister mecazi al fark etmez hayatta hepimiz belirli zamanlarda sıçıyoruz. Ve sıçtığımız anlar hayatımızda bizim pek de öyle hatırlamak istediğimiz anlar değildir. Bunu ister gerçek anlamıyla al ister mecazi fark etmez. Ama işte bu sıçış anlarında imdadımıza tuvalet kağıdı yetişir. Biz sıçarız o temizler. Daha doğrusu onunla temizleriz. Sıçtı Cafer bez getir. Bakış açısına göre değişir, kimi hayatı ve zamanı bokundan takip eder kimisi tuvalet kağıdı rulosundan.

Bir bakış açısı farkı; hayat sıçmaktır ve tuvalet kağıdı da bir çeşit takvimdir.

İsim Farklı Gün Aynı

2010-01-11T15:14:00.000-08:00

Yıl başı der insanlar nedense yıl sonuna. Oysa henüz başlamamış bir yılın başı, bir önceki yılın son gününde kutlanır. Trende geriye doğru yürümek gibi gelmiştir hep bana yıl başları. Vagonun başından başlar sonuna doğru gidersin vagonu bir seramoniyle bitirip bok varmış gibi bir sonrakine geçersin. Senin bir sonraki vagon sandığın ise bir öncekidir aslında. Birinin sonundan diğerinin başına geçiyorsan ya daire çiziyorsun ya da geri gidiyorsun demektir farkında olmasanda. Niye kutlar insan geriye atılan bir adımı? Başlarda her şey ne kadar güzeldi? Adı üstünde baş işte taze, yeni, körpe… inşaattan kuma atlamaktı derdimiz kimin ebe olacağıydı aklımızdaki tek soru? Bir trende geriye gitmektir hayat baştan sona doğru. Bu yüzden kutlanmamalı vagon sayısındaki bir artış… ileri değil geri gidiyoruz sona doğrudur yönümüz. Bir vagondan diğerine geçmenin verdiği alışkanlıkla atacağız kendimizi son vagondan. İleri gidermiş gibi hevesle gidiyoruz geriye, düşmeye teşneyiz familya olaraktan. Aç parantez olsun bu kısmın adı, vagon sayısındaki her artış bizi medenileştirmiyor vahşileştiriyor aslında, bu kısmın adı ne olsun sen tahmin et artık, parantez içinde kapa parantez. Herkes gibi benim de adımım bir vagon ilerde aç parantez geride, ama aklım en az iki vagon geride aç parantez ilerde. Parantezleri kapatmaya gerek görmüyorum açık kalınca ceryan yapmazlar biliyorum. Büyümek istemeyen o çocuğun adı neydi hatırlamıyorum. Ama uçuyordu eminim, uçuran bir toz vardı ben de ondan istiyorum.

Oyuna Devam

2010-01-11T15:07:00.000-08:00

Oyun aynı oyuncular zamanla değişsede…
Ama oyun aynı
Aynı oyunu oynuyoruz yeni bir ele başladık önceki ellerde biraz kaybettik biraz kazandık ama oynadık. Dağıt kartları sevgili tanrı. Şimdi yeni bir ele başladık yeni el yeni oyuncular…
Kar zarar hesabı tutmadık kazanmak değil amacımız biz oyunun hastasısıyız. Bir kaybeder bir kazanırız. Basit bir oyun bu eli en büyük olan kazanır. Ya da elinin en büyük olduğuna herkesi inandıran. Beni bilirsin blöf yapmam açık oynamayı severim bir de çikolatalı pastayı… dağıt kartları herşeye kadir tanrı…
-Tek kart!
Bu sefer kupa as istiyorum kupa iyidir as da öyle. Önceki ellerde biraz hırpalandık fazla paramız da kalmadı ama hala oyundayız ve iyi bir kart verirsen biraz para yaparız.
-Gördüm!
-arttırıyorum!
Beni bilirsin hile yapmayı sevmem. Bir de ayağımda çorap varken yanlışlıkla ıslak terliği giymeyi. Oturduğun yerden herşeyi tüm olan biteni izlemek hoşuna gidiyor bu çok belli. Oyunculara bakıyorsun kimi kazandığına sevinir kimi kaybettiğine yerinir. Herkes birşeylerle övünür. Bilirsin… ben de bilirim… oyun bu basit bir oyun her ne kazanırsan her ne kaybedersen farketmez hiçbir şey artmaz hiçbir şey eksilmez… ister kazan ister kaybet farketmez oyuncusun sadece… ve sadece masadayken anlamlısın.

-Tek kart!
Ne kadar komik? Sana hak veriyorum oyuncular kendilerini öyle kaptırmışlar ki artık oyun oynadıklarının farkında bile değiller ama farketmez herkes sadece oyuncu ve bu sadece bir oyun. Basit bir oyun üstelik… en büyük olan kazanır ya da en büyük görünen. Kupa kız istiyorum kupa iyidir kız da öyle. Damsız girilmez kız ille de lazım. Kupa iyidir ben de iyiyim. Evet hala oyundayız yeni el yeni kartlar.
-gördüm giriyorum!
Dedim ya kar zarar hesabı tutmayız kazanmak değil amacımız. Beni bilirsin ki ben bilirim kasa her zaman kazanır. Yeni el yeni kartlar hazırım herşeye kadir tanrı dağıt kartları!!!

LANET

2010-01-11T14:36:00.000-08:00

genelde bir müzik aleti olduğu düşünülür ama değildir. elektro gitar bir lanettir. gerçek bir lanet. kimisi hep ister ama hiç cesaret edemez ve başlamaz hayatı boyunca çalmama ya da çalamamanın kederini yaşar. kimisi cesaretini toplar bir heves girer olaya ama ya yeterli sabrı yoktur yada kendine olan inancı. o da hayatı boyunca "istesem çalarım aslında... yok yok ben yapamam yok yapamam yav..." ikilemini yaşar. kimisi de çalmaya başlar... bu kimisiler genelde olaya "nating els medırsı" çalsam ya da "dont kırayı" çalsam yeter abi diye girerler. en azından bizim kuşak öyleydi şimdilerde belki biginır seviyede göze kestirilen parçalar değişmiş olabilir. neyse bu son grup bu lanetten en vahim etkilenenlerdir. zira o dont kıraylar biraz azim istenç ve gazla bir süre sonra çalınmaya başlanır lakin başta verilmiş o söz unutulur. çalsam yeter... nah yeter!!!

bir süre sonra göze başka parçalar kestirilir. ya "simels layk" da çalınmayacak parça değil "viş yu vör" de yapılabilir. bu arada çalsam yeter üst limiti de değişir. biraz daha ütopik limitler gelmeye başlamıştır. "entır sendmen" "tu minıts tu midnayt" gibi... lakin biraz da artık enstrüman hakimiyetinin ve olaya alışmanın ve dahi başarmanın getirdiği bir takım kolaylıklar ve öz güvenle göze kestirilen parçalar daha kolay çalınmaya başlanır. bu safha kişinin lanetin pençesine amansızca düştüğü ve artık ruhunu şeytana gönüllü teslim ettiği safhadır. bundan sonra yeni parçalar göze kestirilir ve çalınmaya başlanır ve çalındıkça levıl arttırılmaya devam ettiği gibi müzik dinleme alışkanlıkları ve dinlenen beğenilen kişiler de değişmeye başlar yeteri kadar süre ve çabadan sonra artık yeteneğin üst sınırlarının zorlanmaya başlandığı aşamalar gelir çatar. teknik çalışmalar başlar. "alterneyt pikink" ler "sivip"ler "tepink"ler derken başarılı olunduğu ölçüde hep yeni hedefler hep daha üst seviye gitaristlerin parçaları çalınmaya çalışılır. ve bu safhadan sonra nasıl bir lanetin içine düşüldüğü adamın suratında tokat gibi patlar. bu işin bir sonu yoktur ve hep daha fazlasını istersin ama her zaman daha iyisi ya da daha değişiği vardır. bu noktadan sonra kendi kuyruğunu kovalayan kedi gibi bir kısır döngünün içinde olduğunu farkedersin.

bak mesela klasik gitarda öyle değildir. ya akdeniz akşamları modunda gidersin kafana göre. ya da girersin olaya ve "asturyas" "rodrigo" "bah" neyse işte bir zirve noktasına ulaşabilirsin. ha parçalar değişir mi değişir. ama aktığın mecra bellidir. elektro klasikten zor da demiyorum. ama dedim ya yolun belli. elektroda bu yok abi. "metalika" çalmaya başlarsın yaparsın da "körk" sana gitarist gelmez. sonra "megadet"e bulaşırsın "marti" adama kafayı çizdirir. krize sokar hayata küstürür. "drim tiyatır"a bulaşırsın hepten ski tutarsın. "satriyani"si "sitiv vay"ı "ceysın bekır"ı her biri ayrı yön ayrı mecra hepsi derya hepsi deniz. nereye gitsen bela. bu virtüözler bilmem neler bir yana bir de "maykıl encılo" gibi absürd hayvanlar çıkar karşına şaşırırsın afallarsın. hep daha iyisi hep daha değişiği daha farklısı vardır ve işin en kötüsü de her zaman çalmak ya da gibi çalmak istediğin ve çalamayacağın bir şey veya biri olur olacaktır. elektro gitar bir enstrüman değil bir lanettir. ve uzak durulamaz.

Kuantum Mekaniği ve Hayvan Hakları

2010-01-11T14:30:00.000-08:00

Kuantum, parçacık anlamına gelen kuanttan türemiş bir kelimedir isim itibariyle. Gelgelelim muhteviyat o kadar da basit değildir. Sakat bir mevzudur mikro dünyayı inceler o mini minnacık parçacıkların birbirleriyle olan ilişkilerini hareketlerini didik didik eder ıncığını cıncığını çıkarır. Ne isterler o parçacıklardan ayıp değil mi? Ama dinleyen kim? Bu kuantum bokunu sıçan adam Planck’tır demek pek de yanlış olmaz. Bu amca kara cisim ışıması denilen bir mevzuya takınca kafayı farkında olmadan arı kovanına çomak sokmuştur. (götüne gireydi o çomak onun) tabi bu çalışmalardan bir sonuç çıkmış ve kendi adı ile anılan meşhur Planck sabitini bulmuştur. Küçücük de bir sayıdır o. sen o kadar sene kafa patlat bulduğun sayıya bak on üzeri eksi otuz dört mertebesinde. Ben o kadar çalışacam haysam sabiti bulacam en az on milyar bulurum o da en az yani. Avogadro bu konuda iyi bir örnektir. Sonra atomik spektranın kesikli çizgilerden oluştuğunu falan fark ediyor birileri. Ve bomba patlıyor enerji kuantizedir. hoppalaaaa!!! Enerji öyle kafaya estiği gibi alınıp verilmezmiş buyur buradan yak. Paketler halinde alınıp verilecekmiş. Paketlere fiyonk kurdele falan da takılacak mı? Bitti mi? Biter miiiii??? Planck daha açılışı yaptı üstüne sıçan sıçana... şimdi efendim bu ışık dalga değilmiş yıllarca bizi yemişler. Parçacık özelliği de varmış... bak bak... çarptığı yerden ses gelirmiş üstelik kütlesi olmamasına rağmen... çüüüş... ama dalga gibi girişim de yaparmış... hem dalgaymış hem parçacıkmış haydaaa bir karar verin birader... şimdi herkes sıkı dursun derin bir nefes alsın panik yok... Schrödinder diye bir dingil sen çık de ki bu dalga parçacık ikilemi sadece ışık için değil bütün parçacıklar için geçerlidir. sizin o minik tefek masum kürecikler olarak bildiğiniz elektronlar da dalgadır. Yani parçacıktır ama dalgadır da. (s*kicem ama) bir de dalga boyunu falan hesaplamışlar bu elektronların. Sonra bu Schrödinger denen dinger dalga fonksiyonu diye bir zamazingo çıkartıyor... (yav bak dalgana dalgan büyüsün işin mi yok kardeşim?) bu elektron işte bu dalga fonksiyonuna göre hareket edermiş... bunun enerjisi de dalga fonksiyonunun hamiltonyanına eşitmiş... (zuhahahaaaaa nassı lan?) enerji hamiltonun öz değeri yani... sizin kafanız daha yeterince karışmamamıştır ben biraz suyu bulandırayım şimdi... Bu Schrödinger'in bir kedisi var onu bir kutuya koyuyor kutunun içine de kediyi öldürecek bir silah tertibatı... bu silah tertibatının tetik mekanizması da bir radyoaktif elementin ışıma yapmasıyla harekete geçecek şekilde ayarlanıyor... fanteziye bak... hastalıklı ruhlar bunlar aklı selim sahibi adamın ne işi olur yoksa bu işlerle... radyoaktif element en geç bir saat içinde ışıma yapıp tetiği harekete geçirecek ama bir saat içinde her an ışıyabilir... kedinin psikolojisini düşünmek bile istemiyorum... şimdi sorun şu bir saatten önce herhangi bir anda kedi canlı mıdır? Ölü mü? Kutu kapalıyken radyoaktif elementin elektronları olasılık olarak tüm yerel ve uyarılmış düzeylerin bir üst üste çakışması halindedir. (superposition) kedinin canlı mı ölü mü olduğunu anlamak için ise kutunun açılması gereklidir. Bu noktada kutu açılınca sistemin yerel durumu bozulacak yani etkilenecek ve olası kuantum hallerinden biri gerçekleşecek yani ya ışır vaziyette ya da ışımaz vaziyetteyken baskın yapmış olacağız... kutuyu açarsak kediyi öldürebiliriz de kurtarabiliriz de... kutu kapalıyken kedi hem canlı hem de ölüdür... ne dir bu durumun açıklaması bir sistemin kuantum durumu kestirilemez belirsizdir. Ona baktığımız zaman ise onu değiştiririz. Yaaaa haydi buyurun... Bir de Heisenberg lavuğu var tabi... onun da ayrı bir belirsizliği var bir parçacığın konumuyla hızı aynı anda bilinemez diyor bu amca ikisinden birini bileceksin işine gelirse yok öyle her boku bilmek... bunlar daha kuantuma giriş şimdilerde hepten boku çıktı bu olayın artık kuantum alan teorileri kütle çekiminin kuantum teorisi süper sicimler oy oy oyyy sormayın gitsin akıllara zarar mevzular bunlar bulaşmayın...

RUBAİ

2010-01-11T14:16:00.000-08:00

Alfa karbon elektrofilikse kafaya takarım

Adım Hayyam bu işlere ben bakarım

Boş işler bunlar deyip tepemi attırma

Alfa karbonu sana sokarım

RUBAİ

2010-01-11T14:09:00.000-08:00

İçiyorum diye bana laf eden sendin

Defalarca bana her şey güzel olacak dedin

Şimdi sen daha çok içiyorsun

Gördün mü bak ne bok yedin

RUBAİ

2010-01-11T14:05:00.000-08:00

Topraktan gelir toprağa döner insan

Şarap içip tayyareye döner insan

Bazen Godot'yu beklerken buluyorum kendimi

Konumuzun bununla hiç alakası yok inan

TASARIM ESTETİK VE ERGONOMİ İLLETİ

2010-01-11T13:01:00.000-08:00

Bu yazıyı uyurken yazdım. Aslında uyumaya çalışırken. Daha da doğrusu sürekli uykum bölünüp uyanırken ve uykum dağılmasın açılmasın diye çabalarken. Aslında bu yazıyı o zaman yazmadım burada yazdıklarım o zaman aklıma geldi.aslında yazmayacaktım ama yazdım. Neden yaptım ben de bilmiyorum ama bazen böyle saçma işler yapıyorum. Genelde de pek öyle aklı başında işler yaptığım söylenemez. Mesela (bkz: bu yazı) şu an zaten bakmakta olduğunuz bu yazı için bakınız vermek…. Gibi gibi…

Neyse… aslında burada anlatmak istediğim başka bir şey var. Tasarımla başlayalım tasarım için Türk dil kurumundaki beyefendiler şöyle buyurmuşlar;
tasarım
a. 1. Zihinde canlandırılan biçim, tasavvur: “İmgeleme dayanan duyusal tasarımlar, şiirinin başlıca malzemesi.” -S. Hilav. 2. Bir sanat eserinin, yapının veya teknik ürünün ilk taslağı, tasar çizim, dizayn: Kentsel tasarım. Çevre tasarımı. 3. Bir araştırma sürecinin çeşitli dönemlerinde izlenecek yol ve işlemleri tasarlayan çerçeve, tasar çizim, dizayn. 4. fel. Daha önce algılanmış olan bir nesne veya olayın bilinçte sonradan ortaya çıkan kopyası
şimdi, biz günlük hayatta bir takım eşyalar kullanıyoruz ve birileri bu eşyaları yapmadan önce onları tasarlıyor ve o aynı birileri bu eşyaları ya da mekanları ve hatta kullandığımız her şeyi tasarlamak için okullara gidiyor derslere giriyor onları çalışıp sınavları veriyor ve projeler bitirme ödevleri yapıyor sonra oralardan diplomalar alıyor ve çalışmaya başlıyor sektörde deneyim kazanıyor ve sonunda birer tasarımcı oluyorlar yani kolay iş değil öyle tasarımcı olmak. Hele günümüz dünyasında ve bizim ülkemizin şartlarında hepten zor bir iş. Çok güzel ürünler de tasarlıyorlar; bardak çanaktan cep telefonlarına koltuklardan yataklara ohooo modern hayatın lüzumsuz ihtiyaçlarını karşılayacak her şey için onlarda bir ürün mevcut. Lakin bu diplomalı master lı deneyimli tasarımcılar bir şeyi unutuyorlar.

Birkaç arkadaşımla bir toka üzerine yaklaşık 30 dakika kadar konuşmak zorunda kalmıştık. Kafamızın güzel olmasının bununla pek tabi alakası yok. Şimdi olay şu hani şu dişli tokalar vardır böyle bir yay vasıtası ile ağızlarının kapalı kalması sağlanır ve bu sayede saç dişler arasında ısırılmış vaziyette tutulmak suretiyle derli ve dahası toplu durur. Şimdi mevzu bahis toka kelebek şeklinde ve az önce salakça tanımını yaptığım türden bir endüstriyel tasarım harikası. Görsellik gerçekten hoş fakat kelebeğin kanatları -ki bu da tokanın ağzını açabilmek için gerekli destek kolları aynı zamanda- birbirine öyle açıyla konuşlandırılmış ki tokayı tek elle açabilmek için onunla bir süre çalışıp belirli bir tecrübe ve pratik seviyesine erişmek gerekiyor. Gerçekten acemi biriyseniz kesinlikle o tokayı tek elle kullanamazsınız. Tek el önemli saçı uzun olanlar ya da bir dönem saç uzatmış olanlar bilir ki saç toplanırken saçlar önce iki elle toplanır sonra bir el bu toplanmış saçları gerekli pozisyonda tutar ve diğer el tokayı takar. Bu iş için standart operasyon prosedürü budur. Başka türlü yapmak SOP a aykırı MAJÖR HATA!!!!

Bir gün şirkette öğle yemeğindeyiz masada gerçekten çok şık bir tuzluk harbi iyi tuzluk yani. Şimdi millet olarak bir geleneğimiz var bizim tuzluk dediğin akıtmaz zira içinde her daim nemli tuz olur ve siz tuzluğun dibini masaya birkaç defa sert ve haşince vurarak nemden yapışmış tuzu kaya formundan tekrar kristal forma döndürerek yemeğinizi tuzlarsınız. Gerçi bu gelenek şimdilerde yıkıldı yeni trend tuzluğu devirip tuzlamak. Ben de modern bir insanım tabi devirdim tuzlamak için. Ama bir yanım hala ataerkil herhalde ki tam akacağından şüpheye düşmüş olsa gerek o yanım, bildiğin devirdim tuzluğu. Tuzluğun içindeki tuzun % 46.126 sı yemeğimde. Tuzluğun delikleri o kadar büyük ki içine tuz doldurmak için alttaki kapağı açmaya gerek yok üstteki deliklerden de gayet rahat doldurulabilir. Haspinallaaaaa… karşımda da müdürüm n’oldu hayam beğenmedin mi yemeği. Valla yemek iyi ben tuzu beğenmedim. Zira benimki artık tuzlu yemek değil yemekli tuz.
Bir şirket yemeğindeyiz. Her yer müdür direktör kaynıyor şeyini sallasan müdüre çarpıyor müdür konsantrasyonu bu kadar yüksek bir mekanda müdürler bu duruma aldırmıyor. Beni saymazsak bizim masadaki ortalama taşşak ağırlığı kişi başına beş kilo. Masadaki kadınlar bile taşşaklı var sen düşün gerisini. Yemekler geliyor fakat yenmiyor herkes yemeğini didikliyor zira adab-ı muaşeret bunu gerektiriyor. Kibar ortamlarda yemek yenmez yemekler çatalların ucuyla didiklenir ve alınan küçük lokmalar ağızda gevelenir. Bu yüzden lüks restoranlarda yemekler, tepsi gibi büyük tabaklarda avuç içinin yarısı kadar porsiyonlar halinde gelir. Zira o hızla o yemekler sekiz senede bitmez ve tabakta yemek bırakmak büyük kabalıktır. Kibar masada tabağa çok kibar konumlandırılmış çok kibar kadehler içinde su var. Suyu içtim bitti bu normal. Anormal olan ise benim 20 litrelik bir damacanayı bir haftada tüketebilen bir insan olmam. Çok su içerim ben. Benimle beraber yanımdaki müdür beyefendi de içti bitirdi suyunu. Tamam bu da normal. Ama bir sorun var masadaki sürahiyi ben önceden tanıyorum. Çok samimi değiliz ama tanışıyoruz ve o da toka gibi. Eğer ihtisasın yoksa ki benim yok o sürahiden bardağa, masaya dökmeden su doldurmak çok zor. Bununla ilgili de bir arkadaşla konuşmuştuk ve kafamız güzel de değildi. Susuzum dilim damağıma yapıştı o çatal ucu didik lokmacıkları bile yutamıyorum su içmem lazım ama o sürahiyi kullanırsam dökerim ve rezil olurum ve dahası yanımdaki müdür şahsiyet bana daha yakın duran o sürahiden her an su doldurmamı isteyebilir. Ki istedi. Dedi ki; rica etsem. Kadeh de elinde. Hah sıçtık mı? Sonuçta döktük tabi suyu yarısı kadehe yarısı masaya bir kısmı adamın eline… rezillik. Gülme abi önemli öyle şeyler bunlar o tarz ortamlarda. Bu rezilliğin üstüne kendi kadehime de su koyamadım mı? O yemek bana işkence oldu mu?

Şirket hizmet içi eğitimleri. 4 yıldızlı otelde oda verdiler süper. Oda ful aksesuar konfor zirvede gerçekten güzel döşemişler lan ben bile sevdim yani. Tam yatmadan önce ışıkları kapatmak üzere kapıdaki düğmelere yönelecekken amanın bir de ne göreyim? Yatağımın baş ucunda odadaki bütün ışıklara komuta eden butoncuklar mevcut. Yattığın yerden istediğin ışığı aç kapa. Ulan bu zenginler harbiden rahatlarına düşkün adamlar diyorum ışıkları kapatıyor ve uyuyorum. Sonra uyanıyorum. Nası lan? Tepemdeki gece lambası gözüme gözüme ışık tutuyor. Töööbe töbeeeeee…. Kapatıp uyuyorum. Sonra yine açılıyor bir lamba küfür edecem ama… üçüncüde lambayla beraber ben de aydınlanıyorum. Benim uyurken yatakta yaptığım her manevra yastıkla başka bir butonu dürtüp bir ışığı açmama sebep oluyor. İşte bu yazı daha doğrusu bu yazıyı yazma sebebi bu gecede ortaya çıktı. O uyur uyanık ne rüya ne gerçek belirsisz bir ruh hali var ya. İşte o anda benim aklıma şu soru geldi; o sürahiyi tasarlayan amarikan diplomalı dahi çocuk acaba hiç o sürahiden bir bardağa su doldurdu mu?

Uzun donlu kişot

2010-01-03T13:00:00.000-08:00

Yıl muhtemelen 1986 olmadı 87 yılı ya da onun gibi bir şey.
O yıllar işte.
İbrahim Tatlıses’in “Allah Allah bu nasıl sevmek’i”
“mavi mavi” gibi şarkılarını söylediği yıllar. Ayağında kundura modu geçmiş apgıreyd olmuş. Yer İstanbul Zeytinburnu…
bir Pazar sabahı çocuk ben ve yine bok varmış gibi erken saatte hortlamış. Televizyonda açıköğretim İngilizce dersi… o iğrenç saçlı şişko kadın ve mayk. Televizyondan bu gün onlayn tabir ettiğimiz yöntemle yurdum gençlerine İngilizce öğretme gayretindeler. Ben çocuğum ve aklımda iki soru var bir votran ne zaman başlayacak iki annemle babamı uyandırmak için hala çok mu erken?
Çünkü günlerden Pazar ve şu an benim de olduğum gibi babam o günlerde Pazar sabahları erkenden uyandırılmaya uyuz oluyor.

Gelgelelim uyandırmam şart çünkü gazetelerin kağıttan katlanıp yapıştırılarak yapılan oyuncaklar verdiği yıllar ve o gün oyuncak robot var. Ev olsun tren olsun hatta araba olsun o kadar önemli değil ama iş robot ve uçağa geldi mi hooop orada duuur!!! Bu kaçmaz kaçamaz. Şimdiiii… işin ucunda bilim kurgu bir hadise varsa bu birinci öncelik. O gün de öyleydi bu gün hala öyle. O robot alınmalı ve yapılmalı ve o robotla oynanmalı. Anneyle babayı kaldırmak için çok mu erken? Voltran başlayacak ve o robot alınmalı. O robot hem alınmalı hem bunun için geç kalınmazken aynı zamanda votran kesinlikle kaçırılmamalı. Bunlar o dönemin İstanbulunda yaşayan ve benim gibi olan bir çocuk için çok önemli olmakla beraber planlama ve eyleme geçme açısından benim yaşındakiler için oldukça zor ve meşakatli süreçler. Zira zaten bir haftadır -ki bu gün robotun verileceği televizyonda ilan edildiği güne denk gelir- kafalarını sikmişim ve şimdi amacıma ulaşmak için eyleme geçmeli ve bu eylem sürecini voltranla çakıştırmamalıyım. Tüm riskleri göze alıp dalıyorum odalarına ve durumu kendimce izah ediyorum. Çok mu erken yoksa voltran beş dakikaya başlar mı bilmiyorum bir panik havası ki sorma gitsin…

Her ikisi de benim bu konudaki hassasiyetlerimi, hassasiyetlerimi siktir et düşman başına inadımı bildiklerinden benimle fazla polemiğe girmiyorlar.
Annem daha o yıllardan pes etti ve benimle mücadeleyi bıraktı. Babam hala kafasına göre…

Neyse lafın kısası annem elime parayı tutuşturdu beni bir güzel sarıp sarmaladı ve ben gazete almak üzere siktir edildim. Kış mevsimi İstanbul’un çehresinin değiştiği seneler. Yani müteahit denilen canlının evrimin son halkası olarak vücuda geldiği yıllar ve Zeytinburnu bu canlının temel yaşam alanlarının başlıcalarından biri.
Bu şu demek; mahallede her yirmi metrede bir inşaat ve bu da her kırk metrede bir birinci kattan üstüne atlayıp oynanacak bir kum kümbeti demek. Bu aynı zamanda her 37,3 metrede bir inşaat temeli anlamına da geliyor ki bu da hikayemizin önemli bir unsuru. Gazete gazeteyi salla robotu almak üzere yola koyuluyorum. Yol üstünde bir kalabalık, bir aktivite izleniyor. Söz konusu ben olunca bir merak durumu olmazsa olmaz. Gidip bakıyorum ne oluyor diye.

Bir dozer ve bir dozer için son derece doğal ve sıradan olan bir toprak kazma eylemi. Peki ama bu kalabalık neden izliyor? Sanırım kazının amacı bir şeyi gün yüzüne çıkarmak yoksa insan neden kazı izlesin ki? Ben de başlıyorum izlemeye ve beklemeye ne çıkacak diye mamafih çıkan bir şey yok dozer öööle kazmakta. Robotu almalıyım bitebilir fazla geç kalamam voltran başlayabilir. Kritik bir karar alıp robotu almak üzere koşar adım gazeteciye yönelip olabildiğince hızlı bir şekilde bu süreci sonlandırıp hazine çıkmadan kazı alanına dönmek gayesini güderek koşmaya başlıyorum çabam görülmeye değer. Gazetecide problem yaşıyorum adam para üstü vermeyi ret ediyor. Oysa ki prosedür belli malı alır parayı verirsin ve para üstünü alır gidersin. Ama yavşak gazeteci son süreçte ibnelik yapıyor ve para üstünü vermeyi ret ediyor. Bana üçün beşin lafını ediyor. Ben üç beş bilmem hele o yaşlarda hiç bilmem para üstünü vereceksin kardeşim. Sanırım gazeteci benim inatçı tavrımı seziyor ve bana sembolik bir para üstü verip beni siktir ediyor. O günlerde hep siktir ediliyorum. Önüne gelen beni başından savıyor. Kazı alanına geri dönüyorum ki ohhhh!! Hazine çıkmamış.

E iyi de bekle bekle hala çıkan bir şey yok. O değil de voltran başlayacak hala ortada bir cacık yok. Yine inisiyatif kullanıp kritik bir karar alıyorum eğer ne çıkacağını göremeyeceksem de en azından bileyim. Hazine için voltran’ı feda etmeyeceğim o kesin.

Yanımdaki lavuğa soruyorum ne çıkacak diye… lavuk dediğim kocaman adam yaşını kestiremesem de boyu benim ikibuçuk katım. Belki de daha fazla. Benim anlamadığım bir türkçeyle bana kim bilir ne diyor? Bir iki kişiye daha hazine ile ilgili sorular soruyorum genelde tatmin edici bir cevap alamıyorum. Sanırım ne çıkacak kimse bilmiyor ve ben voltran’ı kaçırma riskini almıyor ve onun yerine yine kritik bir karar alıp olay yerini terk ediyorum.

Lise ikinci sınıftayım doksanların sonları. Yine Zeytinburnu ve çırpıcı deresi ıslah ediliyor. Çeşitli iş makineleri dere yatağında çalışıyor ve yine insanlar şuursuzca izliyor. Okula gitmem lazım ama insanlar hipnotize olmuş gibi bakıyor. Lan neyi izliyorlar anlamıyorum? Hafriyat işte. İkibinlerin başı yer Eskişehir yine dere ıslahı ve yine iş makineleri yine bakan insanlar. Hatta izlemek bir yana beraberinde çekirdek, kuruyemiş hatta kağıt helva. Vallaha. Çüş! Ulan bildiğin temaşa yani çatır, çatır izleniyor işte.

Yıl 2005 yer Beyoğlu saat sabahın beşi. Zurna gibi sarhoşuz taksici gündüz açar mı diye düşünüyoruz yine inşaat yine çalışan iş makinesi ve o saatte dahi izleyen güruh. Orada flaş yanıyor “aga” diyorum arkadaşa bizim millet hafriyatperver. Ne pahasına olursa olsun hangi saat olursa olsun hafriyat izlemeyi seviyor. Bir hafriyat kanalı kurmak lazım böyle dozerler iş makineleri falan paso görüntüler hatta özel bölümler böyle buldozer operatörü sacit efendinin hayatı falan gibi programlar. Büyük inşaatlardan canlı yayınlar. Paranın amına koyduk olum!!!

Tabi benim bu fikrimi hiçbir banka ciddiye alıp bana bu girişim için kredi vermedi ve bu dahiyane fikrim finans dünyasının risk analizleri arasında kaybolup gitti.

Ama birileri tıpkı yel değirmenlerine karşı savaşan don kişot gibi hafriyat izlemeye meyilli yurdum insanını tiyatro salonlarına çekebilmek için hafriyat makinelerine karşı hala yılmadan çalışıyor ve savaşıyor. Türk tiyatrosunun tüm don kişotlarına uzun donlu kişotlara buradan, elim göğsümde başım öne eğik kocaman bir eyvalllaaaaah!!! Der ben hayatıma devam ederim onlar da savaşlarına. İcabında birer sanço panço birer rosinanteyiyiz her daim onlarla birlikteyiz….